TONEGIDO (1924-1974)
Voorburg
1924 - 2010

T.O.N.E.G.I.D.O. was een bijzondere naam voor een bijzondere voetbalvereniging uit Voorburg. Met hoofdletters geschreven en eigenlijk met puntjes ertussen betekende deze naam; Tot Ons Nut En Genoegen Is Deze Opgericht

Eigenlijk bestond voetbalvereniging TONEGIDO al eerder. Voor het seizoen 1920-1921 schreef namelijk een nieuwe voetbalvereniging uit Voorburg, genaamd TONEGIDO, zich in voor de competitie van de Haagsche Voetbalbond. Ingedeeld in de 3e Klasse HVB mocht het resultaat aan het einde van het seizoen er zijn. De kampioensmedaille vermelde: H.V.B. 1920/1921 3e Klasse D TONEGIDO 1 kampioen. De doelcijfers 100 voor en 3 tegen bewezen dat die Voorburgse jongens wel aardig konden voetballen. Echter door diverse omstandigheden was de vereniging geen lang leven beschoren en ging weer ter ziele!
De naam TONEGIDO was vermoedelijk afkomstig van de heer P.Joosten, die in Dordrecht een toneelvereniging met die naam kende.

De officiële oprichting van T.O.N.E.G.I.D.O.

In het begin van het jaar 1924 staken enkele oud-leden van dit eerste TONEGIDO, F.van Oostendorp, P.Joosten, C.van Driel en C.van den Bosch, de koppen weer bij elkaar en riepen omstreeks 1 februari 1924 een aantal oud-spelers en andere belangstellenden bij elkaar in een zaaltje in het gebouw "De Swaen" in de Herenstraat, hoek Kerkstraat, met het doel weer tot een vereniging TONEGIDO te komen. En dat lukte! Circa twintig spelers werden lid en TONEGIDO was weer herboren. De clubkleuren werden zwart en wit.
Er werd een terrein gehuurd aan het begin van de Prinses Mariannelaan, naast de huidige Utrechtsebaan, waarop in de zomer van 1924 enkele vriendschappelijke wedstrijden werden gespeeld. In september 1924 werd het eerste definitieve bestuur van TONEGIDO geformeerd. Dit bestuur bestond uit: F.van Oostendorp (voorzitter), P.Joosten (2e voorzitter), H.Kleijweg (1e secretaris), J.P.Jaspers (2e secretaris), C.van Driel (1e penningmeester), H.Driel (2e penningmeester) en F.Mulder (commissaris van materiaal).

Seizoen 1924-1925

Het bestuur van TONEGIDO schreef twee elftallen in bij de toenmalige Haagsche Voetbalbond, die beide in de 3e Klasse werden ingedeeld. Aan het einde van het seizoen werd TONEGIDO 1 ongeslagen kampioen. Slechts één punt werd er verspeeld (tegen v.v. Rademaker) en de doelcijfers waren 84 voor en 9 tegen. De enige concurrent was DUNO en hiervan werd in de spannende uitwedstrijd met 3-2 gewonnen door het winnende doelpunt van C.van Driel, acht minuten voor tijd.
Het elftal die dit kampioenschap binnen wist te halen bestond uit: H.Kleyweg (keeper), P.van Joosten, H.van Driel, J.Mulder, J.Dijkman, W.Gramsma, J.Thoms, W.Havenaar, H.Otten, C.van Driel en A.Ales.

Seizoen 1925-1926

In het tweede seizoen van TONEGIDO kwamen twee mensen het bestuur versterken, die in de beginjaren veel werk hadden verzet, namelijk F.Feldmeijer en J.Havenaar. In 1925 werd ook G.van Thuijl lid, die vele jaren later tot voorzitter en Ere-voorzitter werd gekozen.
TONEGIDO was dit seizoen uitgegroeid tot vier senioren-elftallen. Het eerste elftal, dat was gepromoveerd naar de 2e Klasse, werd nagenoeg met hetzelfde elftal wederom kampioen. Ditmaal had men over het gehele seizoen slechts drie verliespunten, alle tegen v.v. Postwissel. De doelcijfers waren ditmaal 71 voor en 15 tegen.
Met het oog op de toekomst werd er dit seizoen ook al een junioren-elftal geformeerd. Hiermee was V.S.V. TONEGIDO onder de eerste twintig voetbalverenigingen die een eigen jeugdelftal bezaten. Dit jeugdelftal wist in dit seizoen ook gelijk al het kampioenschap binnen te halen.
Na deze successen kreeg TONEGIDO de moed om zich als 2e Klasser HVB in te schrijven voor de bekerwedstrijden van de N.V.B. (Nederlandsche Voetbal Bond). In de eerste ronde moest men "uit" naar 4e Klasser Naaldwijk en werd er met 2-2 gelijk gespeeld. TONEGIDO plaatste zich voor de volgende ronde en daarin wordt "thuis" 3e Klasser VDS met 4-3 verslagen. In de derde ronde was vervolgens de Amsterdamse 3e Klasser APGS aan de beurt, en ook deze wedstrijd wist TONEGIDO te winnen (3-1). Hiermee werd zeer knap de vierde ronde bereikt. In deze vierde ronde moest TONEGIDO naar Tilburg, waar men moest aantreden tegen 2e Klasser Longa, waarin de international Leo Gehring speelde. Pas tien minuten voor tijd viel het eerste doelpunt en uiteindelijk verloor TONEGIDO met 2-0. Longa won dit seizoen de beker en de 2-0 zege op TONEGIDO bleek achterag de kleinste en moeilijkste overwinning te zijn geweest.

