De clubs

A B C D E F
G H I J K L
M N O P Q R
S T U V W X
Y Z

De clubs

A B C D E F
G H I J K L
M N O P Q R
S T U V W X
Y Z


Haagse Voetbal Historie foto site Haagse Voetbal Historie Youtube Filmpjes

U bent nu hier: Home»Alle clubs»Club

VCS
Den Haag
1908 - Heden

  

  

VCS

Sportpark Escamp 1
Dedemsvaartweg 405
2545 DG Den Haag ZH
Postbus 43135, 2504 AC
Tel. 070-3662390
Internet: http://www.vcs-dh.nl/

Shirt: wit
Broek: rood
Kousen: rood

  

Het ontstaan van V.C.S

Halverwege het jaar 1908 kwamen enkele jeugdige vrienden meermale per week bij elkaar om onderling een partijtje te voetballen. Op een gegeven moment besloot men ook om heuse wedstrijden te gaan spelen tegen groepen jongeren uit de buurt. Deze wedstrijden werden gespeeld op een grasvlakte ergens in de buurt van het Frederik Hendrikplein te Den Haag.
Die wedstrijden leidden er toe dat de vrienden langzamerhand zich steeds nader tot elkaar aangetrokken voelde en zodoende besloot men om een voetbalvereniging op te gaan richten. Dick Bordewijk was één van de initiatiefnemers.
De datum van de oprichting ligt historisch niet vast. Hoogstwaarschijnlijk is de club medio september 1908 opgericht maar omdat men later toch een officiële oprichtingsdatum nodig had werd er voor 1 oktober 1908 gekozen.
Men koos voor de naam Swift voor deze nieuwe voetbalvereniging en het clubkostuum bestond uit een zwarte yersey shirt met witte kraag en witte mouwomslag en een witte pantalon.

De jaren 1910 t/m 1919

Van de heldenfeiten en de op de zandvlakten en groene velden behaalde wedstrijdresultaten der eerste jaren is weinig tot niets bekend. Vast staat wel dat in het seizoen 1910-1911 Swift in de toenmalige "Volkscompetitie" uitkwam. Deze, destijds door de HVB ingestelde zogenaamde "Volkscompetitie" kon als een voorloper van de gewone competitie worden beschouwd, het was dus eigenlijk een soort leerschool voor beginnende clubs en elftallen. Het afdelingskampioenschap gaf recht op toelating tot de gewone competitie.
Inmiddels had Swift een nieuw terrein gevonden in de nabijheid van het Valkenbosplein. Dit was een terreinencomplex tussen de tegenwoordige Fahrenheitstraat, Laan van Meerdervoort en Ieplaan, waarop toen een groot aantal verenigingen zoals U.N.I. en V.V.D.H. speelde.
De voetballerij kende toen nog geen spertijd en in de zomermaanden werd er meer gevoetbald dan in het eigenlijke seizoen. Swift boekte in vriendschappelijke ontmoetingen grote overwinningen en had vooral succes in een door het Rotterdamse Transvalia georganiseerd toernooi, waaraan o.a. Feijenoord, Excelsior en R.F.C. aan deelnamen. Swift wist op dit toernooi zelfs de eerste prijs op te strijken en de terugkeer naar Den Haag werd een ware zegetocht. Deze successen gaven Swift alsnog de toelating tot deelname aan de competities van de HVB.
Omdat de naam Swift echter al in het clubnamenregister van de NVB voorkwam moest men gedwongen de naam Swift veranderen. In eerste instantie dacht men aan de naam V.C.Swift, maar deze vlieger ging niet op. Besloten werd daarop voor "S" niet "Swift" maar "Snel" te lezen zodat de officiele naam werd veranderd in Voetbal Club Snel. De betekenis der initialen raakte weldra snel op de achtergrond en kreeg de vereniging als V.C.S. bekendheid.

