VUC (1972-2000)
Den Haag
1909 - Heden

VUC

Sportpark: Het Kleine Loo 1
2592 BW Den Haag ZH
Contact: info@vuc.nl
Telefoon: 070-3858018
Site: http://www.vuc.nl/

Klik hier voor het 1e deel van de geschiedenis van VUC 

Klik hier voor het 2e deel van de geschiedenis van VUC 

Seizoen 1972-1973

VUC werd in seizoen 1972-1973 ingedeeld in de 2e Klasse A van het district West II samen met Wilhelmus, RKAVV, Naaldwijk, DHL, Blauw Zwart, Lugdunum, LFC, Texas, Laakkwartier, DHC en TOGB.
VUC moest het dit seizoen doen zonder Bob Vosmaer, Dick Hoogendorp en Leslie Hazelzet, die naar elders waren vertrokken. Tegenover hun wegvallen stond de terugkeer van Bob van Roon en Jan Holleman en de komst van de nieuwelingen Joop Pronk (RVC), Dick van der Zwan (Scheveningen) en Joop van Hijkoop (Celeritas). John van der Lubbe was ook voor dit seizoen de trainer.
VUC begon het seizoen met een uitwedstrijd tegen Texas en verloor met 4-3. VUC had aan het begin van de competitie met veel blessures te maken maar wist toch spoedig de eerste plaats in de 2e Klasse A te bereiken. Begin november zag de ranglijst er als volgt uit: VUC 8-12, Blauw Zwart 8-11, RKAVV 7-9. VUC is dan al zeven wedstrijden ongeslagen. Ook de volgende vier wedstrijden werden niet verloren waardoor de club rond de jaarwisseling nog steeds fier bovenaan stond.
In het nieuwe kalenderjaar was het echter heel lang wachten op een overwinning maar toch bleven VUC's kampioenskansen intact. Met op de laatste speeldag Wilhelmus-RKAVV en VUC-TOGB op het programma was de stand als volgt: RKAVV 21-26, VUC 21-25 en Wilhelmus 21-24. VUC wint thuis met 3-2 van TOGB, dit was de eerste overwinning sinds 17 december van het vorig jaar. Het wachten was vervolgens op het resultaat van de wedstrijd Wilhelmus-RKAVV. Na een lange wachttijd kwam eindelijk het verlossende bericht uit Voorburg, dat RKAVV had verloren. VUC was kampioen en keerde eindelijk weer terug in de 1e Klasse!     

VUC kampioen 2e klasse seizoen 1972/1973.
Staand v.l.n.r. leider Wim Schrijf, Rob van Ginkel, Jan Gerritsen, Hans van Hoek, Ton de Graef, Frank Bok, Nico van der Mark, Ron Stoop, Wim Dopmeier, Trainer John van der Lubben en Jan Hoos. Zittend Joop van Hijkoop, Kick Nibbering, Loek van Noord, ??, Dick van der Zwan, Wim Elligens en Joop Pronk.

Niet alleen voor het eerste elftal was dit een prachtseizoen, ook werden VUC 2, VUC 4, VUC 6, de A1, C1 en de C4 kampioen.

Seizoen 1973-1974

Het eerste elftal van VUC werd dit seizoen ingedeeld in de 1e Klasse B samen met Hermes-DVS, Unitas, Papendrecht, Gouda, UVS, CVV, RVC, Xerxes, Zwijndrecht, Roodenburg en DRL.
Dit seizoen was een uiterst belangrijk seizoen. VUC acteerde niet alleen voor het eerst in vijf jaar weer op het hoogste niveau bij de amateurs, het volgende seizoen zouden er door de KNVB ook drie landelijke Hoofdklassen worden ingevoerd. Voor district West-Nederland hield dit in dat de eerste zeven clubs in de eindstand van de 1e Klasse A- en B zich zouden plaatsen voor de Hoofdklasse A van het volgende seizoen.
De start van de competitie was boven verwachting, VUC won drie van zijn eerste zes wedstrijden en bezette na zes speeldagen de derde plaats. Hierna volgde twee gelijke spelen en drie nederlagen, waardoor VUC behoorlijk op de ranglijst zakte.
VUC gooide het roer om qua spelopvatting en ging behoudender spelen. Er volgde een reeks van zeven duels zonder nederlaag, waarin overigens ook maar één keer de volle winst werd behaald. Met nog één speeldag te gaan stond VUC op de negende plaats met 19 punten uit 21 wedstrijden. VUC was veilig voor "dubbele" degradatie en kon zelfs nog op een zevende plaats eindigen. VUC won thuis met 1-0 van Xerxes maar aangezien RVC won van Unitas eindigde VUC op een achtste plaats en bleef zodoende "gewoon" 1e Klasser.
Het tweede elftal van VUC werd dit seizoen wederom kampioen en slaagde er ditmaal wel in om promotie te bereiken naar de reserve 1e Klasse.

Seizoen 1974-1975

VUC was er dit seizoen vanzelfsprekend op gebrand om alsnog de Hoofdklasse te gaan bereiken. Het moest daarvoor de volgende concurrenten achter zich zien te houden: Xerxes, Roodenburg en Zwijndrecht, de drie tegenstanders van het vorige seizoen die net als VUC zich niet voor de Hoofdklassen wisten te plaatsen, en de acht uit de 2e Klasse gepromoveerde clubs Wilhelmus, DHL, LFC, LenS, EBOH, HION, DHS en HOV. Hoofdtrainer was nog steeds, alweer voor het zesde seizoen, John van der Lubbe.
De competitiestart was wisselvallig. De eerste drie thuiswedstrijden leverde vijf punten op, de eerste vier uitwedstrijden slechts drie. Dan volgt er een ijzersterke periode van VUC met 17 punten uit 9 wedstrijden. Bij de jaarwisseling stond VUC inmiddels op een keurige eerste plaats. Vijf weken later kon alleen nog Xerxes volgen en was de stand bovenaan: VUC 16-25, Xerxes 17-22. Half februari verliest VUC weer eens, op eigen veld nog wel van Wilhelmus met 1-0 voor maar liefst 3.000 toeschouwers. VUC was echter niet meer van het kampioenschap af te houden, al liep het op het eind allemaal net even anders dan gewenst. Op 16 maart 1974 kon VUC bij winst in de thuiswedstrijd tegen LFC de titel binnenhalen echter de wedstrijd eindigde in een 1-1 gelijkspel. Dan moest het maar een week later gebeuren in de uitwedstrijd tegen de laatste concurrent Xerxes waar VUC aan één punt genoeg had. Het werd echter 3-1 voor de Rotterdammers. Pas op 13 april 1974 werd VUC uiteindelijk kampioen zonder zelf in het veld te komen. Xerxes speelde in de inhaalwedstrijd tegen EBOH gelijk waardoor VUC niet meer te achterhalen was. VUC werd dus kampioen met 31 punten uit 22 wedstrijden met de doelcijfers 35-19 en drie punten voorsprong op nummer twee Xerxes.