Seizoen 1926-1927

In seizoen 1926-1927 verhuisde TONEGIDO naar de Rodelaan. De Rodelaan lag toen nog ver van de bewoonde Voorburgse wereld in de polder. Pas na vier jaar werd een begraafplaats de eerste buur. Op 23 oktober 1926 werd het nieuwe terrein van TONEGIDO officieel geopend met een wedstrijd tegen ADO 3, waartegen een 2-2 gelijkspel werd behaald.

De oudst bekende foto van TONEGIDO, hier poseren de TONEGIDO-leden op hun terrein aan de Prinses Mariannelaan.

TONEGIDO 1 speelde dit seizoen in de 1e Klasse van de H.V.B. en werd goede tweede achter kampioen Hoek van Holland.

Seizoen 1927-1928

Het seizoen 1927-1928 werd weer een glorieus seizoen voor TONEGIDO. Het eerste elftal werd met zeven punten voorsprong, met de doelcijfers 70-12, wederom kampioen en promoveerde. Het verblijf in de H.V.B. werd op waardige wijze afgesloten doordat TONEGIDO ook algeheel kampioen van de Haagse Bond werd. Dit betekende dat TONEGIDO vanaf 1928 t/m 2010 onafgebroken in de KNVB heeft gespeeld.
Het kampioenselftal bestond uit: H.Kleijweg (keeper), M.Driel, G.van Tuijl, H.Otten, K.Otten, W.Gramsma, J.Thomas, G.Rosbergen, W.Havenaar, C.van Driel en A.Ales.
Ook het tweede elftal werd kampioen met slechts één verliespunt en de doelcijfers 79-14, en promoveerde zodoende naar de 2e Klasse van de H.V.B.

Seizoen 1928-1929

Het eerste elftal sloot haar eerste seizoen in de KNVB af met een keurige vierde plaats achter kampioen Hollandiaan (met de nationale doelman Odijk in hun gelederen), BEC en Maas. Na dit seizoen zijn de eerste gouden jaren voorbij. Verschillende oudere spelers trokken zich terug en jeugdige opvolgers waren er nog niet.

Seizoen 1931-1932

Voor het seizoen 1931-1932 konden bij TONEGIDO slechts drie seniorenteams worden ingeschreven die allemaal laag eindigden. Het derde elftal degradeerde zelfs. Na één seizoen zonder junioren te hebben gespeeld werden er ineens dit seizoen liefst drie juniorenteams geformeerd, waardoor de toekomst van TONEGIDO er ineens weer wat rooskleuriger er uitzag.

Seizoen 1932-1933

Het was dit seizoen nog te vroeg om te profiteren van de jeugdafdeling, zodoende "draaide" het eerste elftal ook dit seizoen niet best. Wel kon TONEGIDO de laatste plaats in de competitie aan BTC over te laten. Het tweede elftal speelde zich via degradatie-wedstrijden veilig voor de 1e Klasse HVB. Er waren dit seizoen twee junioren-elftallen bij TONEGIDO

Seizoen 1933-1934

In het seizoen 1933-1934 ging het alweer een stuk beter bij TONEGIDO. Onder leiding van G.van Thuijl, die de eerste spelleiderscursus van de KNVB (o.l.v. bondstrainer Glendenning) volgde en hiermee zijn diploma behaalde, werd er ijverig getraind. 

                                      Tonegido 1, seizoen 1933-1934

Het sterk verjongde eerste elftal van TONEGIDO bestond dit seizoen uit: P.Brouwer (keeper), F.Delvaen, P.Hilgersom, H.Kleyweg, J.de Roos, L.Wezepoel, W.Thoms, A.Schippers, E.Halverhout en C.Kragt en behaalde een fraaie tweede plaats in de 4e Klasse, achter kampioen BTC.
Helaas boden degradatiewedstrijden het tweede elftal ditmaal geen uitkomst. Het vierde elftal van TONEGIDO werd dit seizoen wel kampioen met de doelcijfers 102-21. Door de beslissende wedstrijd HVV te verslaan met 3-1, waarbij J.Meinesz het 100e doelpunt scoorde, werd het kampioenschap binnengehaald.

