SV'35
Den Haag
1935 - 2008

SV'35 (zaterdagvereniging)

Laatste gegevens
Terrein: Oostersportpark
van Brienenlaan
Wassenaar
Tel. 070 3242464
Site: http://www.sv35.demon.nl/ (off-line)
SV'35 in 2008 gefuseerd met J.A.C. en verder gegaan onder de naam SVC'08

1935-1945 Alle begin is moeilijk

7 mei 1935: een historische datum voor alle SV-ers en ieder die SV een warm hart toedraagt.
Het is een datum dat SV'35 het levenslicht zag. Hoewel er ook mensen die menen dat 4 mei de oprichtingsdatum was, maar dat die datum na de Tweede Wereldoorlog werd veranderd in 7 mei. Enfin, dat is niet meer te achterhalen.
Het belangrijkste feit is: de club was er.
Maarten Vrolijk (zou later commissaris van de Koningin in Zuid-Holland worden), staat samen met schoolgenoot van de HBS aan de Nieuwe Duinweg Martin Kuyper, te boek als de officiële oprichter.
Oorspronkelijk speelden die twee op zondag hockey, bij Hockey Vereniging Nieuwe Duinweg. Aan hun verzoek of men daar niet op zaterdag wilde gaan spelen, kon echter niet worden voldaan. Hun gedachte bij de oprichting van SV was dan ook: sportbeoefening op zaterdagmiddag.
De eerste leden van SV’35 waren afkomstig van de HVND(Hockey Vereniging Nieuwe Duinweg), niet al te lang later aangevuld met bijna alle voetballers en hockeyers van de Jong Duinoord Sportvereniging, voortgekomen uit de gemeenschap van de Duinoordkerk.

Seizoen 1935-1936
Staand v.l.n.r: ?--?--vd Zwan, Kleinepier, Djalel en Sjerp Visser
Midden v.l.n.r: Krijn Korving, --?-- Siep Bruin.
Zittend v.l.n.r: --?-- v Bils, Bennes --?-- Cris Navis.

De eerste twee elftallen van SV kwamen uit in de Haagse kantoorvoetbalbond.
Overigens zagen in 1935 nog twintig andere verenigingen in de Haagse regio het levenslicht: zes voor de zondag, 14 voor de zaterdag. Van die 21 bestond in 2008 alleen SV'35 nog maar moest in dat jaartal ook een fusie aangaan.

Uit het hoofdstuk:’25 jaar wel en wee’ van Gé de Graaf uit de jubileumuitgave van 1960 leren we over die beginjaren: Voorzitter in 1936 was Leen Luyendijk. Secretaris: Moonen. Leden van het eerste uur: Goos Anker, Rienus van Beek, Wim van Rij, Leen Bal, Krijn Korving, Piet Kleinepier, Djalal, Sip Tamsma, A.Tingelaar, Joop Zorn, P.v.d.Zwan en C.Bruyn. Zij sleepten de club door de eerste jaren heen.
Later kwamen daar nog bij: Snoek, Versloot, Bas en Cor de Bondt, C.van Pelt, Wim Kuiper, Dries en Cees Hartgers, Koos Tamsma, Boender, Van Burken, Nico Komen, Jan van de Meijden, Visser, Nak, Arie Bruijn, Dicky Bruijn, Leen Rijkers, A.van Zanten, D.Kraayinga en T.Kofman.

Afsplitsing

Het hockeyen hield tot 1941 stand. Omdat de Zuid-Hollandse Hockeybond- onder Duitse invloed- opging in de Koninklijke Nederlandse Hockeybond, die allen verenigingen accepteerde die uitsluitend hockey speelden, was een afsplitsing onafwendbaar.
Het oudst bewaard gebleven jaarverslag is dat van seizoen’40/’41.
De clubkleuren waren direct bijna geheel wit (behalve de rode sokken met witte bies, die kwamen later), waarmee SV zich een plaatsje tussen roemruchte clubs als Leeds United, Telstar, Santos en Real Madrid verwierf.
Zoals zoveel voetbalclubs in hun beginperiode, kende SV in de loop der jaren een verschillende speelterreinen. Zo speelde SV onder andere aan de Buurtweg, op het voormalige Texas-terrein, wat in de oorlog op verordening van de Duitsers verlaten moest worden. Tijdens de oorlog speelde SV’35 aanvankelijk op een veld in de omgeving van de Vredenburchweg in Rijswijk. In ‘41/’42 werd teruggekeerd naar het vertrouwde veld aan de Buurtweg. Na de oorlog heeft SV ook nog even aan de Hoekwaterstraat in Voorburg gespeeld.

Ontoereikend

Begin 1940 had SV'35 slechts vijftien spelers, aan het eind van het jaar waren dat er weer 21. Reden om – zeer optimistisch- wederom een tweede elftal in het leven te roepen.
Maar dat was, vooral als er twee wedstrijden op hetzelfde tijdstip werden gespeeld, eigenlijk ontoereikend. Het eerste elftal speelde aan de Hoekwaterstraat in Voorburg (bestaat nu niet meer, de Utrechtsebaan loopt er nu overheen), het tweede in Loosduinen (Leyweg; op het terrein van Paraat). Ondanks de personele problemen werden er in die jaren aardige resultaten geboekt.