Op 1 oktober 1911 vond de eerste officiële competitiewedstrijd van V.C.S. in de HVB plaats. Het was op een stormachtige zondag tegen het 2e elftal van Celeritas, eindstand 1-1. Al werd er dan niet met een overwinning gestart, het seizoen 1911-1912 werd een groot succes. Met uitzondering van nog eenmaal een gelijkspel (2-2 tegen U.N.I. 2) werden alle anderen wedstrijden door V.C.S. gewonnen, zodat er aan het einde van het seizoen het eerste kampioenschap gevierd kon worden. V.C.S. werd dus kampioen in de 2e Klasse HVB met 26 punten uit 14 wedstrijden en een doelsaldo van maar liefst 84 voor en 4 tegen.
Voor de promotie naar de 1e Klasse moest het worden opgenomen tegen D.V.C. uit Delft, die in de andere 2e Klasse-afdeling kampioen was geworden. V.C.S. sleepte in de uitwedstrijd een 4-4 gelijkspel uit het vuur en de thuiswedstrijd leverde een ruime 7-2 overwinning op zodat men V.C.S. promoveerde naar de 1e Klasse HVB.
Maar in 1912 was er nog een succes voor V.C.S. In het eerste jaar dat er om de HVB-beker gespeeld werd, won V.C.S. ook deze prijs. Achtereenvolgens werden U.N.I. (2-0), A.D.O. (1-0), V.U.C. 2 (7-0) en in de finale Celeritas (1-0) verslagen. Hiermee ontving V.C.S. de eerste Haagse Zilveren Beker, geschonken door de heer Deen.
Het kampioenselftal van V.C.S. bestond in het seizoen 1911-1912 uit: Jan van Brussel (keeper), Bouke de Jong, Piet Bordewijk, Han Jacobs, Leen Planken, Henk Roomberg, Henny Kalee, Henk Platteel, Jan de Boer, Jac Pijtak en Joop van der Zwan.

In deze jaren begon de grote uitbreiding van 's-Gravenhage naar het Westen en ook de velden bij het Valkenbosplein moesten daardoor verdwijnen. V.C.S. betrok een nieuw terrein aan de Laan van Meerdervoort ongeveer ter hoogte waar nu de HTM remise staat bij de Lijsterbesstraat. De voetbalverenigingen B.M.T. en De Ooievaars waren "de buren".
In het seizoen 1912-1913 bleek al spoedig hoe groot het verschil was tussen de 1e- en 2e-Klasse. V.C.S. had het moeilijk en eindigde uiteindelijk toch nog netjes in de middenmoot. Inmiddels breidde de vereniging zich steeds meer uit, het ledenaantal nam steeds meer toe en daarmee ook het aantal lagere elftallen. Dit leidde tot terreinmoeilijkheden en zodoende moest V.C.S. het veld bij de tramremise spoedig verlaten. De Nederlandse Bond van Lichamelijke Opvoeding kreeg van gemeente wege de beschikking over een complex terreinen, de zgn. Bondsvelden. Deze waren gelegen tussen de duinen en de terreinen van Quick en D.V.V. achter de hoeve "Hanenburg" en hierop kon V.C.S. ook op terecht.

De Eerste Wereldoorlog

Op 1 augustus 1914 brak de Eerste Wereldoorlog uit en voor alle voetbalverenigingen braken moeilijke tijden aan. De land- en zee-macht werden gemobiliseerd en vele spelers gingen tijdelijk, andere voorgoed verloren. Voetbalvereniging U.N.I., de buren van V.C.S., had zozeer van de mobilisatie te lijden, dat het onmogelijk werd haar bestaan voort te zetten. Zodoende werd U.N.I. ontbonden en enkele goede spelers traden tot V.C.S. toe.
Op den duur bleek de verlofregeling der militairen zodanig dat de meeste onder de wapenen zijnde spelers min of meer geregeld voor de wedstrijden konden overkomen. Dit kwam de prestaties van V.C.S. ten goede en in het seizoen 1915-1916 (het eerste jaar na de noodcompetitie 1914-1915) behaalde men het kampioenschap van de 1e Klasse HVB. Om het algehele kampioenschap (en promotie) moest toen de strijd worden aangebonden met T.O.G.O. V.C.S. won zowel uit als thuis van T.O.G.O. en promoveerde zodoende naar de N.V.B.
In het seizoen 1916-1917 werd V.C.S. in de 3e Klasse (de 4e Klasse bestond toen nog niet) van de N.V.B. ingedeeld. Bij aanvang van dit seizoen werd overigens het clubkostuum van V.C.S. veranderd. Echter wegens de toen heersende textielschaarste werd toegestaan dat men met het huidige zwarte shirt mocht blijven voetballen mits er twee verticale witte banen waren aangebracht. Enkele jaren later werd het nieuwe kostuum aanvaard, te weten een wit shirt met brede zwarte verticale baan over de borst en rug en een zwarte pantalon.