Seizoen 1934-1935

In het seizoen 1934-1935 speelde er vijf senioren-teams bij TONEGIDO. Het eerste elftal van TONEGIDO werd voor het eerst kampioen in de 4e Klasse KNVB. TONEGIDO eindigde op een eerste plaats in de 4e Klasse B met drie punten voorsprong op V.D.S. In de promotiewedstrijden kon men D.V.C. nog wel de baas blijven maar S.V.C. (het huidige V.C.S.) niet, dus geen promotie en bleef men gewoon in de 4e Klasse.
Het tweede elftal werd dit seizoen ook kampioen en promoveerde naar de 1e Klasse HVB.

Seizoen 1935-1936

In dit seizoen stond het eerste elftal van TONEGIDO lange tijd bovenaan de ranglijst, maar verliest dan de allerlaatste competitiewedstrijd op eigen terrein met 4-1 van De Ooievaars. Door deze nederlaag werd tenslotte A.S.C., na twee beslissingswedstrijden met De Ooievaars, kampioen. Het eerste junioren-team, met o.a. de spelers J.Jansen, A.Kavelaars en D.Lucas werd dit seizoen wel kampioen.

                                         De voor-oorlogse accomodatie.

Seizoen 1936-1937
Het seizoen 1936-1937 werd een uiterst succesvol seizoen voor TONEGIDO. Het eerste elftal werd met maar liefst 6 punten voorsprong op S.F.C., en de doelcijfers 66-17, kampioen van de 4e Klasse D. Er moesten wederom promotiewedstrijden gespeeld worden, ditmaal tegen SEP (Delft) en LDWS (Leiden). Na deze promotiewedstrijden eindigde TONEGIDO en LDWS met hetzelfde aantal punten bovenaan waardoor er een beslissingswedstrijd op het veld van DHC in Delft werd vastgesteld. In deze beslissingswedstrijd scoorde Theo Essers vlak voor tijd de 2-2 waardoor er een tweede beslissingswedstrijd volgde. Deze wedstrijd werd gespeeld op het Olympia terrein in Gouda. Weer werd het 2-2 maar in de verlenging scoorde wederom Theo Essers, één minuut voor tijd, het winnende doelpunt. Door dit resultaat werd TONEGIDO voor het eerst in haar bestaan 3e Klasser.
Dit succeselftal van TONEGIDO bestond uit: P.Brouwer, F.Delvaen, P.Hilgersom, A.Cabooter, J.de Roos, J.v.d.Mark, A.Schroder, W.v.d.Griend, L.Cornelissen, W.Thoms, Th.Essers, C.van Harten, L.Wensveen en C.Kragt.
Ook het eerste junioren-team werd dit seizoen weer kampioen, zodat de toekomst er voor TONEGIDO er erg hoopvol uitzag.

Seizoen 1937-1938

In het seizoen 1937-1938 kon het eerste elftal behoorlijk meekomen in de 3e Klasse A. BMT werd uiteindelijk kampioen en TONEGIDO eindigde op een zesde plaats met 19 punten uit 20 wedstrijden. Ook het tweede en derde elftal deden het goed, terwijl het vierde en vijfde elftal zelfs kampioen werden. Vooral het vierde elftal van TONEGIDO liet prima voetbal zien en maakte meer dan 100 goals, waarbij J.Ponsteijn (later een bekend voetballer) de eer te beurt viel het 100e doelpunt te scoren.

Seizoen 1938-1939

In het seizoen 1938-1939 kwam het eerste elftal van TONEGIDO wel heel dicht bij het kampioenschap in de 3e Klasse A. Gerenomeerde clubs als RVC, ONA, The Rising Hope en Hoek van Holland werden verslagen, maar helaas ging de laatste competitiewedstrijd uit tegen het toen zeer sterke VIOS verloren. Bij winst had TONEGIDO tegen datzelfde VIOS wellicht het kampioenschap tegen datzelfde VIOS via een beslissingswedstrijd binnen kunnen halen, maar helaas.

Seizoen 1939-1940

In augustus 1939 werd de algehele mobilisatie afgekondigd. Op 1 september 1939 brak de Tweede Wereldoorlog uit. De KNVB besloot wel een competitie te laten verspelen, maar deze werd aangemerkt als "noodcompetitie". Er kwam een indeling waarbij het reizen van clubs zoveel mogelijk beperkt werd en er zou aan het einde van het seizoen 1939-1940 geen sprake zijn van degradatie of promotie.
Het mobilisatieseizoen 1939-1940 bracht door al deze omstandigheden geen successen voor het eerste elftal van TONEGIDO. Alle twaalf de wedstrijden werden verloren, maar er volgde dus geen degradatie.

Seizoen 1940-1941

In dit seizoen herstelde het eerste elftal van TONEGIDO zich weer en eindigde op een keurige tweede plaats, achter kampioen Laakkwartier, in de 3e Klasse A. Twee junioren-teams werden bij TONEGIDO kampioen met de doelcijfers 161-33 (in 16 wedstrijden) en 82-16.