Uit het verslag van ‘40/’41:
“ Eerste elftal eindigde hoog op de ranglijst ( 2e plaats) met een score van 71 voor en 49 tegen uit 16 wedstrijden. Je zou zo zeggen: dat stemt tot volle tevredenheid.”
Alleen niet voor secretaris Bruijn: “ Was productiviteit goed te noemen, de verdediging met gemiddeld drie doelpunten per wedstrijd tegen, was ongetwijfeld voor verbetering vatbaar.

Fusie?

De Tweede Wereldoorlog eiste z’n tol. In ‘43/’44 waren er niet meer genoeg spelers om één elftal de wei in te kunnen sturen.
Vanwege het precaire aantal leden, gingen destijds stemmen op tot een fusie.
Die Haghe stond al in de startblokkken, maar uiteindelijk, na veel overleg, wilde SV toch zelfstandig blijven- eerder was ook al toenadering gezocht tot VV Provinciale Waterstaat.

1945-1955: Verhuizing naar Oostersportpark en aantreden Job den Dulk

De Oorlog mocht dan in 1945 voorbij zijn, dat gold niet voor de zorgen van SV'35.
Weinig spelers, voortdurende financiële problemen. Maar met een Scheveningse stugheid en doorzettingsvermogen (vooral Cees Hartgers nam met zijn optimisme steeds het voortouw) wist de club steeds, al was het soms maar net, het hoofd boven water te houden.

In 1949 was de situatie zeer nijpend.
Slechts één man in het bestuur (secretaris/penningmeester) en steeds alle zeilen bijzetten om tenminste een elftal tussen de lijnen te krijgen. Er werd in die dagen een groot beroep gedaan op improvisatie, doorzettingsvermogen en incasseringsvermogen.

In 1950 werd het 15-jarig bestaan gevierd.
Er was weer sprake van voorzichtige groei, wat bleek uit de ( weder) oprichting van een tweede elftal. In 1951 verhuisde de club naar het lommerrijke Oostersportpark, op Wassenaars grondgebied, in de buurt van renbaan Duindigt en Landgoed Clingendael.
Blijkbaar inspireerde de verkassing het eerste en tweede team werden gelijk kampioen. De kampioenswedstrijd van het eerste werd met 3-2 van Loosduinen gewonnen. Daarna volgde een promotiewedstrijd om naar de KNVB te mogen, tegen ’s-Gravenzande, die helaas werd verloren ( 6-0).
SV'35 bleef in de afdeling, maar voorlopig was het eerste kampioenschap in de geschiedenis van de club toch maar mooi een feit.
En aan het einde van jaargang ‘51/’52 werd SV'35 ongeslagen kampioen. Na een wedstrijd tegen SVV Scheveningen promoveerden de club van de eerste klasse HVB naar de Vierde Klasse KNVB- het tweede en derde werden eveneens kampioen. Groot feest.
Al was het gevolg wel dat er vanaf dat moment heel wat afgereisd zou moeten worden.
Om locaties als Leiderdorp en Koudekerk aan te doen, werd gebruik gemaakt van de vrachtwagen van de firma Jac.P Vrolijk.
Een mannetje of 15 in de achterbak, dat had regelmatig hilarische taferelen ten gevolg.

Onvergetelijk

In 1954 trad Job den Dulk aan als voorzitter. Hij zou die functie blijven bekleden tot zijn overlijden in 1972. Een man die zich onvergetelijk zou maken.
Steekwoorden: enthousiasme, inzet en doorzettingsvermogen, vriendschap en sportiviteit.
“ Successen op het groene veld, hoe eervol ook, verliezen hun inhoud, indien achter deze hoogtepunten niet blijvend hecht, trouw en vriendschappelijk clubleven heerst” is een uitspraak van hem.
Waardevolle woorden, die ook vandaag de dag nog niets aan waarde hebben ingeboet.
Niet voor niets wordt tot opheden nog steeds het in Memoriam Job den Dulk-toernooi gespeeld.

1955-1965:Oprichting jeugdafdeling blaast club nieuw leven in.

In 1955 werd een nieuwe dimensie aan de club toegevoegd: in dat jaar zag onze Jeugdafdeling het levenslicht. Opvallend was dat een deel van de leden daar aanvankelijk wat huiverig op reageerde, men was bang dat het de sfeer binnen de vereniging zou aantasten. Maar die angst blijkt al snel ongegrond.
Ondanks de afstand van Scheveningen naar Wassenaar meldden vele scholieren zich, mede vanwege actieve werving van SV op een aantal scholen, aan – vooral de goede band met MULO-school aan de Helmstraat leverde veel leden op.
Jeugdmannen van het eerste uur: Jan van der Meijden, Piet Colijn, Tom Kofman en Gerard Flinterman.
Ook Jaap van der Zwan wierf veel leden. De groei van de jeugdafdeling was een bron voor optimisme, alleen was het eerste elftal vanwege de hoge leeftijd van de spelers in 1955 enigszins een zorgenkindje. In 1956 hadden we drie seniorenteams, vier jaar later stond het er alweer een stukje beter voor; vijf senioren, zeven junioren en twee pupillenelftallen.