Seizoen 1975-1976

VUC debuteert in het seizoen 1975-1976 in de Hoofdklasse A die verder bestond uit: CVV, RVC, Hermes-DVS, Unitas, UVS, Elinkwijk, EDO, Aalsmeer, De Spartaan, AFC, SDW, Rood Wit (A) en Zilvermeeuwen.
VUC doet voorafgaande aan de competitie mee aan het Zilveren Bal-toernooi en het Twentse Ros-toernooi. Voor het eerst in haar bestaan wint VUC de Zilveren Bal. Op het Twentse Ros-toernooi eindigde VUC op een vijfde plaats.
In de competitie ging VUC zeer voortvarend van start. Uit de eerste zeven duels werden maar liefst tien punten gehaald. Onderdeel van deze reeks vormde de 3-0 zeges thuis tegen UVS en uit tegen AFC. En een 0-0 in de thuiswedstrijd tegen RVC, die maar liefst 5.000 toeschouwers trok.
Hierna volgde een mindere periode, waarin onder meer stevige uitnederlagen werden geleden tegen Unitas (3-0) en EDO (4-1). Bij de jaarwisseling stond VUC vijfde met 13 uit 12, vier punten achter koploper CVV. In het nieuwe jaar volgde er een tweede sterke serie van tien punten uit zeven wedstrijden, waaronder op 21 maart 1976 een fraaie 3-1 uitzege op het voor deze wedstrijd boven VUC staande RVC.
De stand aan kop na deze wedstrijd was: CVV 19-26, Elinkwijk 19-24, VUC en RVC 19-23. Helaas maakte een week later middenmoter Aalsmeer met 0-1 een einde aan VUC's ongeslagen thuisrecord. Dit record stond al van februari 1975. Hierna speelde VUC 0-0 tegen Unitas en verloor men met 1-0 van CVV, dat zich na deze wedstrijd kampioen mocht noemen. VUC eindigde uiteindelijk samen met RVC op een gedeelde derde plaats met 31 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 33-22.
Aan het einde van dit seizoen nam VUC afscheid, wat betreft het eerste elftal, van Tom de Graef. Tom had bijna zeventien jaar, met meer dan 350 duels, in VUC 1 gespeeld.

Seizoen 1976-1977

Voor het begin van dit seizoen nam VUC wederom deel aan het Zilveren Bal-toernooi, dat voor de tweede achtereenvolgende keer werd gewonnen. In de finale werd met 1-0 van HVV gewonnen.
In het seizoen 1976-1977 speelde VUC voor het merendeel tegen dezelfde clubs als vorig seizoen. Alleen SDW en Zilvermeeuwen waren naar de 1e Klasse gedegradeerd en werden vervangen door DWV en Xerxes. VUC startte zeer verrassend in de Hoofdklasse met drie zeges (Xerxes 2-0, Hermes-DVS 3-1 en RVC 3-0) uit de eersate vier wedstrijden. In de vijfde (sensationele) wedstrijd verloor VUC met 6-4 bij AFC.
Halverwege de competitie stond VUC met 16 punten uit 13 wedstrijden op een derde plaats met twee punten achterstand op koploper DWV.
Na de winterstop veranderde er niet veel in de stand. Op 1 maart had VUC 20 punten uit 16 wedstrijden en stond het vierde met nog steeds maar twee punten achter koploper DWV. Daarna werden de resultaten minder en van de laatste tien wedstrijden werd er slechts eentje gewonnen. VUC eindigde op een zesde plaats met 28 uit 26 en de doelcijfers 36-36. DWV werd kampioen.

Seizoen 1977-1978

In de Hoofdklasse A namen in het seizoen 1977-1978 Neptunus en Blauw-Wit de plaatsen in van de gedegradeerde verenigingen Hermes-DVS en Rood Wit/A.
VUC begon de competitie met twee gelijke sp[elen tegen CVV en UVS. Daarna werd de ene na de andere wedstrijd gewonnen en zodoende ging VUC halverwege oktober aan de leiding met 14 punten uit 8 wedstrijden. Rond de jaarwisseling stond VUC nog steeds ongeslagen "aan kop" met 25 punten uit 15 wedstrijden, gevolgd door Blauw-Wit (23 uit 15) en EDO (22 uit 15). De wintermaanden januari en februari leverde voor VUC mindere resultaten op. Uit vijf wedstrijden werden slechts vijf punten gehaald. Gelukkig lieten de achtervolgers Blauw-Wit en EDO ook veel punten liggen zodat de voorsprong intact bleef. Met nog drie wedstrijden te gaan was de stand op 2 april 1978: VUC 23-35, EDO en Blauw Wit 23-32 en Aalsmeer 23-31. VUC won thuis met 2-0 van Unitas maar de concurrenten wonnen ook. Een week later werd VUC kampioen van de Hoofdklasse A door uit bij Xerxes 3-1 te winnen. VUC behaalde uiteindelijk 41 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 51-24.

VUC 1, kampioen Hoofdklasse A seizoen 1977-1978 met o.a: Kees Mol, Ton Lensink, trainer John vd Lubbe, Rob Alkemade, Peter Roos, Wim Schijf, Fred Gouwetak, Dick vd Meer, Bob Rijpstra, Wim Alkemade, Paul Camminga, Frank Bok, Cor Buytelaar, Floor Klein, Gabri Winkels, Goof van Andel, Pim Westgeest en Jan Gerritzen.