Seizoen 1941-1942

In dit seizoen ging het met het eerste elftal van TONEGIDO qua prestaties weer een stuk minder. Fortuna werd kampioen en TONEGIDO eindigde op een voorlaatste plaats in de 3e Klasse C, net voor D.H.S. Het tweede elftal werd dit seizoen wel kampioen en promoveerde zodoende naar de res. 3e Klasse KNVB. In de laatste wedstrijd tegen Cromvliet kwam TONEGIDO 2 met 1-0 voor door een doelpunt van G.Phillipsen. De aanvoerder van Cromvliet miste vlak voor tijd een strafschop.

Seizoen 1942-1943

Het eerste elftal eindigde op een achtste positie in de 3e Klasse A, net voor Roodenburg en Lugdunum. Het tweede elftal deed het dit seizoen goed door in de res. 3e Klasse in de middenmoot te eindigen.

Seizoen 1943-1944

Tijdens seizoen 1943-1944 werd het terrein van TONEGIDO door de Duitsers in beslag genomen en werd de club zodoende gedwongen om haar terrein aan de Rodelaan te verlaten. Hierdoor kwam de club op het oude terrein van v.v. Terlaak, tegenover de Looierslaan, terecht. Vlak voor de in beslag name, konden voorzitter G.van Thuijl en A.Kokshoorn nog snel al het materiaal uit de clubtent redden. Er kwamen in dit seizoen nog slechts drie senioren-elftallen van TONEGIDO "in het veld".

Seizoen 1944-1945

Gedurende de hongerwinter 44/45 lag het competitievoetbal uiteraard geheel stil.

Seizoen 1945-1946

Na 1945 keerde de vereniging echter naar het 'eigen' terrein terug. Na een grondige opknapbeurt was het complex weer bespeelbaar.Het eerste seizoen na de Tweede Wereldoorlog was niet best. Zowel het eerste als het tweede elftal eindigde onderaan. Het eerste elftal van TONEGIDO wist zich echter via degradatiewedstrijden tegen Celeritas en HDV alsnog te handhaven voor de 3e Klasse. In de laatste beslissende wedstrijd tegen Celeritas werd er met 2-1 gewonnen. Het tweede elftal degradeerde na dit seizoen weer naar de HVB. In dit seizoen bezat TONEGIDO slechts één jeugdelftal.

Seizoen 1946-1947

In seizoen 1946-1947 kon het eerste elftal van TONEGIDO nog juist op tijd "de rode lantaarn" in de 3e Klasse B aan Roodenburg overdragen. ONA werd in deze 3e Klasse kampioen. Ook de andere elftallen van TONEGIDO wisten zich te handhaven. Verheugend feit in dit seizoen is dat er weer drie jeugd-elftallen konden worden ingeschreven.

Seizoen 1947-1948

Het aantal leden bij TONEGIDO bleef maar groeien. Voor dit seizoen werden er maar liefst vijf senioren-elftallen ingeschreven. Maar ook in dit seizoen wilde het qua prestaties nog niet echt lukken bij TONEGIDO. Het eerste elftal eindigde onderaan en moest hierdoor degradatiewedstrijden spelen tegen Dindua en Dubbeldam. In deze degradatiewedstrijden wist TONEGIDO het 3e Klasse-schap te behouden.

Seizoen 1948-1949

In het seizoen 1948-1949 werd er onder leiding van J.de Roos getraind en dat leverde meteen resultaten op. Het eerste elftal eindigde dit seizoen op een verdienstelijke vierde plaats in de 3e Klasse A. Men wist zelfs de kampioen TYBB met 1-0 te verslaan. Het tweede elftal deed het helemaal prima en werd kampioen in de res. 1e Klasse HVB. Samen met de andere 1e Klasse-kampioenen PDK 2, Blauw Zwart 2, ADO 2, VELO 2 en Naaldwijk 2, moest men uit gaan maken wie er algeheel kampioen van de HVB werd. Het lukte TONEGIDO 2 om ook algeheel kampioen van de HVB te worden, een zeer knappe prestatie opzich.  Dit kampioens-elftal bestond uit: J.v.d.Vliet, R.v.d.Weerdhof, G.v.d.Weerdhof, P.Wolfs, L.Zandbergen, B.SEbel, D.Lucas, Th.v.Beek, A.Pul, G.Kors, J.C.Philipsen (aanvoerder) en S.Brandt. Een mooi geschenk voor TONEGIDO tijden haar 25-jarig jubileum.
Het openlucht zwembad van Voorburg (later onderdeel van zwembad "De Vliegermolen") had vroeger een tribune. Deze tribune werd in 1949 door TONEGIDO opgekocht en herbouwd en aan de lange zijde van het hoofdveld geplaatst.