SV'35 1 seizoen 1956-1957
Staand v.l.n.r: Gé de Graaf, Nico Korving, Mink de Best, Jan Heskes, Joop v.d.Velde, Krijn van der Zwan en Bruin Noordam.
Zittend v.l.n.r: Tom Kofman, Rinus Lagas, ??, Jaap Vrolijk en Jan Lagas

Ondanks de vreugde over de groei van de club, kreeg SV in 1964 een grote teleurstelling te verwerken toen het eerste elftal weer afdaalde naar de afdeling.
Naast sportieve zorgen, was er onzekerheid over de huisvesting. Zekerheid dat SV'35 op het Oostersportpark mochten blijven, was er niet. De grond was eigendom van de bekende familie Jochems- Burgernout, en op een slechte dag kreeg SV bericht dat men zou moeten vertrekken vanwege een andere bestemming van de grond. Tweemaal gingen voorzitter Job den Dulk en bestuurslid Bruin Noordam naar Breukelen aan de Vecht om de zaak te bepleiten en met succes.

1965-1975: Talentvolle groep, sportieve successen, Voetbal International

Vanaf 1965 begon langzaam duidelijk te worden dat de jeugdafdeling ook voor het vlaggenschip haar vruchten zou gaan afwerpen. Zo kwam SV'35 in 1971 weer terug waar het hoorde; SV 1 (en 2) promoveerde naar de KNVB.
De opmars had overigens, net als in 1952, wel een logistiek probleem ten gevolg, want ook in deze klasse diende er aardig wat afgereisd te worden.
Naar bijvoorbeeld Ridderkerk, Gorichem, Wieldrecht, Rilland-Bath en Stavoren.
Dit elftal, met mannen als Cor Pronk, Dick Boers, de broers Ton en Jerry de Rijk (to name just a few) in de gelederen, begon op zodanige wijze furore te maken dat ze zelfs wisten door te dringen tot de kolommen van Voetbal International.

SV'35 1 Seizoen 1968-1969
Staand v.l.n.r: Job den Dulk (voorzitter), Arie Ros, Cor Pronk, Arie Rog, Ton de Rijk, Leo van der Zwan, Cor de Hart en Jan de Vos (trainer)
Zittend v.l.n.r: Leo Ritmeester, Gerard Vrolijk, Mink Pronk, Rolf Jans, Jaap Pronk en Joop Hofmans

SV'35 1 Seizoen 1969-1970
Staand v.l.n.r; Piet den Dulk (grensrechter), Wim Dijkhuizen, D.Mos, Mink Pronk, Cor Pronk. Jasper Harteveld, Ton de Rijk, C.Hartgens (leider) en trainer de Korte. Zittend v.l.n.r; J.Pronk, Arie Rog, Ron Jans, Jaap Gruppen, J.Pronk, P.Keijk en Dick Boers.

We schrijven het jaar 1972. als vierdeklasser wist SV, onder andere door Nederlands kampioen Noordwijk te verslaan, door te dringen tot de halve finale van de KNVB Beker!
Tegen de gerenommeerde eersteklasser ACV uit Assen werd toen, op neutraal terrein in Ermelo, helaas ongelukkig met 2-1 verloren.
Drie touringcars en 60 auto’s vol supporters waren getuigen. Dit gebeurde onder leiding van trainer Dick Korte, een man die altijd hamerde op inzet, strijd en discipline en daarom prima bij de club paste.

Dit succes bleek geen toeval. In 1973 werd SV’35 weer kampioen en zou het seizoen erop uitkomen in de 3e klasse.

SV'35 1 seizoen 1974-1975
Staand v.l.n.r; Jerry de Rijk, E.Knoester, Cor Pronk, Hans Bal, Jasper Harteveld, Mink Pronk, Ton de Rijk, Rolph Jans, Jaap Rog en trainer de Korte.
Zittend v.l.n.r; C.Roetman, Dirk Rog, Wim Dijkhuizen, Jaap Gruppen, J.Pronk, D,Eijk, Dick Boers en Piet den Dulk (grensrechter)

Punt van aandacht in deze tijden: de staat van het clubhuis, die ernstige vormen aannam. In de Haagsche Courant lezen we tijdens het seizoen 1974–1975 secretaris (in de jaren 90 ook voorzitter) Nico Korving zeggen: “We liggen duidelijk achter bij de andere clubs.
Clubs als Lyra, Monster, ’s-Gravenzande keken heel vroeger misschien wel tegen ons op, maar zij zijn ons nu wel voorbij gestreefd”
De kleedgelegenheid vraagt om uitbreiding, want vier douches waarvan zaterdags zo’n 25 elftallen gebruik maken, voldoen in het geheel niet aan de eisen.