De eerste twee seizoenen in de N.V.B. werd er door V.C.S. met wisselend succes gespeeld. In het seizoen 1918-1919 werd V.C.S., samen met TOGO, in een afdeling met veel Rotterdamse clubs ingedeeld. Al spoedig bleek dat de titelstrijd tussen Leonidas en V.C.S. zou gaan. Beide rivalen bleven ongeslagen en tegen elkaar werd twee maal gelijk gespeeld. Het doelgemiddelde moest dus gaan beslissen over het kampioenschap. Leonidas was al klaar met de competitie en V.C.S. had het onmiskenbare voordeel haar laatste wedstrijd nog te moeten spelen, maar..... moest wel met maar liefst 10-0 winnen van Saturnus om Leonidas te passeren. V.C.S. begon furieus aan de wedstrijd en bij rust was de stand reeds 7-0, vooral dankzij vijf doelpunten van rechtsbinnen Nico Mensink. Na de rust trad echter grote vermoeidheid op bij V.C.S. Bij een 9-0 voorsprong bleef echter het 10e doelpunt uit en kwam Saturnus zelfs meermalen gevaarlijk voor het V.C.S.-doel. Enkele minuten voor het einde van de wedstrijd verzilverde V.C.S. een strafschop behaalde daarmee alsnog het afdelingskampioenschap in de 3e Klasse van de N.V.B.
Het V.C.S. elftal die dit resultaat behaalde bestond uit; Joop de Lang (keeper), Daniël Jansen, Wart Nijhuis, Wim Snel, Jan de Boer, Piet de Boer, Jaap de Waal, Nico Mensink, Karel Rode, Frits van Egmond en Wim Tijbout.

In de kampioenscompetitie voor promotie ontving V.C.S. vervolgens thuis Holandia (Hoorn) en moest men twee keer uit naar Hortus (Amsterdam) en ODS (Dordrecht). Thuis wist V.C.S. nog wel te winnen maar uit verloor men twee maal en liep zodoende het recht op promotie mis. 


>

>

Later hier meer historie over VCS.....

>

>

>

>

>

 

Het sterrenteam van VCS, in 1953 kampioen van de 3e klasse B. staand v.l.n.r: Hans Kattenburg, Koos Krassenburg, Leo Dorlas, Henk Blankenstein, Cor en niet Cees van Kooten, Wil Altena, Leen Vente, de heer Oldemark, onbekend.
Geknield v.l.n.r: Leo Krul, Piet Fens, Thijs Barendse, Bep van Es  en Jan de Fouw

Op het terrein van ADO promoveerde VCS zelfs naar de Eerste Klasse.
In 1957 kwam er een einde aan de terrein moeilijkheden en kreeg VCS de beschikking over een schitterend eigen complex aan de Dedemsvaartweg waar men nu anno 2008 nog steeds is gevestigd.

In 1958 bestond VCS 50 jaar en was de club inmiddels van een klein onbekend clubje uitgegroeid tot één van de belangrijkste en grootste sportverenigingen van Den Haag met liefst een ledenaantal van 1600.
Niet al deze leden voetbalden bij VCS want in deze tijd beschikte VCS ook over een gymnastiek, atletiek en honkbalafdeling.

De vette jaren, voor VCS, blijken ook in de jaren die volgen niet te zijn teruggekeerd. Integendeel zelfs, in 1978 bereikte VCS haar dieptepunt in de laatste wedstrijd van dat seizoen werd gelijk gespeeld en degradatie naar de 4e Klasse was een feit. Het jaar daar opvolgend handhaaft VCS zich in deze 4e klasse.

VCS van 1980 t/m 1989

In seizoen 1979-1980 eindigt VCS op de 4e plaats. De situatie van de drie KNVB elftallen bleef zorgelijk. Het seizoen 1981-1982 wisten alle drie de elftallen in de KNVB, zich te handhaven. In het jaar waarin VCS haar 75 jarig bestaan vierde, draaide VCS weer volop mee en werd gedoodverfd als de kampioen, wat helaas niet gebeurde. Niet in het jubileum jaar, maar het seizoen daarop kon bij VCS de vlag in top. VCS werd kampioen en promoveerde naar de 3e klas van de KNVB.

Het seizoen 1984-1985 was het eerste jaar in de 3e Klasse met een prima seizoen. Maar net niet werd de promotie naar de 2e Klasse gehaald. Wel werd er in dit jaar de HC cup (Haagsche Courant Cup) binnen gehaald. De finale tussen VVM en VCS werd toevallig op het VCS terrein gespeeld.
Meer dan een duizendkoppig publiek, waaronder de Burgemeester, loco Burgemeester en vele vips uit de Haagse voetbalwereld zagen uiteindelijk VCS als overwinnaar uit de strijd komen.
Na een tweejarig verblijf in de 3e klasse promoveerde VCS 1 in seizoen 1985-1986 naar de 2e Klasse van de KNVB. In seizoen 1986-1987 draaide VCS goed mee in deze 2e Klasse en eindigde op een keurige derde plaats.
In seizoen 1987-1988 degradeerde VCS 1 na twee seizoenen weer naar de 3e Klasse.

Succesvol was het seizoen 1989-1990. De twee hoogste elftallen spelend in de KNVB werden kampioen resp. het eerste in de 3e Klasse en het tweede in de res. 3e klasse.

VCS 1 met trainer Leen de Graaf, kampioen 3e klasse B in seizoen 1989/1990. Verder nog herkenbaar op de foto de VCS spelers John Kleijn, Leo de Jong, leider Ben Bor en Ricardo Hees. 