Seizoen 1949-1950

In het seizoen 1949-1950 zat alles bij TONEGIDO weer tegen. Het eerste elftal eindigde met 14 punten uit 18 wedstrijden op een voorlaatste plaats in de 3e Klasse A en dat betekende degradatiewedstrijden tegen VVP, SJC en GSV. AAnvankelijk leek het TONEGIDO weer te gaan lukken om de degradatie te ontlopen, in de laatste (thuis)wedstrijd moest er alleen nog gewonnen worden van VVP. Het liep allemaal echter anders want VVP won met maar liefst 5-0. Er volgde dus degradatie naar de 4e KLasse en dat zou TONEGIDO ook blijven t/m seizoen 1965-1966. Wel heugelijk nieuws was dat de club dit seizoen voor het eerst met maar liefst zeven senioren-elftallen in de competitie uitkwam.

Seizoen 1950-1951

In dit seizoen deed bij TONEGIDO de zaterdagmiddag-afdeling, onder de bezielende leiding van J.Meinesz, haar intrede. En hoe! Het zaterdag-elftal bleek voor de 4e Klasse HVB veel te sterk en werd zodoende kampioen.
Het eerste zondag-elftal eindigde in de middenmoot van de 4e Klasse A met 20 punten uit 22 wedstrijden. Archipel werd kampioen in deze Klasse. Het tweede elftal kon zich ternauwernood handhaven maar het vierde en vijfde elftal van TONEGIDO degradeerden. Het eerste junioren-elftal werd dit seizoen wel kampioen.
In dit seizoen begon TONEGIDO ook aan een dameshandbalafdeling en aan een volleybalafdeling. Bij de volleybalafdeling namen maar liefst vier teams deel aan de competitie, kortom de club groeide en groeide.

Seizoen 1951-1952

In het seizoen 1951-1952 ging het met het eerste elftal van TONEGIDO weer iets beter. Er werd in de 4e Klasse D, achter kampioen DRL, een verdienstelijke tweede plaats bereikt. Het tweede elftal degradeerde dit seizoen helaas naar de "afdeling". Het tweede junioren-elftal werd wel kampioen met de doelcijfers van maar liefst 120 voor en 11 tegen.

Seizoen 1952-1953

Het eerste elftal eindigde in seizoen 1952-1953 bovenaan in de 4e Klasse E, met 3 punten voorsprong op Stolwijk en de doelcijfers 73-25. Echter in de promotiewedstrijden versperde Alblasserdam de weg naar de 3e Klasse.
Door het populair maken van allerlei activiteiten binnen de vereniging, o.a. ook door het oprichten van een athletiekafdeling o.l.v. M.de Vries, groeide TONEGIDO uit tot een sportvereniging van over de 300 leden. De volleybalafdeling adeling was op dat moment zelfs de grootste van Nederland. Er werd voor een andere organisatievorm gekozen, iedere sportafdeling kreeg een eigen bestuur en verder kwam er één overlappend hoofdbestuur. Wel klonken er enkele waarschuwende woorden dat dit alles niet ten koste van de sfeer en intimiteit mocht gaan. Spoedig zou blijken dat de nieuwe afdelingen geen lang leven beschoren waren.

                                         Tonegido-krantje uit 1953

Seizoen 1953-1954

Het eerste elftal eindigde dit seizoen op een derde plaats in de 4e Klasse B, waarin Westlandia kampioen werd. Het eerste junioren-elftal won maar liefst 15 van de 17 wedstrijden maar werd toch geen kampioen, omdat het elftal vier verliespunten wegens het niet opkomen dagen opliep.

Seizoen 1954-1955

In het seizoen 1954-1955 eindigde het eerste elftal van TONEGIDO op een zesde positie in de 4e Klasse A. Aan het einde van dit seizoen trad G.van Thuijl af als voorzitter van de club en wordt hij bij zijn beëindiging, voor zijn vele activiteiten binnen de vereniging, tot Ere-voorzitter benoemd.
Bij de nevenafdelingen van TONEGIDO ontstond er een exodus op grote schaal. De athletiekafdeling ging ter ziele, bij de handbalafdeling werden het tweede herenteam en het damesteam teruggetrokken, en de volleybalafdeling scheidde zich af maar mocht de naam TONEGIDO wel behouden.

Seizoen 1955-1956

In het seizoen 1955-1956 bracht het eerste elftal van TONEGIDO het tot een derde plaats in de 4e Klasse A, waarin FC Lisse kampioen werd. Het tweede zaterdag-middagteam (de Valken-ploeg) presteerde iets, wat nog nooit eerder bij TONEGIDO was vertoond. Het werd n.l. voor de derde achtereenvolgende maal kampioen en promoveerde zodoende naar de res. 1e Klasse.

Seizoen 1956-1957

Het seizoen 1956-1957 verliep voor de senioren matig. Het eerste elftal wist zelfs ternauwernood de degradatie te ontlopen in de 4e Klasse C, ten koste van BMT. Dat betreft presteerde de jeugdafdeling bij TONEGIDO stukken beter. Het eerste junioren-elftal werd tweede achter kampioen HVV, het tweede junioren-elftal werd eindigde ook op een tweede plaats achter Postalia 2, maar het derde en vierde junioren-elftal werden beiden kampioen.
De zaterdagmiddag-afdeling beleefde in de jaren 1956 t/m 1960 haar hoogtepunt. Het tweede elftal speelde op een gegeven moment in de res. 1e Klasse en het eerste elftal in de standaard 2e Klasse. Zowel het eerste als het tweede elftal eindigde in dit seizoen op een tweede plaats.