SV'35 bestuur in 1975 voor de oude kantine op het Oostersportpark
Van links naar rechts; Piet Oosterbaan, Pieter den Dulk, Jaap Eijgendaal, Gerrit Mooiman, Nico Korving, Gé de Graaf, Arie Hofland, Dik Mos, Eef de Niet en Martin Boers

1975-1985: Heen en weer en huisvestingsproblemen

De sportieve opmars werd doorgezet; in seizoen 76/’77 kwam SV als eerste club in de Haagse Regio uit in de Tweede Klasse, destijds het één na hoogste amateurniveau.
Tegenstanders: onder andere Rijnsburgse Boys en FC Volendam.
Alleen kon SV'35 zich niet handhaven.
Reden: een hele generatie ervaren spelers stopte ermee omdat zij hun beste tijd hadden gehad.
Na twee seizoenen volgden twee degradaties en het seizoen daarop kon maar net afdaling naar de afdeling voorkomen worden.Zo belandde SV weer op haar niveau waar ze, op een paar uitzonderingen na, meestal acteerde.
Op zich was dat geen probleem, want die Vierde Klasse kende traditioneel veel interessante duels. Veel van de confrontaties tegen DEVJO (inmiddels samen met SV Voorburg opgegaan in Forum Sport), Die Haghe, SV Loosduinen vooral SVV Scheveningen waren krakers van jewelste. Scheveningen zou SV'35 later nog een keer tegenkomen.
In september 1979 liep het met de accommodatie nu echt de spuigaten uit. De kantine was een onderkomen dat de beschrijving schuur misschien nog wel het beste bij paste.
En dan waren er ook nog de buren Sv De Jagers en Marathon die bij ons inwoonden.
SVS’70 woonde later ook nog even in. SV beschikte over een caravan (!) om bestuursleden van andere verenigingen, en scheidsrechters te ontvangen.
Oké, die oude kantine had zo z’n charme. Het rieten dak dat, aangezien het niet helemaal waterdicht was, onderdak aan paddestoelen bood en in het midden een oude potkachel.
Op een gegeven moment drong het besef algemeen door: ‘ Dit kan echt niet meer.’
Gelukkig kon de club in 1980 een grote stap voorwaarts zetten, toen SV'35 een nieuwe schitterende kantine op het Oostersportpark in gebruik nam.

Aardig detail: de eerste steen van het nieuwe onderkomen werd gelegd door Arjan den Dulk, zoon van toenmalige voorzitter en later CDA-gemeenteraadslid Pieter den Dulk. Toen in 1983 de lichtmasten in gebruik konden worden genomen, was het plaatje helemaal compleet.

Shirtsponsoring

In 1982 maakte het eerste elftal een trip op zee, uiteraard op een van de schepen van hoofdsponsor Rederij Groen- de eerste shirtsponsor in onze regio.
Samen met een aantal geïnviteerde: pers, sponsors, echtgenotes en vriendinnen.
Om het seizoen te openen en de doelstelling voor de nieuwe jaargang bekend te maken.
Zeer aardig waren de raambiljetten die in de jaren tachtig door heel Scheveningen op hingen, de bevolking oproepend om de thuiswedstrijden te komen bekijken,
Die duels waren dan vaak ook hele happenings. Spannende seizoenen, waarin SV vaak bovenin meedraaide, maar het dan net niet haalde. Neem seizoen ‘82/’83: met beslissingswedstrijden tegen Die Haghe, Loosduinen en Monster.
De Loosduiners gingen uiteindelijk met de titel aan de haal.

1985-1995: Jeugdraad, Aad Mansveld en de “ Slag om Scheveningen”

In het jubileumjaar 1985 kende SV een recordaantal leden, 450 stuks: de grootste zaterdagafdeling van Den Haag.
Vergeet niet dat de club toen ook nog een zaalvoetbalafdeling had met op een gegeven moment zelfs vier teams.
Eén van de stuwende krachten: (de in 1984 veel te vroeg gestorven) jeugdvoorzitter Wouter de Dulk. Daarnaast maakte de Jeugdraad furore met haar vele activiteiten: o.a. disco’s en het vertonen van videofilms als het voetballen afgekeurd was.
1985 was ook het jaar dat legendarische spits Jasper Harteveld op 35-jarige leeftijd diende te stoppen vanwege rugblessures. Naast de vele doelpunten die hij ieder seizoen maakte, stond hij bekend om zijn schouder die regelmatig uit de kom schoot.
Dan werd die eruit getrokken, teruggezet en ging hij weer verder. Over karakter gesproken.
Hoogtepunt uit zijn loopbaan: in seizoen 1971/’72 met 27 goals algemeen topscorer van het zaterdag en zondagamateurvoetbal in Den Haag en omgeving.