Maar het seizoen was nog niet afgelopen. Samen met Hoogeveen en Geldrop, de kampioenen van de twee andere Hoofdklassen, moest VUC in een hele competitie strijden om het kampioenschap van Nederland bij de zondagamateurs. Helaas lukte het VUC niet om algeheel kampioen te worden bij de zondagamateurs want dit werd uiteindelijk Hoogeveen.
Het succesvolle seizoen 1977-1978 was voorlopig het laatste van trainer John van der Lubbe bij VUC. Na negen jaar VUC's hoofdtrainer te zijn geweest vertrok hij naar het Wateringse VELO.

Seizoen 1978-1979

Als kampioen van de Hoofdklasse was VUC dit seizoen gerechtigd aan deelname van het toernooi om de KNVB-beker. VUC lootte in de eerste ronde een thuiswedstrijd tegen Eerste Divisie-club Eindhoven en verloor deze op 20 augustus 1978 met 2-3. Wel won VUC in het laatste weekeinde van augustus voor de derde achtereenvolgende keer de "Zilveren Bal".
VUC moest in dit seizoen zijn titel verdedigen in de Hoofdklasse A, waarin Ilpendam en DHS de plaatsen innamen van de gedegradeerde clubs Unitas en De Spartaan. Naast trainer Van der Lubbe waren ook de spelers Jan Gerritzen (naar VELO), Ton Lensink (naar VIOS), Karel Bouwens (naar RVC) en Rob Alkemade (contract bij Ajax) vertrokken.
Onder leiding van de nieuwe hoofdtrainer Leen Admiraal begon VUC de competitie goed door in de eerste vier wedstrijden zeven punten te halen. Hierna volgde een nederlaag tegen EDO (3-1) en twee gelijke spelen tegen Elinkwijk en Ilpendam. Door winterse omstandigheden kwam de competitie bijna vier maanden stil te liggen. Het gevolg hiervan was dat op 31 maart 1979 VUC pas de helft van de competitieduels er op had zitten. De stand was op dat moment: VUC 13-18, RVC en EDO 11-17. De tweede helft van de competitie werd in nauwelijks twee maanden afgewerkt, zeg maar afgeraffeld. Voor het Pinksterweekeinde, waarin een afsluitend dubbel programma op de agende stond, was de stand bovenaan als volgt: VUC 24-32, RVC 24-31 en EDO 24-30.
VUC liet op Paaszaterdag een duur punt in Amsterdam bij DWV liggen terwijl RVC en EDO wel hun wedstrijden wisten te winnen. Voor de laatste competitiedag op Tweede Pinksterdag stond uitgerekend VUC-RVC op het programma. De winnaar van dit duel mocht zich kampioen noemen, terwijl bij een gelijkspel EDO nog op gelijke hoogte met VUC en RVC kon komen. Voor een uitverkocht huis versloeg VUC RVC, dat getraind werd door Aad de Mos en Karel Bouwens in de gelederen had, met 1-0 door een doelpunt van Wim Alkemade en werd daarmee voor het tweede achtereenvolgende seizoen kampioen in de Hoofdklasse A.
De strijd om het kampioenschap van Nederland bij de zondagamateurs, met EHC uit Hoensbroek en Rohda uit Raalte, werd op verzoek van de betrokken clubs beperkt tot een halve competitie omdat het inmiddels al juni was geworden. VUC verloor met 1-0 van EHC en 3-0 van Rohda en mocht zodoende op vakantie. Rohda werd uiteindelijk landskampioen.

Seizoen 1979-1980

In de Hoofdklasse A komen in het seizoen 1979-1980 de volgende clubs uit: Xerxes, RVC, CVV, Elinkwijk, EDO, Hilversum, AFC, DHC, DWV, Neptunus, UVS, Aalsmeer, Blauw-Wit en VUC.
De eerste competitiewedstrijd van het seizoen deed nog niet vermoeden dat VUC een moeizaam jaar tegemoet ging, UVS werd in Leiden n.l. met 4-1 verslagen. In de volgende zes wedstrijden werden echter slechts drie punten behaald, bovendien wist VUC maar één keer te scoren. Rond de jaarwisseling stond VUC met elf punten uit twaalf wedstrijden op een zevende plaats. Na de winterstop deed het VUC het aanvankelijk redelijk. In acht wedstrijden werd slechts één keer verloren en werden er tien punten vergaard. Echter twee nederlagen in het Paasweekeinde tegen RVC en Neptunus, gevolgd door een 2-0 verlies bij Elinkwijk, brachten VUC in acuut degradatiegevaar. Het bestuur besloot dan in te grijpen en trainer Leen Admiraal werd op non-actief gesteld en Rob Haasjes werd verzocht zijn taken over te nemen. Direct effect had dit nog niet want de wedstrijden tegen Hilversum en CVV werden door VUC ook verloren. Met nog één speeldag te gaan was de spanning om te snijden. Aalsmeer, DWV en VUC hadden 21 punten, UVS 20 en Blauw-Wit 19. VUC ontving op die laatste speeldag Blauw-Wit en wint deze belangrijke wedstrijd door doelpunten van Rob Alkemade, Henk van Dorp en Wim Alkemade. VUC eindigde hierdoor op een gedeelde negende plaats met 23 uit 26 en de doelcijfers 31-37. Xerxes werd kampioen, terwijl Aalsmeer en Blauw-Wit degradeerden.

Het kampioenschap van VUC in 1979 gaf de club dit seizoen opnieuw recht op deelname aan het toernooi om de KNVB-beker in het seizoen 1979-1980. In de eerste ronde won VUC met 1-0 uit bij Achilles'29 uit Groesbeek. In de tweede ronde lootte VUC een uitwedstrijd in het Zuiderpark tegen FC Den Haag. Voor ruim 10.000 toeschouwers liep FC Den Haag pas in het laatste kwartier uit van 2-1 naar 5-1. VUC hield nog een aardig bedrag van f.15.000,= aan dit duel over.