Seizoen 1957-1958

In het seizoen 1957-1958 eindigde het eerste elftal van TONEGIDO op een zevende plaats in de 4e Klasse D, waarin Oudewater kampioen werd en Kranenburg degradeerde. In dit seizoen begon Jan de Roos de Toto "op te bouwen" binnen de vereniging.

Seizoen 1958-1959

Het eerste elftal van TONEGIDO werd dit seizoen ingedeeld in de 4e Klasse D. Het werd een moeilijk seizoen en men wist maar net de degradatie te ontlopen, ADS werd het kind van de rekening en degradeerd uit de 4e Klasse.
De heer J.Jansma werd in dit seizoen voorzitter van een geheel vernieuwd bestuur. Van de andere elftallen dit seizoen weinig bijzonderheden, alleen het splinternieuwe zesde elftal werd kampioen! 

Seizoen 1959-1960

Weinig historie bekend van TONEGIDO in het seizoen 1959-1960. Wel weten we dat het eerste elftal o.l.v. nieuwe trainer Th.Smit niet best presteerde en uiteindelijk op een tiende plaats in de 4e Klasse A eindigde. Geel-Wit degradeerde uit deze 4e Klasse.

Seizoen 1960-1961

In het seizoen 1960-1961 eindigde het eerste elftal op een verdienstelijke vierde plaats in de 4e Klasse C, met slechts vier punten achterstand op kampioen RAVA. Het tweede elftal van TONEGIDO deed het nog beter en eindigde samen met PDK 2 op een eerste plaats. Het doelsaldo van TONEGIDO was wel beter dan die van PDK maar dit kon niet verhinderen dat PDK de beslissingswedstrijd met 1-0 won.

Seizoen 1961-1962

Het seizoen 1961-1962 was een succesvol seizoen voor TONEGIDO. Zowel het eerste- (met 5 punten voorsprong op BEC) als het tweede-elftal werden kampioen. De promotiewedstrijden van het eerste elftal tegen Lugdunum, VELO en Quick Steps leverde echter helaas geen succes op. Het tweede elftal promoveerde wel weer naar de KNVB. Het derde elftal van TONEGIDO eindigde op een derde plaats, met de kwaliteiten van dit team zag de toekomst voor TONEGIDO er rooskleurig uit. Ook het eerste junioren-elftal werd kampioen met maar liefst 29 punten uit 16 wedstrijden. In dit seizoen begon ook "ene" Charles Corver jeugdwedstrijden te fluiten bij TONEGIDO. Deze Charles Corver behaalde in 1973 de FIFA-badge en groeide uit tot één van de beste scheidsrechters die Nederland heeft gekend. Hetgeen onderstreept werd door het leiden van diverse Europa-Cup finales alsmede enkele wedstrijden tijdens de Wereldkampioenschappen voetbal in 1978 en 1982.

Seizoen 1962-1963

Het eerste elftal van TONEGIDO ondervond een terugslag van de gemiste promotie van vorig seizoen en eindigde als vierde in de 4e Klasse A. Deze vierde plaats werd uiteindelijk nog bereikt doordat er in de tweede seizoenshelft door het inzetten van enkele oud- eerste elftalspelers. Het tweede elftal handhaafde zich netjes in de KNVB en het derde elftal werd dit seizoen kampioen en promoveerde naar de res. 2e Klasse. De heer L.Vingerling nam in dit seizoen de voorzittershamer over van de heer J.Jansma. In 1963 stelde het bestuur de Jan Havenaar-bokaal aan de jeugdafdeling ter beschikking. Dit was een gebaar om het vele goede werk van good old Jan Havenaar te eren. Zijn zoon Piet heeft overigens ook een zeer lange tijd aan de accommodatie van TONEGIDO besteed. Het "Jan Havenaar-toernooi" zou later uitgroeien tot een zeer groot en succesvol internationaal toernooi voor A-Klassers.

Seizoen 1963-1964

In het 40-jarig jubileumseizoen heeft TONEGIDO ruim 300 leden en 100 donateurs. Het eerste elftal van TONEGIDO kampte dit seizoen met een voorhoede probleem en scoorde tijdens de gehele competitie slechts 17 doelpunten, zodat slechts de vijfde positie in de 4e Klasse B bereikt werd. Het tweede elftal van TONEGIDO kwam met 31 punten uit 22 wedstrijden net 2 punten tekort om RVC 2 van het kampioenschap af te houden.

Seizoen 1964-1965

Het seizoen 1964-1965 bracht grote vreugde met zich mee door het kampioenschap van het eertse elftal van TONEGIDO. Met maar liefst acht punten voorsprong op RKWIK promoveerde men zodoende naar de 3e Klasse KNVB. Het 2e elftal viel dit seizoen wat tegen maar het 3e elftal eindigde zeer knap op een tweede plaats in de res. 2e Klasse HVB. Kampioen dit seizoen werden het 7e (veteranen) en de A.1.