Het jubileum in 1985 werd een groot feest met optredens van o.a. Donna Lynton en Anita Meijer. Tijdens de jubileumreceptie waren nogal wat hoogtepunten te noteren.
Uit de Magische Courant:” Talrijke autoriteiten kwamen opdagen in de kantine van het Oostersportpark. Zoals wethouder Gerard van Otterloo ( Jeugd, Sport en Recreatie ).
Van Otterloo overhandigde voorzitter Evert de Niet de sportpenning van de gemeente Den Haag. Vooral verheugd was men over de aanwezigheid van mr. Maarten Vrolijk, Commissaris van de Koningin Zuid-Holland en een van de oprichters van SV.
“ Twee bestuursleden ontvingen van de HVB en KNVB de zilveren bondsspeld: secretaris Tom Kofman ( 25 jaar bestuurslid ) en tweede voorzitter Gé de Graaf ( 20 jaar bestuurslid ).
Hoogtepunt was de onthulling van het borstbeeld- een geschenk van de Gemeente Den Haag van Johan Cruijff, door Jacco Pronk, destijds het jongste jeugdlid.”
Een mooie periode uit de clubgeschiedenis brak aan toe in 1985 een levende legende zich meldde op het Oostersportpark: Aad Mansveld, hij volgde trainer Jan Wessel op.
Het eerste contact met Aad Mansveld werd gelegd door penningmeester Piet Overduin die hem op z’n vakantie in Spanje was tegengekomen.

Slag om Scheveningen

Hoogspanning in 1987 toen SV’35, na in de Vierde Klasse A 22 wedstrijden ongeslagen te zijn gebleven, twee beslissingswedstrijden (0-0 en 2-3) speelde tegen SVV Scheveningen.
Wat vooral bleef hangen: de enorme teleurstelling in de SV-gelederen en uiteraard de vreugde-explosie bij de tegenstander. Uit de wedstrijd: de onpasseerbare Scheveningen doelman Chris Hoogerweij (schoten van Jochem Verbaan en Jan Kuyt wist hij op miraculeuze wijze uit het doel te houden). Dick Jol, meestal voorin, nu als laatste man de verdediging van SV leidend.
Journalist Erik Winkster in de Haagsche Courant: “ Het vissersdorp was gedurende twee weken in twee kampen verdeeld, maar kan nu weer eensgezind de aandacht richten op vlaggetjesdag van morgen.”

SV'35 1 Seizoen 1987-1988
Staand v.l.n.r; Kees Bruin (leider), Henk Groen (sponsor), Hans de Jager (verzorger), Cor Mooiman, Dick Jol, Nico de Graaf, Martin Vrolijk, Harry Vrolijk, Piet van der Toorn, Rob van der Wal, Aad Mansveld (trainer), Klaar Guit (vlagger) en Eef de Niet (voorzitter). Zittend v.l.n.r; Johan Taal, Johan Groen, Ed Buijs, John Westerduin, Jochem Verbaan, Cees Jongejan en Dick Zuurmond.

De gouden jaren 90

Gedurende een aantal jaren bleef SV'35 in de vierde klasse. Het was trainer Wout Pronk die de club in 1991 hogerop bracht. Onlangs berichtte de Haagsche Courant over die periode:
Begin jaren negentig komen de vaste volgers van het eerste elftal van SV’35 weer ruimschoots aan hun trekken als er twee kampioenschappen op rij worden behaald.
Spelers uit die tijd: Dick Sloos, Wim Verwoerd, Ed Buis (a), Rob Pronk, Mario Koswal, Jochem Verbaan, Hans Prins (keeper), Arie Ros, Dirk-Jan Ros, Johan Taal, Ron de Jager en Bas de Graaf.