Seizoen 1980-1981

In de Hoofdklasse A namen in het seizoen 1980-1981 Unitas en Zeeburgia de plaatsen in van Aalsmeer en Blauw-Wit. Na een afwezigheid van twee jaar keerde succes-trainer John van der Lubbe weer terug bij VUC.
VUC begon uitstekend aan de competitie, de eerste vijf wedstrijden leverde acht punten op. De zesde wedstrijd bracht de eerste nederlaag op, 1-0 bij EDO. Een week later volgde VUC-DHC, een duel om de bovenste plaats. DHC wist deze topper met 2-1 te winnen. Bij de jaarwisseling stond VUC met 14 punten uit 11 duels op een gedeelde vijfde plaats op slechts één punt achterstand op een kwartet koplopers dat bestond uit DHC, Unitas, Hilversum en Xerxes.
Op 1 april 1981 is de stand als volgt: DHC 18-26, VUC en Xerxes 18-24 en Elinkwijk 18-23. ER was dus nog van alles mogelijk maar VUC kreeg ineens een enorme inzinking. UIt de laatste acht duels werden nog slechts vijf punten gehaald. VUC eindigde op een gedeelde zesde positie met 29 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 37-33. DHC veroverde de titel terwijl CVV en UVS degradeerden.

Seizoen 1981-1982

Op de Algemene Ledenvergadering van 18 september 1981 werd Joep Bik gekozen tot de nieuwe voorzitter van VUC i.p.v. Frits Bodaan.
In het seizoen 1981-1982 namen in de Hoofdklasse A RCH en De Musschen de plaatsen in van CVV en UVS. Evenals het vorige seizoen begon VUC goed aan de competitie. Eind november is het team van trainer Van der Lubbe nog ongeslagen en deed het nog volop mee in de strijd om de bovenste plaatsen. Door de strenge en natte winter lag de competitie ruim twee maanden stil. Op 31 januari 1982 wint VUC met 1-0 van RVC, maar de week erop leed men, thuis tegen EDO, de eerste nederlaag. Pas begin maart zat de helft van de competitie erop en was de stand bovenaan de ranglijst: DWV 14-21, Elinkwijk 14-19 en VUC 13-16. In de tweede helft van het seizoen ging het een stuk minder en VUC won geen enkele wedstrijd meer. Op de laatste speeldag van de competitie had VUC nog één punt nodig om zich definitief "veilig" te spelen. Tegen RVC werd het 1-1 en zo eindigde VUC met 22 punten uit 26 wedstrijden één schamel puntje boven de degradatiestreep.
VUC 2 deed het dit seizoen stukken beter en werd kampioen van de reserve 1e Klasse.

Seizoen 1982-1983

In het seizoen 1982-1983 werd VUC ingedeeld in de Hoofdklasse A samen met DHC, DWV, Elinkwijk, Xerxes, AFC, EDO, Zeeburgia, Blauw-Wit, RCH, Unitas, CVV, Hilversum en RVC.
Het nieuwe verjongde team van VUC startte de competitie verrassend sterk. Na zes wedstrijden ging VUC aan de leiding met negen punten uit zes wedstrijden, één punt voor DHC. De zevende speelronde was tegen DHC en VUC verloor deze topper met 1-0. In februari 1983 was VUC nog steeds koploper in de Hoofdklasse A. De stand bovenin was als volgt: VUC 16-21, DHC 15-20, AFC en Elinkwijk 16-19. In de maand maart verloor VUC echter drie opeenvolgende wedstrijden, waardoor de kansen op de titel danig verminderde. VUC haalde uit de laatste zes wedstrijden slechts zes punten en nam uiteindelijk een zesde plaats in met 28 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 34-26. DHC werd kampioen en Hilversum en RVC degradeerden naar de 1e Klasse.
Na het seizoen 1982-1983 nam trainer John van der Lubbe definitief afscheid van VUC.

Seizoen 1983-1984

O.l.v. de nieuwe trainer (en oud-eerste elftalspeler van VUC) Jan Hoos werd VUC wederom ingedeeld in de Hoofdklasse A. Wilhelmus en AFC'34 namen ditmaal de plaatsen in van de gedegradeerde clubs RVC en Hilversum.
Voordat de competitie begon won VUC oppermachtig het "Zilveren Bal-toernooi" door in de finale met 4-0 van Verburch te winnen. Echter in de competitie kende VUC een wisselvallige start, uit de eerste zes wedstrijden werden vijf punten gehaald. Hierna volgde, op eigen veld, ook nog eens twee zware 5-1 nederlagen tegen AFC en Elinkwijk. Bij de jaarwisseling stond VUC helemaal onderaan, zij het dat het minder wedstrijden had gespeeld dan de concurrentie. De eerste tien wedstrijden in 1984 leverde VUC tien punten op, waardoor de club zich een aantal plaatsen omhoog werkte. Mede door Kees Mol, die tijdelijk weer naar het eerste elftal was overgeheveld om VUC in veilige haven te loodsen won VUC de laatste vier wedstrijden waardoor de club alsnog op een achtste plaats eindigde met 25 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 28-35.

Seizoen 1984-1985

In de maand augustus 1984 vierde VUC haar 75-jarig bestaan. Het jubileumprogramma vermelde een receptie op 17 augustus, een groot aantal toernooien voor de jeugd, senioren en veteranen, de organisatie van het Zilveren Bal-toernooi op 26 augustus, een Ere-wedstrijd tegen PSV op 28 augustus, een zomersportdag op 29 augustus, een reünie op 31 augustus en, ter afsluiting, een feestavond in het Congresgebouw op 1 september.
VUC won wederom het Zilveren Bal-toernooi, ditmaal door Laakkwartier (3-0), HVV (3-1), Quick (1-0) en Verburch (4-0) te verslaan. De op 28 augustus 1984 gespeelde Ere-wedstrijd VUC-PSV eindigde in een 9-1 overwinning voor de Eindhovenaren. Deze wedstrijd werd druk bezocht door 2.500 toeschouwers. VUC-speler Henk van Dorp had het genoegen om de enige treffer van VUC te scoren.