VCS van 1990 t/m 1999

Het seizoen 1990/1991 werd VCS 1 kampioen in de 2e Klasse KNVB. Het tweede elftal wist ternauwernood aan degradatie te ontkomen en handhaafde zich in de reserve 2e klasse. Verheugend was het kampioenschap van het derde elftal wat inhield herovering in de KNVB.
Het verblijf in de 1e Klasse KNVB werd in seizoen 1991-1992 goed ingezet door de verovering van de eerste periode titel. VCS zakte daarna iets terug maar eindigde tenslotte op een verdiende 5e plaats. Het tweede elftal in de KNVB, uitkomend in de reserve 2e Klasse werd kampioen en promoveerde naar de reserve 1e klasse. Het derde elftal wist zich prima te handhaven.
In het seizoen 1993-1994 wist het gepromoveerde 2e elftal zich niet te handhaven en degradeerde. Het eerste behield zijn plaats in de 1e Klasse en ook het derde prolongeerde zijn plaats in de reserve 4e klasse.
In het seizoen 1995-1996 begon het jaarverslag met het opschrift: VCS naar de top. Het eerste elftal werd kampioen en promoveerde naar de Hoofdklasse. Ook het tweede elfttal werd kampioen en promoveerde naar de reserve Hoofdklasse. Het derde handhaafde zich in de reserve 3e Klasse.
In seizoen 1996-1997 wist het eerste elftal zich te handhaven in de Hoofdklasse echter het tweede elftal niet en degradeerde. Het derde wist door goede prestaties zich ook te handhaven.

Door verschillende factoren, trainerswisseling, blessures bedanken van spelers etc. wist het VCS 1 in het seizoen 1997-1998 zich in de hoogste afdeling van het amateurvoetbal niet te handhaven en degradeerde.
De moeizame jaren van VCS 1 zette zich voort en dit resulteerde dat in seizoen 1998-1999 degradatie naar de 2e Klasse niet te voorkomen was.

Seizoen 1999-2000

Na twee opeenvolgende degradaties op rij was VCS dit seizoen weer een bescheiden 2e Klasser geworden. Het bestuur van VCS had voor seizoen 1999-2000 trainer Jan Linkerhof aangetrokken. Het was aan trainer Linkerhof gelegen om VCS 1 weer "op de rails" te krijgen. De twee degradaties op rij ging wel ten gevolge van het vertrek van een aantal belangrijke eerste-elftal spelers bij VCS zoals Kenneth Wezer, Fransisco Grant, Jeffrey van Oostrum, Michael Krul en Ricky van der Bergh. Daartegenover stond wel de komst van Maurice Hees, Iwan Jansen, Olaf Goulooze, Bandy den Hollander en Akay Dagsoy.
VCS draaide een goed seizoen in de 2e Klasse C, waarin grootmachten Kranenburg en VVM de dienst uitmaakte, en eindigde met 39 punten uit 22 duels op een verdienstelijke vijfde plaats. Kranenburg werd uiteindelijk kampioen met 48 punten.

Seizoen 2000-2001

Seizoen 2000-2001 week weinig van het voorgaande af. Het eerste elftal van VCS eindigde uiteindelijk met 30 punten uit 22 wedstrijden (doelsaldo 40 voor en 36 tegen) op een zesde positie in de 2e Klasse C. Het hoogtepunt van dit seizoen speelde zich af in april/mei in de strijd om de Haagsche Courant Cup. Na achtereenvolgens RFC'95, LenS (zat), Oliveo, Oranjeplein en Westlandia verslagen te hebben moest VCS in de halve finale thuis aantreden tegen HMSH. HMSH nam in de 26e minuut de leiding door een doelpunt van Robert Pronk maar vlak voor rust maakte John Petrici voor VCS de gelijkmaker. Verder werd er deze wedstrijd niet meer gescoord zodat strafschoppen moesten uitmaken wie zich zou plaatsen voor de finale. VCS toonde zich beter vanaf de strafschopstip en wist zich zodoende na 16 jaar weer te plaatsen voor de finale van de H.C.-Cup.
Deze finale werd gehouden op het complex van Forum Sport in Voorburg en de tegenstander van VCS was FC Kranenburg. De ploeg van trainer Jan Linkerhof legde de vooraf torenhoge favoriet voor de 21ste H.C-Cup 120 minuten lang aan de ketting (0-0) en sneuvelde uiteindelijk in een onbevredigend slot door de strafschoppenserie met 4-3 te verliezen.