SV’35 moet in de beginfase van het seizoen 1990-1991 nog in een roes hebben geleefd. Na een glorieus jaar in de vierde klasse, waarbij de Scheveningse voetbalploeg een maand voor het competitieslot kampioen werd, was de ploeg van trainer Wout Pronk volledig in slaap gedommeld.
SV.1 verloor de eerste wedstrijd en in die tweede, thuis tegen Monster”, verloren men met 0-4. Toen dacht ik : dit wordt een ramp”, zegt Ton den Heijer, destijds redacteur van het clubblad van SV’35. Wout Pronk speelde met SV’35 toch te aanvallend.
Nadat hij voor een behoudender tactiek had gekozen, ging het lopen.”
SV’35 kopieerde het succes van de jaargang ervoor.
Toen pakte de kustploeg uit bij Loosduinen (0-0) de titel in de vierde klasse.
Wout Pronk: “ We hadden toen al een goed elftal, met onder anderen Dick Sloos en Piet Groen.Het seizoen erna kwamen Bas de Graaf en Ron de Jager van Scheveningen.
Saamhorigheid, de mouwen opstropen: dat was het handelsmerk van SV’35.” Ton den Heijer heeft in de twee kampioensjaren alle uit-en thuiswedstrijden gezien.
“ Piet Groen speelde in het eerste jaar mee. Hij was voormalig prof bij ADO en was zonder twijfel de beste voetballer die SV’35 ooit heeft gehad.”
In Ron de Jager had SV’35 een volwaardige vervanger. Wout Pronk: “ Een geweldenaar.”
Dick Sloos, volgens Ton den Heijer ‘ Verschillende spelers hadden een bijnaam.
Ron de Jager was “De Snoek”. Je zag hem een hele tijd niet, maar ineens stond hij er, en dan was het ook raak. Rob Pronk noemde we “ De Giraffe”, vanwege zijn lange nek.”
Wout Pronk: “ Dick Sloos was de Pietje Bel van het stel. Ondeugend, pretoogjes.”
Dick Sloos: “ Je kunt gerust stellen dat ik een ratje was. Ik trok me nergens wat van aan.”
SV’35 ontpopte zich tot een elftal dat ontzag inboezemde. En angst.
Rob Pronk, basisspeler in de kampioensjaren: “ We intimideerden de tegenstanders en speelden tamelijk hard.”
Ton den Heijer: “ Ik vrees dat we het elftal waren dat de meeste kaarten incasseerde.
Tegen Monster, in de tweede wedstrijd, kregen we twee rode kaarten.”
Toen SV’35 in het tweede seizoen pas een punt uit drie duels had gepakt, werd het Pronk te gortig. “ Ik heb ze maandags na de wedstrijd ’s avonds om zeven uur bij het havenhoofd laten verzamelen. Van daaruit moesten ze naar de pier lopen, en terug.”
Vlak voor de winterstop al zette SV’35 een magistrale zegereeks in.
De Scheveningers wonnen met 2-7 bij concurrent Zwaluwen Vlaardingen.
Dick Sloos: “ Ondanks dat de mediale band van mijn rechterknie was ingescheurd, liet Wout me invallen. Ik Kon alleen maar staan op dat been.Ik bereidde zelfs nog de zevende goal voor.”Uiteindelijk promoveerde SV’35 naar de Tweede Klasse na een beslissingsduel tegen Zwaluwen Vlaardingen, bij RVVH. Rob Pronk: “ Het werd 1-0, 1-1 en toen viel ik in.
Ik maakte 2-1, zij kwamen terug en in de tweede verlenging maakte ik het beslissende doelpunt: 3-2.”
Wout Pronk: “ Heel SV’35 was meegereisd. Het was één familie.” Rob Pronk:” Het waren mijn twee mooiste jaren.”

SV'35 1 kampioen 3e klasse KNVB seizoen 1990-1991
Onder succes trainer Wout Pronk promoveerde SV'35 in 2 jaar tijd van de 4e klasse naar de 2e klasse KNVB.
Dit succesvolle elftal bestond o.a uit: Dick Sloos, Ron en Marcel de Jager, Bas van der Graaf, Johan Taal, Rob Pronk, Ed Buijs, Jochem Verbaan, Wim Verwoerd, Hans Prins, Arie Ros en Dirk Jan Ros.

1995-2008: Aantal malen op en neer

In 1999/2000 degradeerde het eerste elftal, onder leiding van Kees Toorenburg, uit de Derde Klasse. Echter, na een jaar keerden we – onder leiding van diezelfde Toorenburg- terug (twee jaar hiervoor was SV onder de vertrekkende trainer André Ramsteyn op pinksterzaterdag via de nacompetitie naar de Derde Klasse gepromoveerd).
Toorenburgs opvolger werd Arie van der Zwan, voorheen trainer van de A-jeugd van SV.
2001/2002 begon en eindigde goed: na een 3-0 zege in de laatste wedstrijd tegen MVKV werd SV'35 1 kampioen.

SV'35 1 kampioen 3e klasse KNVB seizoen 2001-2002
Onder leiding van trainer Arie van der Zwan promoveerde dit elftal naar de 2e klasse KNVB.
Selectie bestond uit: Martin Pronk, Rob Pronk, Dirk Pronk, Arjan Pronk, Henk Pronk, Peter Pronk, Hans Knijnenburg, Ron Knijnenburg, Martijn Rottier, Robert Waterreus, Kosse Ruward, Rene Grootveld, Wim Dijkhuizen, Ruud Roos, Tom van der Pot, Daniel Atzei en Patrick Rog