           Elftalfoto van VUC en PSV t.g.v. het 75-jarig bestaan van VUC in 1984

VUC begon opnieuw wisselvallig aan de competitie, goede overwinningen werden afgewisseld door teleurstellende nederlagen. Op de helft van de competitie was de stand onderaan in de Hoofdklasse A: VUC 13-11, Unitas 11-9, CVV 13-9, Spartaan'20 12-8 en Wilhelmus 12-6. In de tweede helft van de competitie zakte VUC gestaag verder weg. E werden acht wedstrijden op rij niet meer gewonnen terwijl de naaste concurrenten wel punten bij elkaar sprokkelde. Als er op Bevrijdingsdag 1985 ook nog eens met 2-0 wordt verloren van Wilhelmus, is het met het verzet van VUC gedaan. VUC eindigde, samen met Blauw-Wit op een gedeelde laatste plaats met 19 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 34-54 en degradeerde zodoende, na tien jaar over het geheel genomen succesvolle jaren in de Hoofdklasse, naar de 1e Klasse.

Seizoen 1985-1986

Op de Algemene Ledenvergadering van 27 september 1985 trad Joep Bik terug als voorzitter van VUC. Een opvolger was niet direct voorhanden zodat George Warris het voorzitterschap ad interim op zich nam.
VUC 1 werd in seizoen 1985-1986 ingedeeld in de 1e Klasse B samen met UVS, Papendrecht, Nieuwenhoorn, Xerxes, Blauw Zwart, Sparta, Sliedrecht, DFC, ADO, Hermes DVS, Oud-Beijerland en HOV.
VUC begon nog redelijk aan de competitie want na zes wedstrijden stond het team van trainer Jan Hoos met zeven punten op een gedeelde vierde plaats met slechts twee punten achter koploper Nieuwenhoorn. Tot aan de jaarwisseling wist VUC slechts eenmaal gelijk te spelen en alle overige wedstrijden werden verloren waardoor VUC wederom onder de degradatiestreep was beland. In het nieuwe jaar begon VUC een goede serie neer te zetten met negen punten uit vijf wedstrijden. Echter achtereenvolgende nederlagen tegen Sliedrecht en (de latere kampioen) UVS maakte de aanhang toch weer nerveus. Met drie overwinningen op rij tegen ADO, DFC en Xerxes speelde VUC zich uiteindelijk toch gemakkelijk in "veiligheid". VUC eindigde op een vijfde plaats met 23 punten uit 24 wedstrijden en de doelcijfers 32-33.

Seizoen 1986-1987

Ook voor het seizoen 1986-1987 werd VUC 1 ingedeeld in de 1e Klasse B. Ten opzichte van vorig seizoen zijn hieruit UVS (door promotie), Oud Beijerland en HOV (door degradatie) verdwenen. Nieuw erbij gekomen waren Spartaan'20, CVV (beide gedegradeerd uit de Hoofdklasse), HMSH en SVW (de kampioenen uit de 2e Klasse).
VUC draaide een goed seizoen zonder daadwerkelijk uitzicht te krijgen op de titel, daarvoor stak Papendrecht er te ver bovenuit. Wel bleef VUC de eerste acht competitiewedstrijden ongeslagen maar speelde men in deze reeks teveel gelijk. Bij de jaarwisseling stond VUC op een verdienstelijke tweede plaats met 18 punten uit 14 wedstrijden, met een achterstand van vijf punten op koploper Papendrecht. Na een lange winterse periode zonder voetbal volgde er bij VUC een mindere periode waarmee de achterstand op de koploper steeds groter werd. Uiteindelijk eindigde VUC op een vijfde plaats met 29 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 39-20, met een achterstand van 11 punten op kampioen Papendrecht.

Seizoen 1987-1988

Op de Algemene Ledenvergadering van 30 oktober 1987 werd Rob Wursten als de nieuwe voorzitter gekozen.
Het eerste elftal van VUC, nog steeds o.l.v. trainer Jan Hoos, werd wederom ingedeeld in de 1e Klasse B. Unitas (gedegradeerd uit de Hoofdklasse) nam de plaats in van kampioen Papendrecht terwijl RKAVV en DCV (de kampioenen van de 2e Klasse) kwamen voor de degradanten Spartaan'20 en CVV.
De start van de competitie was matig, van de eerste zeven wedstrijden werd er slechts één keer gewonnen en drie keer gelijk gespeeld. Halverwege de competitie stond VUC zelfs onderaan met slechts 10 punten uit 13 wedstrijden. Overigens was de achterstand op koploper Xerxes slechts 6 punten. In de eerste drie wedstrijden in het nieuwe jaar werden nog vier punten behaald maar daarna brak er een slechte periode aan. Er werd vier keer op rij verloren en in elf wedstrijden wist VUC niet één keer te winnen. De stand onderaan de ranglijst is op een gegeven moment: DFC 19-16, Hermes-DVS 19-15, VUC en Sliedrecht 19-14 en Sparta 19-13. Tegen het slot van de competitie werd zelfs nog weer een beroep gedaan op Kees Mol maar ook hij kon het tij niet doen keren. Op de voorlaatste competitiedag degradeerde VUC na een 3-0 nederlaag in en tegen Sliedrecht. Op de laatste speeldag won VUC toch nog eens en met maar liefst 7-1 van DFC. Hierdoor behaalde VUC 20 punten uit 26 wedstrijden met een doelsaldo van 36-44.

Seizoen 1988-1989

In het seizoen 1988-1989 werd VUC 1 ingedeeld in de 2e Klasse A samen met Voorburg, Quick (H), Verburch, TONEGIDO, VELO, Rijswijk, SFC, Roodenburg, Lugdunum, Westlandia, Woerden, Altior en SJC. Hoofdtrainer dit seizoen was Rob Jansen, hij volgde Jan Hoos op die naar TONEGIDO was gegaan.
Het was VUC veel aangelegen om uiteraard z.s.m. terug te keren naar de 1e Klasse. Aan de andere kant degraderen er aan het het einde van dit seizoen, in het kader van het terugbrengen van de 1e- en 2e Klasse van veertien naar twaalf teams, maar liefst vijf clubs. VUC begon zwak aan de competitie en het duurde tot de vijfde speeldag voordat de eerste overwinning werd behaald. Bij de jaarwisseling stond VUC onderaan bij de laatste vijf, in de gevarenzone dus. De stand onderin was op dat moment: VUC 12-10, Verburch 11-9, SJC 12-8 en Altior 13-7. Na de winterstop vond VUC eindelijk zijn draai en werden in zeven wedstrijden maar liefst dertien punten behaald. VUC eindigde tenslotte op een vijfde plaats met 29 punten uit 26 wedstrijden en de doelcijfers 36-34. Kampioen werd sv Voorburg terwijl Lugdunum, Westandia, Woerden, Altior en SJC degradeerden.