Seizoen 2001-2002

In het seizoen 2001-2002 werd het eertse elftal van VCS ingedeeld in de 2e Klasse D met als tegenstanders ODB, Hellevoetsluis, OHVV, HOV, Spaartaan'20, Neptunus, Puttershoek, OVV, Laakkwartier, HMSH en VELO.
VCS begon nog wat stroef aan de competitie en bezette na vijf duels met zeven punten de vijfde positie in de 2e Klasse C. In de zesde competitiewedstrijd versloeg VCS echter koploper HMSH met 1-0 (strafschop Dolf Gouda) en deed weer volledig mee in de strijd om de bovenste plaats. Na elf wedstrijden bedroeg de achterstand van VCS op de koplopers HMSH en Puttershoek nog slechts twee punten. Toen na de winterstop concurrent HMSH aan de Vrederustlaan met 1-0 werd verslagen ging men bij VCS stiekem aan een kampioenschap denken. De selectie van VCS liet zelfs al een cd'tje maken met de titel "M'n club kampioen" De tekst ging gedeeltelijk als volgt: "als je daar bent, dan voel je die gloed, en voor je het weet, heb je VCS-bloed" en werd gezongen op de melodie van "de Clown" van Ben Cramer.
Op zondag 28 april 2002  speelde VCS de topper bij Laakkwartier. Voor beide ploegen stonden grote belangen op het spel. Laakkwartier moest winnen om kans te maken op promotie via de nacompetitie en VCS moest winnen voor een eventueel kampioenschap. De wedstrijd leek op 0-0 te eindigen maar ver in blessuretijd kreeg een VCS-speler in het strafschopgebied van Laakkwartier een duw in zijn rug en besloot scheidsrechter De Kler de bal op de stip te leggen. VCS'er Olav Goulooze bleef uiterst rustig in de commotie die vervolgens aan de Jan van Beersstraat ontstond en schoof de toegende penalty loepzuiver langs de geroutineerde Laakkwartier-doelman René Stam en bezorgde hiermee VCS het kampioenschapin de 2e Klasse D. VCS behaalde uiteindelijk 44 punten uit 22 wedstrijden (13x winst, 5x gelijk en 4x verlies) met de doelcijfers 40-26. 

VCS 1 kampioen 2e klasse B op 28 april 2002 na een 0-1 overwinning bij Laakkwartier.
Bovenste rij o.a : John Petrici, Martin Bruin, Ed Kouwenhoven (assistenttrainer),Raymon van Dullemen, Dolf Gouda, Toni Coli, Koos Abrahamy, Bandy den Hollander, Ricardo van der Mark, Raymon Muiselaar, Mario de Boer en Hans Leijdelmeier (verzorger)
Middelste rij o.a:  Olav Goulooze, Tolga Akarsu, Sandro Tarantino, Tommy Sweinsberg, Sjaak Nederpelt(manager), Raymon Kos (leider) en Frans Timmermans (keeperstrainer)
Voorste rij o.a: Dennis Bekking, Dave Goulooze (grensrechter) en Jan Linkerhof (trainer).

Seizoen 2002-2003

Na de promotie van afgelopen seizoen werd VCS 1 ingedeeld in de 1e Klasse B samen met SVVSMC, RKAVV, Leonidas, EBOH, VVSB, Sparta, UVS, Wilhelmus, DHC en SJC.
Het werd een moeizaam seizoen voor VCS en de 1e Klasse was net iets te hoog gegrepen voor het team van Linkerhof. VCS eindigde op een elfde positie met 19 punten uit 22 wedstrijden en degradeerde helaas na slechts één jaar weer terug naar de 2e Klasse.
Trainer Jan Linkerhof en VCS gingen aan het einde van dit seizoen uit elkaar. Hans Honders werd door het VCS-bestuur voor het seizoen 2003-2004 aangetrokken als de nieuwe trainer van de A-selectie.

Seizoen 2003-2004

We zitten in het seizoen 2003-2004 als we lezen in het jaarverslag dat het eerste elftal goed meedraaide om het kampioenschap maar het helaas niet redde. Wel werd de HC cup gewonnen, een prestatie op zich! Het tweede had het moeilijk maar handhaafde zich in de reserve 1e klas.

Seizoen 2004-2005

Volgt later...........

>

Seizoen 2005-2006

>
Het Vlaggenschip van de zondagafdeling kwam ook in dit seizoen uit in de 2e Klasse C, met ditmaal als tegenstanders: ADO Den Haag, Alphense Boys, DHC, GDA, Laakkwartier, Olympia, ONA, Quick, SJC, VELO en Wilhelmus.
In het derde jaar als trainer maakte Hans Honders een aardige indruk bij het begin van de competitie. De eerste vijf wedstrijden op rij tegen Alphense Boys (0-2), Quick (1-0), GDA (1-3), VELO (3-2) en ADO Den Haag (0-3) werden n.l. allemaal gewonnen. Op 9 oktober 2005 leed VCS haar eerste puntenverlies door thuis met 0-3 van Laakkwartier te verliezen. Op zondag 30 oktober wist het team van trainer Honders de 1e Periodetitel in de wacht te slepen door thuis met 4-4 gelijk te spelen tegen ONA. Hiermee was VCS sowieso al geplaatst voor de nacompetitie.