2002/2003 kwam SV'35 uit in de Tweede Klasse. Ondanks de come-back van Ron de Jager de laatste wedstrijden, volgde degradatie naar de Derde Klasse.
2003/2004 miste het vlaggenschip, onder leiding van Peter Bos, op een haar, via de nacompetitie, promotie naar de Tweede Klasse. Het seizoen erop draaide het een stuk moeizamer en scheidden de wegen van SV en Bos zich in de winterstop.
De komst van trainer Dick Sloos keerde vrijwel onmiddellijk het tij.
Vrijwel direct ging SV punten pakken, resulterend in handhaving op 23 april bij SV Wassenaar (0-3 zege). De week erop werd zelfs de derde periode gepakt, tegen GHC.
Opgelucht haalde men in de SV-gelederen adem: het eerste elftal heeft weer perspectief.
Net als de hele vereniging een gezonde indruk maakt. Bij de jeugd werden de E2, C1, B1 en MP1 in 2004/2005 kampioen, bij de senioren sleepte het vijfde het kampioenschap binnen.
In 2005 heeft SV'35 tien seniorenelftallen, twaalf jeugdelftallen en drie meisjesteams.
Kenners zeggen dat de C1 en B1 over enkele talentvolle jongens beschikt.
Misschien staan zij over een aantal jaar wel aan de basis van een nieuwe bloeiperiode van het eerste elftal. Dat het met de sportieve successen van SV nog niet gedaan is, moge duidelijk zijn. Wie de historie van SV'35 doorneemt, raakt onder de indruk van de veerkracht die de vereniging heeft gekenmerkt.
Zonder enige twijfel kunnen we met betrekking tot de toekomst van SV’35 zeggen:
“ Het leven begint bij 70.”

Het einde van SV'35

In 2007 kreeg SV’35 te horen dat de Amerikaanse ambassade op het Oostersportpark gebouwd zou worden op de plaats waar JAC speelde aan de Benoordenhoutseweg. Gelukkig had dit geen consequenties voor SV’35 en mocht men zitten waar men zat.
Omdat er voor buurman JAC in oktober 2007 nog steeds geen nieuwe locatie was gevonden, ontving SV’35 begin november 2007 een brief van de gemeente Den Haag met een voorstel tot een eventuele fusie met JAC. Op vrijdag 23 november 2007 werd dit op de Algemene Leden Vergadering kenbaar gemaakt en de leden moesten nog deze avond voor of tegen een eventuele fusie stemmen. Na toch wel een pittige en emotionele vergadering besloot de meerderheid van de SV’35 leden te kiezen voor een eventuele fusie met JAC.
De gehele fusie moest voor 1 mei 2008 rond zijn, daarom werden er eind november 2007 diverse commissies gevormd door SV’35 en JAC. Deze gingen keihard aan het werk om de fusie zo goed mogelijk te bewerkstelligen.
Er volgenden maanden van vele vergaderingen door tal van commissies totdat er op vrijdag 18 april 2008 de alles beslissende A.L.V. gehouden werd, bij zowel SV’35 als bij JAC. Na de gehele uitleg over nieuwe velden, kantine, kleedkamers en de hele nieuwe structuur op het Oostersportpark, besloot de meerderheid van de leden van SV’35 om een fusie aan te gaan met JAC.
De twee grote gezonde verenigingen SV’35 en JAC, met ieder rond de 450 leden, waren dus eigenlijk de dupe van de gemeente Den Haag en de Amerikaanse ambassade die op het Oostersportpark gebouwd gaat worden.

Zo kwam er op 30 juni 2008 een einde van de club SV’35 met zijn schitterende gehele witte tenue en zijn rijke historie. Feit is wel dat op 1 juli 2008 alle leden van SV’35 samen gaan met de leden van JAC onder de naam SVC’08 (Scheveningse Voetbal Combinatie 2008), een grote zaterdagclub met meer dan 900 leden.

De allerlaatste officiele wedstrijd uit het bestaan van SV'35 was de KNVB bekerfinale op 7 juni 2008 tussen SV'35 Mj.1 en RKAVV Mj.1 (uitslag 2-3). Na afloop het besef dat het over en uit was met SV'35.

Het SV'35 lid Thom Kofman was al vanaf de beginjaren bij SV'35 en heeft in de loop van de tijd vele bestuursfuncties bekleed!
Thom vierde in 2008 zijn 70 jarig lidmaatschap en werd voor dit heugelijke feit door SV'35 in het zonnetje gezet. Thom Kofman overleed op 24 februari 2009 op 90 jarige leeftijd.
In een unieke rijtje oudgedienden/lidmaatschapjaren staan ook :
Cees Hartgers 63 jaar lid, Jaap Vrolijk 61jaar lid, Cor Westerduin 57 jaar lid, Gerrit den Heijer 56 jaar lid, Nico Korving 53j lid, Piet Colijn en Pieter den Dulk 52.jaar lid, Joop vd Zee en Piet Oosterbaan 51 jaar lid, Martin Boers en Cor Pronk 50 jaar lid.

Speciale dank voor deze historie van SV'35 aan Martin van Zaanen, Leo van Teijlingen en Mink Pronk

Terugblik SV'35 jaren 40, 50 en 60 door Cor Westerduin:

Een beetje S.V. en een beetje Oostersportpark.
Voor de 2e wereldoorlog speelt S.V. aan de bekende Buurtweg.
In het seizoen 40/41 aan de v. Vredenburchweg en vervolgens in 41/42 bij Texas aan de Fruitweg.
Dan wordt het stil op de voetbalvelden tot na de wereldoorlog de draad weer wordt opgepakt.
Er wordt weer een elftal op de been gebracht en men krijgt de beschikking over 1 veld – ééns per 14 dagen – om 16.15 uur op de Gemeente terreinen aan de Hoekwaterstraat [nu de Utrechtsebaan). Het was daar armoe. Zo’n 10 tot 12 velden, zonder enige beschutting en een groot gebouw met kleedkamers en een hokje, waar je wat snoepgoed kon kopen. Vergelijk het met Ockenburgh, wat nog jaren in dezelfde staat was en wat velen onder ons zich nog kunnen herinneren.. Dit speelt zich af gedurende de seizoenen 47/48, 48/49 en 49/50.