Seizoen 1989-1990

VUC 1 werd in het seizoen 1989-1990 in de 2e Klasse A ingedeeld samen met TONEGIDO, Spartaan'20, VELO, Verburch, OLIVEO, Quick, Rijswijk, Roodenburg, De Musschen, Blauw Zwart en Overmaas.
In dit seizoen werd bij de amateurs het fenomeen periodekampioenschappen geïntroduceerd. Een periodetitel gaf aan het einde van het seizoen recht op deelname aan een nacompetitie met als inzet één extra promotieplaats. Echter de keerzijde hiervan was dat er een versterkte degradatie werd ingevoerd.
Vanaf de eerste competitiedag vertoefde VUC onderaan de ranglijst. Na vijf speelronden had VUC slechts twee punten en na tien wedstrijden slechts vier punten. Halverwege de competitie herstelde VUC zich enigzins en werden er in zeven wedstrijden zeven punten behaald. Er waren nog volop kansen om de drie degradatieplaatsen aan andere clubs over te laten, maar in de laatste zeven duels werden slechts twee punten behaald. Hiermee was het lot van VUC bezegeld! VUC eindigde als laatste met 12 punten uit 22 duels en de doelcijfers 21-42 en zal in het volgende seizoen voor het eerst in haar tachtigjarige bestaan in de 3e Klasse moeten gaan spelen.

Seizoen 1990-1991

VUC kwam in het seizoen 1990-1991 uit in de 3e Klasse B met als tegenstanders VIOS, Westlandia, Vredenburch, Wippolder, Laakkwartier, Hoek van Holland, Delfia, LenS, GDA, DWO en DSO.
Na de degradatie van het vorige seizoen hadden een groot aantal spelers VUC de rug toegekeerd. Kees Mol was dit seizoen de nieuwe trainer van VUC.
VUC begon zijn verblijf in de 3e Klasse met een 2-0 overwinning in Rijswijk tegen Vredenburch. Daarna wordt er gedurende lange tijd niet meer gewonnen (slechts twee keer in veertien wedstrijden), maar evenmin vaak verloren (ook twee keer). Pas in het laatste gedeelte van de competitie ziet VUC kans een serie overwinningen neer te zetten. Uiteindelijk eindigde VUC op een keurige tweede plaats met 26 punten uit 22 wedstrijden, vier punten minder dan kampioen VIOS. De tweede plaats gaf recht op deelname aan de na-competitie maar deze verliep teleurstellend. VUC begon in Delft met een 1-0 overwinning bij Delfia. Thuis tegen Wippolder had VUC genoeg aan een gelijkspel om een ronde verder te komer, maar men verloor met 1-2 waardoor het team van trainer Kees Mol de kans op een directe terugkeer naar de 2e Klasse in rook zag opgaan.

Seizoen 1991-1992

Het eerste elftal van VUC werd dit seizoen ingedeeld in de 3e Klasse B, samen met Westlandia, Hoek van Holland, Vredenburch, Quick Steps, Delfia, GDS, ODB, RKSVM, GONA, GDA en Laakkwartier.
Het team van trainer Kees Mol begon voortvarend aan de competitie want de eerste zes wedstrijden leverde maar liefst elf punten op, hetzelfde aantal als medekoploper Westlandia. In de zevende wedstrijd tegen Quick Steps verspeelde VUC een 2-0 voorsprong door in de allerlaatste minuut met 3-2 te verliezen. Na deze nederlaag volgde een inzinking en omdat Westlandia wel bleef winnen, werd de achterstand op de koppositie steeds groter. Bij de jaarwisseling was de stand aan kop van de ranglijst: Westlandia 10-18, Delfia 11-15, VUC 11-13. Na de winterstop herstelde VUC zich maar vooralsnog maar bleef Westlandia ook haar wedstrijden winnen. Begin maart ging de ploeg uit Naaldwijk nog steeds aan kop met 17-27, gevolgd door VUC met 17-21.
Toen kreeg Westlandia ineens een inzinking, in drie speelrondes verzamelde verzamelde de Naaldwijkers slechts één puntje en doordat VUC in deze drie ronden wel de volle buit waardoor het verschil tussen beide ploegen werd teruggebracht naar één puntje. Op de laatste speeldag van de competitie stond uitgerekend de wedstrijd Westlandia-VUC op het programma. Als VUC zou winnen was men kampioen, bij ieder ander resultaat was de titel voor Westlandia.
Voor ruim 3.000 toeschouwers was VUC de betere ploeg en nam in de 20ste minuut dan ook de leiding door een treffer van Chris de Jong. Een kwartier na rust moest VUC de gelijkmaker toestaan en in deze stand kwam geen verandering meer. Westlandia werd dus kampioen, VUC restte de nacompetitie. Deze nacompetitie liep echter, net als het voorafgaande jaar, op een teleurstelling uit. In de strijd tussen Delfia en Vredenburch werd VUC op doelsaldo uitgeschakeld.

Seizoen 1992-1993

Op bestuurlijk vlak was 1992 een gedenkwaardig jaar voor VUC. Henk Drabbe, 82 jaar, lag zijn functie van secretaris neer. Henk Drabbe maakte vanaf 1937, met een korte onderbreking, tot 1992 deel uit van het bestuur van VUC.
In het seizoen 1992-1993 kwam VUC wederom in de 3e Klasse B uit, samen met LenS, DSO, Wippolder, Verburch, Vredenburch, GDS, Delfia, RKSVM, Scheveningen, ODB en Quick Steps. Trainer René Pas was de opvolger van Kees Mol.
VUC begon de competitie met een groot aantal gelijke spelen, vijf in de eerste zes wedstrijden. Vier zeges op rij brachten VUC echter op een gedeelde eerste plaats met LenS, met beide vijftien punten uit tien wedstrijden. De topper uit tegen LenS eindigde vervolgens in 0-0. Bij de jaarwisseling sonden LenS en VUC nog steeds gezamelijk aan kop met 19 punten uit 13 wedstrijden. De eerste wedstrijd na de winterstop leed VUC een gevoelig verlies tegen Quick Steps (4-2), de latere degradant waardoor LenS een voorsprong op VUC kon nemen. Het slot van de competitie verliep uiterst teleurstellend voor VUC. In de laatste vijf wedstrijden werd slechts één puntje aan het totaal toegevoegd waardoor de club zelfs de nacompetitie misliep. VUC eindigde tenslotte als vierde met 25 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 37-29. LenS werd kampioen.