>

De zaterdag senioren-afdeling bestond dit seizoen uit twee teams. Het eerste elftal, o.l.v. de nieuwe trainer Wim Schenderling, werd ingedeeld in de 5e Klasse A.
De zami's van VCS (zowel het eerste- als het tweede-elftal) draaide een zeer moeilijk seizoen. Mede door personele problemen kon men regelmatig niet genoeg man opstellen en gingen daarom velen wedstrijden met grote cijfers verloren. Half november 2005 moest trainer Wim Schenderling, i.v.m. zijn slechte gezondheid, afscheid nemen. Suleyman Ocak werd benoemd als zijn opvolger met ondersteuning van L. Bronkhorst. Beiden heren hadden hun sporen al verdiend bij V.C.S. Het mocht echter niet baten want V.C.S.1 behaalde dit seizoen slechts twee overwinningen, speelde tweemaal gelijk en verloor maar liefst achttien keer. Hierdoor eindigde V.C.S. met 8 punten uit 22 duels en een doelsaldo van 27-78 op de laatste plaats van de 5e Klasse A.

Seizoen 2006-2007

Volgt later

>

Het bestuur van V.C.S. kwam met een nieuw plan om vanaf dit seizoen de zaterdag seniorenafdeling op een hoger niveau te gaan brengen. De doelstelling was om binnen 3 jaar met de zaterdagselectie naar de 3e klasse te promoveren. Zodoende zou de zaterdag-afdeling ook op technisch vlak een toegevoegde waarde voor V.C.S. kunnen gaan worden en verschillende doorstromingen van spelers kunnen ontstaan. 
De belangrijkste doelstelling hiervan was om te voorkomen dat jonge, talentvolle A-spelers niet zouden vertrekken op het moment dat zij het eerste zondagelftal niet (direct) haalden. V.C.S. had daar n.l. in de afgelopen jaren flink last van gehad. Dit kwam mede doordat het niveau van de jeugdspelers dermate hoog was, dat zij de zaterdag niet als een optie beschouwde. Met deze nieuwe aanpak moest de zaterdagafdeling tevens gaan fungeren als vangnet en tussenstation, waar jonge spelers konden rijpen en klaargestoomd worden voor een nog hoger niveau.
Om deze ambitieuze plannen te kunnen realiseren werd er een technische commissie geïnstalleerd die zorg moest gaan dragen voor een volledige technische integratie van de jeugd, de zondagselectie en de zaterdagselectie. Deze technische commissie bestond uit vertegenwoordigingen van de jeugd, de zaterdagsenioren, de zondagsenioren en de bestaande keepersopleiding. Deze commissie moest gaan dienen als het cement tussen de afdelingen en kreeg een adviserende, coördinerende en uitvoerende taak.

Met het aantrekken van Peter Baptiste als trainer voor de zaterdag-selectie meende V.C.S. de juiste man binnengehaald te hebben. Naast zijn vele jaren ervaring als speler in de zondag 1 van V.C.S. was Baptiste ook succesvol trainer geweest bij de zondagselectie. Tezamen met zijn jarenlange betrokkenheid bij de landelijke jeugd van V.C.S. maakte dit hem de meest ideale persoon om de doelstellingen van V.C.S. te verwezenlijken. Voor dit seizoen werden er weer drie seniorenelftallen ingeschreven bij de KNVB en met maar liefst 14 nieuwe spelers voor de A-selectie werd V.C.S.1 voor het seizoen 2006-2007 ingedeeld in de zaterdag 5e Klasse C met als tegenstanders Celeritas, Duinoord/Jagers, GGK, HMSH, HSC, La Haye TG, Nat. Ned. DH, Neta Dall, RFC 2000, RVA en TAC’90. Met Peter Baptisite aan het roer zou de promotie nu wel gaan lukken?
De prestaties van het eerste elftal waren zekers goed te noemen want tijdens de winterstop stond V.C.S. op een eerste plaats in de 5e Klasse C en doordat La Haye uit de competitie werd genomen had men bovendien alsnog de eerste periodetitel gewonnen.


V.C.S. had met deze doelstellingen gekozen voor interne groei en een verdere verhoging van haar huidige status binnen het amateurvoetbal, wat vervolgens ook weer moest gaan leiden tot externe groei. In dit kader paste ook de renovatie van het complex. Vanaf 2007 zou V.C.S. de beschikking krijgen over een eigen kunstgrasveld en werd het gehele complex door de gemeente onder handen genomen.

Seizoen 2007-2008

Volgt later..................

>

Seizoen 2008-2009

Volgt later..............

>

Seizoen 2009-2010

Volgt later.................