Seizoen 1965-1966

Het seizoen 1965-1966 verliep dramatisch voor TONEGIDO. Het 1e elftal degradeerde naar de 4e Klasse en het 2e elftal degradeerde naar de Afdeling. Het 3e elftal promoveerde dit seizoen naar de 1e Klasse HVB, dezelfde Klasse waarin volgend seizoen het 2e elftal speelt.

Seizoen 1966-1967

Qua successen een weinig opwindend seizoen. Het eerste eindigde als vierde in een afdeling waarin Graaf Willem II VAC kampioen werd. Het tweede bereikte door een uiteindelijke tweede plaats de nieuw te vormen Res.Hoofdklasse. Het seizoen 1966-1967 bracht dus weliswaar geen sportieve successen met zich mee, het was wel een tekenend jaar voor de zelfwerkzaamheid binnen de vereniging. Op 9 oktober 1966 sloeg een pyromaan voor de eerste maal toe. Slachtoffer was TONEGIDO, dat haar clubhuis in vlammen op zag gaan. Hierbij ging veel kostbaar historisch materiaal verloren. Vier maanden later stond er echter al een andere kantine en waren er ook weer kleedkamers voor de gasten en de eigen spelers. Op 1 februari 1967 werd het herbouwde clubhuis geopend. Dit nieuwe clubhuis van TONEGIDO was ten opzichte van het afgebrande clubhuis qua ruimte sterk uitgebreid. 

De noodkantine, die van 1967 tot 1975 dienst deed.

Seizoen 1967-1968

Het seizoen 1967-1968 werd het jaar van de beslissingswedstrijden. Het eerste elftal van TONEGIDO werd met maar liefst 43 punten uit 24 wedstrijden kampioen van de 4e Klasse B. Dit betekende nog geen automatische promotie naar de 3e Klasse want eerst moest er nog met Archipel, de kampioen van de andere 4e Klasse, een promotiewedstrijd gespeeld worden. TONEGIDO verloor helaas deze wedstrijd, die gespeeld werd op het Laakkwartier terrein, met 2-0 dus geen promotie. Het tweede elftal van TONEGIDO deed het beter en won de beslissingswedstrijd tegen DHC 3 met 1-0 en promoveerde zodoende weer terug naar de KNVB. Het achtste elftal van TONEGIDO werd dit seizoen kampioen van de res. 5e Klasse. In dit seizoen nam TONEGIDO overigens met acht jeugdelftallen deel aan de competitie.

Seizoen 1968-1969

Het eerste elftal van TONEGIDO werd voor dit seizoen ingedeeld in de 4e Klasse B. Het seizoen 1968-1969 kende een zeer spannend slot wat voor TONEGIDO een onverwacht gelukkige ontknoping kreeg. Voor de laatste competitiedag had koploper Wassenaar welgeteld één punt meer dan TONEGIDO. Geheel onverwacht verloor sv Wassenaar haar laatste wedstrijd met 1-0 van Wit Blauw. Omdat TONEGIDO haar wedstrijd met grote cijfers wel won werd het meteen kampioen en promoveerde ditmaal wel rechtstreeks naar de 3e Klasse. Het kampioenselftal van TONEGIDO bestond uit: J.van Ellewijk, H.Beeren, C.Kragt, J.Smit, W.Thoms, R.Souren, W.Kruize, J.Mesters, H.Blankenmeijer, H.Mammen en J.Bolleboom.
Het tweede elftal handhaafde zich en het derde elftal werd kampioen en promoveerde hiermee naar de res. Hoofdklasse HVB. De jeugd bij TONEGIDO was weer met één elftal toegenomen zodat er negen jeugdelftallen werden ingeschreven.

Seizoen 1969-1970

Het heroptreden van het eerste elftal in de 3e Klasse D verliep niet geweldig. UIteindelijk eindigde TONEGIDO op een achtste plaats. Wilhelmus werd in 3-D kampioen en Archipel, dat TONEGIDO in het seizoen 1967-1968 was voorgegaan, degradeerde weer naar de 4e Klasse. Het tweede elftal was dit seizoen weer geweldig op dreef. Helaas werd de laatste beslissingswedstrijd tegen Postduiven 2 op het RVC-terrein met 3-1 verloren, anders was men naar de res. 2e Klasse van de KNVB gepromoveerd.

Seizoen 1970-1971

Het seizoen 1970-1971 was een slecht seizoen voor het eerste elftal. Aan het einde van het seizoen had TONEGIDO, evenals PDK, slechts 17 punten behaald in de 3e Klasse B. Voetbalvereniging Groeneweg eindigde als laatste met 14 punten maar omdat er uit de 3e Klasse twee elftallen moesten degraderen moesten TONEGIDO en PDK een beslissingswedstrijd spelen op het VCS-terrein. TONEGIDO verloor deze wedstrijd met 2-0 waardoor men weer degradeerde naar de 4e Klasse.