Seizoen 1993-1994

In het seizoen 1993-1994 werd VUC ingedeeld in de 3e Klasse B samen met DHL, Verburch, OLIVEO, GONA, GDS, RAVA, RKSVM, Delfia, Hoek van Holland, Vredenburch en Wippolder.
VUC kende, o.l.v. trainer René Pas een goede competitiestart. Op 31 oktober behaalde men in Poeldijk, door een overwinning van 1-4 bij Verburch, de eerste periodettel binnen. Bij het ingaan van de winterstop ging VUC "op kop" met 18 punten uit 11 wedstrijden met één punt voorsprong op GONA. Op de derde plaats stond DHL met slechts 11 uit 11, zodat de strijd om de titel een onderonsje leek te gaan worden tussen GONA en VUC. Net als in het vorige seizoen leverde de eerste wedstrijd na de winterstop voor VUC de eerste nederlaag op. Naaste concurrent GONA was met 2-1 te sterk en nam door deze zege de koppositie over. VUC leek hierdoor van slag want in de vijf volgende wedstrijden werden slechts vijf punten behaald. Gelukkig deed GONA het niet beter zodat de achterstand op deze club niet groter werd. Half april, met nog vijf wedstrijden te gaan, was de stand als volgt: 1. GONA 17-23, 2. VUC 17-22 en 3. DHL 16-19. Waar GONA het ook verder geheel liet afweten, herstelde VUC zich zodat er een nek-aan-nekrace ontstond tussen VUC en DHL. Op Hemelvaartsdag verloor VUC in Pijnacker met 3-1 van OLIVEO maar ook DHL verloor (van RKSVM). Drie dagen later, op 15 mei 1994, werd VUC kampioen door een 1-0 thuisoverwinning op GONA. Peter van Rijswijk scoorde de enige treffer en door dit resultaat keerde VUC weer terug in de 2e Klasse.
De selectie van VUC die dit kampioenschap binnenhaalde bestond uit o.a: Marcel Buitendijk, Robert Dubbelman, Jeffrey Kettenis, Ron Kneteman, Marco en Marcel Gerla, Peter van Rijswijk, Ronald Trouwborst, Herbert Otten, Jasper van Schip, Harm Huizing, Ed Mientjes, John Petrici, Eric van Galen, Remco Frankhuizen en Norman Zaalblok.

Seizoen 1994-1995

Het gepromoveerde VUC speelde dit seizoen in de 2e Klasse A, samen met VIOS, SJC,  Foreholte, Wilhelmus, RVC, Roodenburg, Verburch, Lugdunum, LenS, Westlandia en Rijswijk. Ook dit seizoen fungeerde René Pas als trainer van VUC.
De eerste twee duels van het seizoen 1994-1995 brachten tegen VIOS en Verburch twee nipte 2-1 nederlagen op. De volgende zes duels bleef VUC ongeslagen, zij het dat er wel maar één keer (2-1 tegen Westlandia) werd gewonnen. Gedurende de wintermaanden werd er echter dramatisch slecht gepresteerd, liefst zeven duels op rij gingen verloren. Deze nederlagen drukten VUC vast op de laatste plaats. In maart werd de selectie van VUC flink uitgedund wanneer er een aantal eerste elftalspelers het vertrouwen in trainer René Pas opzegde, en het bestuur achter de trainer bleef staan. Na dit incident won VUC de eerstvolgende wedstrijd, uit tegen LenS, met 5-3 en ook de daarop volgende wedstrijden, tegen Lugdunum 5-1 en Rijswijk 4-2, werden gewonnen. Deze drie zeges brachten VUC weer terug in de strijd om het behoud van het 2e Klasse-schap. Uiteindelijk wierp de ingezette eindsprint geen vruchten af, de laatste competitiewedstrijd, uit tegen Foreholte, ging met 2-0 verloren en zodoende daalde VUC samen met Westlandia en Rijswijk weer af naar de 3e Klasse.

Seizoen 1995-1996

In het seizoen 1995-1996 werd door de KNVB een nieuwe puntentelling ingevoerd. Een overwinning leverde tegenwoordig drie punten op i.p.v. twee. Het eerste elftal van VUC werd ingedeeld in de 3e Klasse B samen met Voorburg, DHL, GDS, RKSVM, Hoek van Holland, Westlandia, Rijswijk, RAVA, GDA, Quick Steps en GONA. Trainer bij VUC in dit seizoen was Frank Kuyl, die hiermee René Pas opvolgde.
Halverwege de competitie stond VUC met 16 punten uit 11 duels op de vierde plaats met maar liefst 12 punten achterstand op koploper Voorburg. VUC startte de tweede seizoenshelft dramatisch slecht met vier nederlagen op rij. Het gevolg hiervan was dat VUC niet langer naar "boven", maar naar "beneden" moest kijken. Tien punten uit de laatste vijf wedstrijden brachten VUC uiteindelijk toch nog vrij gemakkelijk in veilige haven. VUC eindigde uiteindelijk op een negende plaats met 29 punten uit 22 wedstrijden.