>

Voor dit elftal bleek het slechts uitstel voor een jaar want helaas degradeerde het tweede elftal in 2005. Het eerste bleef meedoen om het kampioenschap maar haalde het net niet. Positief was het jaarverslag 2006 over de verrichtingen van onze twee KNVB elftallen alle twee behaalde zij een periode titel die in de nacompetitie winnend werden afgesloten. Wat dus betekende dat ons eerste elftal promoveerde naar de eerste klas. Helaas was dit verblijf van korte duur want het seizoen 2007/2008 werd gestart in de 2e klasse. Het tweede echter wist zelfs te promoveren naar de reserve hoofdklasse.

>

Seizoen 2010-2011

Het eerste zondag-elftal van V.C.S. werd voor dit seizoen ingedeeld in de 3e Klasse C van district West II met als tegenstanders Schipluiden, Wippolder, Quintus, Verburch, ODB, GSC-ESDO, Concordia, Antibarbari, Hsv Escamp, RVC'33, Den Hoorn, Oliveo en Oranjeplein-Postduiven.

Later hier meer......

>

Seizoen 2011-2012

>

>

Het zaterdag standaard-elftal van V.C.S. werd voor het seizoen 2011-2012 ingedeeld in de 3e Klasse B van district West II met als tegenstanders: Die Haghe, Duindorp SV, sv Houtwijk, K.M.D., Leiden, Loosduinen, L.S.V.V. '70, Lugdunum, Monster, Naaldwijk, sv Polanen, S.E.V. en Westlandia.
Het team van trainer Muhrali Sahin kende, na de promotie van afgelopen seizoen, een dramatische eerste seizoenshelft want de eerste negen competitiewedstrijden werden allemaal op rij verloren. Op 12 november werd dan toch eindelijk de ban gebroken en kwam V.C.S. van die hatelijke nul punten af. In de thuiswedstrijd tegen sv Houtwijk werd door een doelpunt van Adil el Fakih met 1-0 gewonnen. Het bleef echter bij deze ene overwinning in het hele seizoen. Alleen op 17 maart 2012 werd er nog 2-2 gelijkgespeeld tegen LSVV'70 en verder werden alle wedstrijd met grote cijfers verloren. V.C.S. degradeerde dan ook uit de 3e Klasse B met de trieste cijfers van 4 punten uit 26 wedstrijden en een doelsaldo van 23 voor en 155 tegen.

Omdat de voetballers van de zaterdag-afdeling van VCS na dit seizoen massaal de club de rug toekeerden en met hun trainer meegingen naar de nieuwe Haagse voetbalvereniging Hercules, moest VCS stoppen met prestatievoetbal op zaterdag.
Het derde elftal uit het seizoen 2011-2012 gaat als VCS 1 de competitie van 2012-2013 in en gaat dan in de 7e klasse spelen. Dit elftal bestaat uit spelers die al "eeuwen" lid zijn en de club trouw blijven te weten : Nico van Wijk(44), Menno Bronkhorst(34), Marco van Haaften(34), Lennart Bronkhorst(34), Bo Bronkhorst(34), Suleyman Ocak(34), Raymon Ros(25), Jos Rijff(25), Edwin van der Spoel(24), John Schols(23), Jeffrey Benschop(23), Sven Meijer(20), Tom Lindt(20), Barry Schols(18), Marco van der Zwan(15) en Maurice van de Most(12). Achter elke naam het aantal jaren, dat de betrokkene lid is van VCS.

>

Seizoen 2012-2013

>
Het 1e elftal van VCS werd voor dit seizoen ingedeeld in de 3e Klasse A, samen met Alkmania, Alphen, Den Hoorn, DOSR, Foreholte, Lisse, MMO, NSV '46, ROAC, SJZ, Stompwijk, Teylingen en UDO 

>

We zijn nog op zoek naar veel meer historie van V.C.S.!
Wie kan ons hieraan helpen? 

>

>

Palmares VCS Zondag

Kampioenschappen
1911-1912 2e klasse B HVB
1915-1916 1e klasse A HVB
1941-1942 3e klasse D *
1947-1948 3e klasse F *
1950-1951 3e klasse A 
1952-1953 3e klasse B
1954-1955 2e klasse B
1961-1962 3e klasse B *
1983-1984 4e klasse D
1985-1986 3e klasse A
1989-1990 3e klasse B
1991-1992 2e klasse A
1995-1996 1e klasse B
2001-2002 2e klasse D
 *  =  geen promotie
Andere prestaties
1985 Winnaar Haagsche Courant Cup (2-1 tegen VVM)
2004 Winnaar Haagsche Courant Cup

Palmares VCS Zaterdag

Kampioenschappen
1957-1958 3e klasse A HVB
1958-1959 2e klasse B HVB
1959-1960 1e klasse A HVB *
1966-1967 3e klasse A HVB
1971-1972 1e klasse A HVB
1990-1991 1e klasse A HVB
  * = geen promotie
Andere prestaties
2006-2007 promotie naar 4e Klasse KNVB