Seizoen 1971-1972

Op de Algemene Ledenvergadering van 25 juni 1971 werd het bestuur van TONEGIDO als volgt samengesteld: T.Groen (voorzitter), Mw. C.Kavelaars (secretaresse), P.Bruyns (penningmeester), A.Philipsen (2e voorzitter), W.Thoms (2e secretaris), C.Grootveld (2e penningmeester) en C.Kragt (commissaris). TONEGIDO had aan het begin van dit seizoen 453 leden waaronder 166 senioren-leden ( 39 niet spelend), 250 junioren en 37 zaterdagmiddag-senioren. 
Voor het seizoen 1971-1972 schreef het bestuur negen zondagsenioren-elftallen en drie zaterdagsenioren-elftallen in voor de competitie. Het eerste elftal eindigde op een vierde plaats van onderen in de 4e Klasse D met 17 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers van 16-29. Dus dat betekende dat men gemiddeld nog niet eens één goal per wedstrijd scoorde! Het tweede elftal wist zich ook op een wonderbaarlijke manier te handhaven voor de res. 3e Klasse met één puntje voorsprong op GDA 2. Het derde elftal eindigde in de middenmoot van de res. Hoofdklasse HVB en het vierde elftal werd kampioen in de res. 2e Klasse HVB.
Bij de jeugd werd er dit seizoen twee A-, drie B-, vier C-elftallen ingeschreven en ook nog eens zes pupillen- en twee welpen-teams.

Seizoen 1972-1973

Aan het begin van seizoen 1972-1973 telde TONEGIDO 441 leden, waaronder 177 senioren, 230 junioren en 34 zaterdagmiddag-junioren. Het werd een slecht seizoen voor de club. Het eerste elftal wist zich ternauwernood door een gewonnen beslissingswedstrijd, op het terrein van DSO in Zoetermeer, tegen Waddinxveen zich in de KNVB te handhaven. Het tweede-, derde- en vijfde-elftal degradeerden. Slechts het zevende elftal werd dit seizoen kampioen. Bij de zaterdagmiddag-senioren werden nog maar twee ipv drie elftallen ingeschreven.

Seizoen 1973-1974

TONEGIDO ging het seizoen 1973-1974 in met 203 senioren (58 niet spelend), 206 junioren en 29 zaterdagmiddag-leden. In totaal dus 438 leden onderverdeeld in 9 seniorenelftallen op zondag, 2 seniorenelftallen op zaterdag, 2 A-junioren elftallen, 3 B-junioren, 4 C-junioren, 5 pupillen en 2 welpen-elftallen.
Het werd een verenigingsjaar waarin nogal wat gebeurde. Er werd een damestrimclub opgericht, alle velden werden voorzien van nieuwe drainage, er kwamen nieuwe hekken bij de ingangen, er werden reclameborden langs veld 1 geplaatst, nieuwe dug-outs, een stenen huisje bij de ingang voor de kaartverkoop en last but not least, de nieuwe lichtinstallatie op veld 4 werd door eigen leden aangebracht, waarbij o.a. Frits Groen enorm veel werk verzette.
Het 50-jarig jubileum van TONEGIDO werd groots gevierd. Eerst werd er een receptie en grote reünie georganiseerd in "De Drievliet". Vervolgens een spetterende feestavond in Amacitia, waar een geweldig showprogramma werd gepresenteerd gevolgd door dansen tot in de kleine uurtjes. Op 12 mei 1974 volgde de Ere-wedstrijd tussen TONEGIDO 1 en de Oud-internationals, waarbij ruim 1500 toeschouwers een leuke wedstrijd zagen die in een 4-4 gelijkspel eindigde. Als afsluiting van het jubileumjaar werd er op 9 juni 1974 een familiedag georganiseerd, waarbij alle leden van TONEGIDO een onderling toernooi speelden. Deze dag was zo geslaagd dat deze familiedag een jaarlijks wederkerend evenement werd.
Er werd dit seizoen natuurlijk ook nog gevoetbald. Het eerste elftal deed het nu beter dan het vorige seizoen en eindigde in de middenmoot. TONEGIDO 1 bestond dit seizoen uit de volgende spelers; R.Küppers, H.Beeren, M.v.Lochem, W.Omloo, Rob Thoms, J.v.Tongeren, K.Blaaser, Wim Thoms, W.Mesters, A.Mesters, T.Bekkering, H.v.d.Bijl, C.Boel, S.Gijben, M.Verlangen en E.Nijzingh. Het tweede elftal, dat naar de res. Hoofdklasse HVB was gedegradeerd, streed weer om promotie naar de KNVB maar moest op het laatst het loodje leggen tegen Texas/DHB. Het vijfde elftal van TONEGIDO (de veteranen) maakte dit seizoen meer dan 100 doelpunten en werd kampioen.

Klik hier voor het vervolg van de geschiedenis van TONEGIDO

Naar alle clubs