Seizoen 1996-1997

Op de ledenvergadering van 25 oktober 1997 werd Rob Wursten benoemd tot Ere-lid van VUC en bereikte Henk Drabbe een mijlpaal van maar liefst zeventig lidmaatschapsjaren.
Het eerste elftal van VUC werd ingedeeld in de 3e Klasse A van het (nieuwe) district West III, met als tegenstanders: RKAVV, HVV, DWO, OLIVEO, Rijswijk, Altior, DoCos, Alkmania, NSV'46 en FC Lisse.
De start van de competitie beloofde weinig goeds. Van de eerste zes wedstrijden werden er vier verloren, waaronder een 7-3 nederlaag tegen HVV en een 5-1 nederlaag tegen Alkmania. Halverwege het seizoen had VUC zijn positie al iets verbeterd en stond met op een zevende plaats met 13 punten uit 10 wedstrijden. De tweede helft van de competitie presteerde het team van trainer Frank Kuijl aanmerkelijk beter. Als half maart thuis koploper DWO wordt verslagen wordt er zelfs min of meer aansluiting bij de kopgroep verkregen maar het herstel was echter net te laat gekomen om nog echt kans te maken op een kampioenschap. Wel pakte VUC dit seizoen de 2e Periode waardoor men een extra kans kreeg voor promotie d.m.v. nacompetitie.
In deze nacompetitie speelde VUC een enerverende "dubbel" tegen HVV. De uitwedstrijd, die werd gespeeld op het terrein van sv Voorburg, eindigde in 2-2. De return liep sensationeel. HVV, met als trainer André Wetzel nam in het eerste half uur van de wedstrijd een 2-0 voorsprong maar Richard Urgert scoorde één keer vlak voor rust en één keer vlak na rust en zodoende stond het weer gelijk (2-2). Na negentig minuten was het nog steeds 2-2 en moest er worden verlengd. VUC wist uiteindelijk na de verlenging met 5-3 te winnen en zodoende moest de club het in de finale, om één plaats in de 2e Klasse, opnemen tegen het Rotterdamse Xerxes. De wedstrijd werd gespeeld op Tweede Pinksterdag op het Juliana Sportpark te 's-Gravenzande. Het werd een deceptie voor VUC en de wedstrijd ging uiteindelijk met 4-0 verloren. VUC zou het volgende seizoen opnieuw in de 3e Klasse moeten uitkomen.

Seizoen 1997-1998

O.l.v. de nieuwe trainer Frank Bijloos kwam VUC dit seizoen uit in de 3e Klasse A. In de eerste wedstrijd van het seizoen stond meteen de derby HVV-VUC op het programma. In tegenstelling van de doelpuntrijke duels in de nacompetitie, eindigde deze wedstrijd in 0-0. Vervolgens won VUC vier wedstrijden op rij alvoren het tegen DoCos tegen een 7-5 nederlaag opliep. In de maanden november/december wordt er weer vijf keer achter elkaar gewonnen. In de wedstrijd tegen DOSR in Roelofarendsveen scoorde VUC voor de eerste en enige keer in haar 100-jarige bestaan tien keer in één competitiewedstrijd: 10-1. Rond de jaarwisseling was de stand in de 3e Klasse A aan kop: DWO en HVV 13-30, VUC 12-28 en DoCos 13-25. Na de winterstop kwam VUC niet meer zo goed op gang. Toch bleven de kampioenskansen in stand. Met nog drie duels te spelen was de stand aan de kop van de ranglijst als volgt: VUC en HVV 17-36, DoCos 17-35 en DWO 16-33. Helaas gingen er van de drie resterende wedstrijden van VUC twee verloren, en werd VUC uiteindelijk derde met 39 punten uit 20 wedstrijden. DoCos werd, na een beslissingswedstrijd tegen DWO, kampioen van de 3e Klasse A. VUC moest het in de nacompetitie opnemen tegen DWO. Thuis aan Het Kleine Loo kwam VUC niet verder dan 1-1 en ook in de uitwedstrijd stond er na de reguliere speeltijd een gelijkspel (2-2) op het scorebord. In de verlenging was DWO de gelukkigste (3-2) en moest VUC het volgende seizoen wederom uitkomen in de 3e Klasse.

Seizoen 1998-1999

Het eerste elftal van VUC werd dit seizoen ingedeeld in de 3e Klasse A, samen met RVC/Rijswijk, Altior, Alkmania, HBS, HVV, Scheveningen, Foreholte, UDO, Voorschoten'97, FC Lisse en DOSR. Trainer van VUC was in dit seizoen Dick van der Toorn, die Frank Bijloos had opgevolgd.
In deze competitie staken vanaf de eerste competitiedag RVC/Rijswijk (de nieuwe fusieclub) en VUC ver boven de andere clubs uit. Beide clubs winnen de eerste zes wedstrijden op rij. De onderlinge confrontatie tussen beide clubs vond plaats in de zevende speelronde. Vlak voor tijd wisten de Rijswijkers de 2-1 te scoren waardoor zij deze topper wisten te winnen. Hierna gaven beide clubs elkaar weer weinig tot niets toe waardoor de stand zeven wedstrijden voor het einde van de competitie als volgt was: 1. RVC/Rijswijk 15-39, 2. VUC 15-38. Alles duidde erop dat de returnwedstrijd RVC/Rijswijk-VUC de beslissing moest brengen maar voorafgaande aan deze return verspeelde VUC ineens in twee wedstrijden vijf punten. RVC/Rijswijk-VUC eindigde in 1-1 zodat RVC/Rijswijk ongeslagen kampioen werd van de 3e Klasse A. Voor VUC, dat in 22 wedstrijden maar liefst 52 punten behaalde, restte slechts de nacompetitie. In deze nacompetitie behaalde VUC met groot gemak het klasseperiode-kampioenschap, het versloeg Altior (3-0) en HBS (2-0). In de finaleronde om één plaats in de 2e Klasse moest VUC het opnemen tegen de andere klasseperiode-kampioen Sparta en DSO, de nummer 10 van de 2e Klasse. VUC leverde een uitstekende prestatie door in Zoetermeer DSO met 3-0 te verslaan. VUC had wel de pech dat daarna Sparta tegen het uitgebluste DSO net één doelpunt beter wist te doen (5-1). Het gevolg hiervan was dat Sparta nu aan een gelijkspel tegen VUC genoeg had op te promoveren. VUC-Sparta eindigde in 0-0! In deze wedstrijd schoot Harold Tjaden een aan VUC toegekende penalty op de paal. Voor de vijfde keer in negen jaar slaagde VUC er niet in om een nacompetitie winnend af te sluiten.

Klik hier voor het vervolg van de geschiedenis van VUC 

Naar alle clubs