Parade der voorzitters bij VCS

1908-???? ?
???? - ???? Platteel
???? -???? ?
???? -???? ?
1940-1947 R.S.Zuydervelt
1947-1959 C. den Buurman 
1959-1960 A.W.Metz
1960-1962 Sjaak van Riet
1962-1965 H.M.Blankenstein
1965-1966 A.Bruil
1966-1967 C. den Buurman
1967-1974 L.J. van Beekum
1974-1975 Hans Hokke
1975-1981 L.Piekhaar
1981-1986 G.Janssens
1986-1998 Rinus Sterk
1998-2009 Jan van Haaften
2009-heden Rob Blankenstein

Parade der trainers bij VCS zondag

1960-1961 ?
1961-1962 Koos Krassenburg  (kampioen 3e Klasse)
1962-1963 Koos Krassenburg
1963-1964 Koos Krassenburg
1964-1965 v.d. Berg
1965-1966 ?
1966-1967 Henk Jans
1967-1968 Henry de Vos
1968-1969 Henry de Vos
1969-1970 ? de Haan
1970-1971 ? de Haan
1971-1972 ?
1972-1973 Henoch van de Bergh
1973-1974 Henoch van de Bergh
1974-1975 ?
1975-1976 Huub Scherpenisse
1976-1977 Huub Scherpenisse
1977-1978 Toon Brakus
1978-1979 Pim van der Maas
1979-1980 Pim van der Maas
1980-1981 Pim van der Maas
1981-1982 Fred Eckhardt
1982-1983 Fred Eckhardt
1983-1984 André Wetzel
1984-1985 André Wetzel  (Haagsche Courant Cup winnaar)
1985-1986 André Wetzel
1986-1987 Rob Jansen
1987-1988 Rob Jansen
1988-1989 Rob Jansen
1989-1990 Leen de Graaf (kampioen 3e Klasse B)
1990-1991 Leen de Graaf
1991-1992 Jan de Jong
1992-1993 Jan de Jong
1993-1994 Jan de Jong
1994-1995 Paul van Oosten
1995-1996 Cees Tempelaar
1996-1997 Cees Tempelaar
1997-1998 Rob Beunder
1998-1999 Wim Meutstege / Gerard van der Mark (a.i.)
1999-2000 Jan Linkerhof
2000-2001 Jan Linkerhof
2001-2002 Jan Linkerhof (kampioen 2e Klasse B)
2002-2003 Jan Linkerhof
2003-2004 Hans Honders (winnaar H.C. Cup)
2004-2005 Hans Honders
2005-2006 Hans Honders
2006-2007 Jos van der Helm
2007-2008 Jos van der Helm
2008-2009 Jos van der Helm  (na verlies in nacompetitie degradatie naar 3e Klasse)
2009-2010 Mario de Boer
2010-2011 Ruslan Aways
2011-2012 Wout Pronk
2012-2013 Wout Pronk / Ed van Kouwenhoven
2013-2014 Tolga Turkeri

Parade der trainers VCS zaterdag

1960-1961 ?
1961-1962 ?
1962-1963 ?
1963-1964 ?
1964-1965 ?
1965-1966 ?
1966-1967 ?
1967-1968 ?
1968-1969 ?
1969-1970 ?
1970-1971 ?
1971-1972 ?
1972-1973 ?
1973-1974 ?
1974-1975 ?
1975-1976 ?
1976-1977 ?
1977-1978 ?
1978-1979 ?
1979-1980 ?
1980-1981 ?
1981-1982 ?
1982-1983 ?
1983-1984 ?
1984-1985 Frank Kuijl
1985-1986 Ray Harrison
1986-1987 ?
1987-1988 Martin Bruin
1988-1989 Martin Bruin
1989-1990 ?
1990-1991 Rob de Lange
1991-1992 Theo Zuiderwijk / Raymond Slot (a.i.)
1992-1993 Wim de Kruif
1993-1994 Wim de Kruif
1994-1995 ?
1995-1996 ?
1996-1997 ?
1997-1998 ?
1998-1999 ?
1999-2000 ?
2000-2001 Nico van Wijk
2001-2002 Gerard van der Mark
2002-2003 ?
2003-2004 Gosé Pijpers
2004-2005 Gosé Pijpers
2005-2006 Wim Schenderling / Suleyman Ocak (a.i.)
2006-2007 Peter Baptiste
2007-2008 Peter Baptiste
2008-2009 Peter Baptiste
2009-2010 Muhrali Sahin
2010-2011 Muhrali Sahin
2011-2012 Muhrali Sahin
2012-2013 Kenneth Soechit

Naar alle clubs