In de zomer van 1950 is er een ledenaanwas, zodat een 2e elftal kan worden opgericht.
Er is aan de Hoekwaterstraat echter geen speelruimte beschikbaar en dit 2e elftal speelt zijn thuiswedstrijden op het veld van Paraat aan de Leyweg (nu winkelcentrum Leyweg).
S.V. wordt in het seizoen 50/51 kampioen van de le klasse A en moet met de kampioenen van l- B (’s-Gravenzande] en 1 C (HTSV 2) spelen om het zaterdagkampioenschap en daarmee promotie naar de KNVB.
S.V. verliest van ’s-Gravenzande en promoveert dus niet.
In het seizoen 51/52 wordt er weer een kampioenschap gevierd en nu lukt de promotie wel, CSVD 3 en Scheveningen worden verslagen. Omdat een KNVB-elftal niet aan de Hoekwaterstraat mag spelen moet elders ruimte worden gevonden.
We gaan, inmiddels met 3 elftallen, naar Sportpark Duindigt [later omgedoopt tot Oostersportpark), waar de verenigingen de Jagers en Duindigt (later omgedoopt tot Marathon) de scepter zwaaien.
Voorzover nog kan worden nagegaan spelen daar: naast de Jagers en Marathon: P.T.T., JAC, Escher Boys, VGSV.Later komen daar nog bij Insulinde, Felicitas, Amico (55/56) DZS (56/57) en Alto (59/60). Tussentijds verdwijnen JAC (56/57) VGSV (58/59) en Amico.(59/60). S,V. heeft dan inmiddels 5 elftallen.
Begin 1960 deelt de Belangencommissie Oostersportpark aan de onderhuurders mede, dat de huur wordt opgezegd (overbespeling is de reden).
Mede namens de “gedupeerden”onderneemt S.V. actie. Eerst bij Mevr. Burgerhoutr-Jochems, de eigenaresse van het complex. Zij verwijst ons naar haar rentmeester, die ergens in de provincie woont. Bruin Noordam gaat hem opzoeken, maar heeft geen resultaat. De huurders (Belangencommissie Oostersportpark) maken de dienst uit.
Tijdens een receptie komen Job den Dulk en Cor Westerduin in gesprek met de Heer van Driel (voorzitter van Marathon) en hij is toch enigszins op onze hand.
Op voorwaarde, dat wij hierover met niemand spreken, wil hij een gesprek met SV, dus zonder de overige verenigingen.
Aan de huiskamertafel bij de Heer van Driel thuis volgt een langdurig gesprek en het resultaat is, dat S.V. op het Oostersportpark kan blijven.
Wij kunnen ons “inkopen”, d.w.z. we worden medehuurder, volkomen gelijkwaardig aan de Jagers en Marathon, nemen zitting in de Belangencommissie en dus mede-eigenaar van de opstallen.
Kosten dezes fl 5000.--, een heel bedrag in die tijd, maar we kunnen het ophoesten.
Bijkomende voorwaarde was wel, dat het aantal seniorelftallen maximaal 7 mocht worden, terwijl er maximaal 10 jeugdteams mochten komen.

S.V. was gered.
Wat de overige verenigingen betreft, die zwierven uit over de stad, veelal naar Ockenburch, waar o.a. PTT ging spelen.
Later fuseerde deze vereniging met SVGT (de telefoontak van de PTT) en verhuisde dus naar Filmstad waar SVGT al speelde.
Terzijde wil ik nog vermelden, dat in die tijd er nog geen Gemeentedienst was, die de velden onderhield. De Gemeente Den Haag had er geen zeggenschap. We moesten zelf inzaaien, de doelgebieden werden ingelegd met zoden, een bezigheid die in handen was van Pa van Spronsen (Bonanza) en zoon Bert. Pa van Spronsen was ook kantinebeheerder. We hadden een verrijdbare pomp, waarmede we water uit de tankgracht haalden en handmatig de velden besproeiden.
Er waren 7 velden, het huidige veld 3 had 2 velden in de breedte en dus te kort en waren vooral het domein van de jeugd.

Cor Westerduin (tot 1 juli 2008 58 jaar lid van SV'35)

Palmares SV'35 (zaterdag)

Kampioenschappen
1950-1951 1e klasse A HVB *
1951-1952 1e klasse A HVB
1972-1973 4e klasse B
1976-1977 3e klasse A
1989-1990 4e klasse A
1990-1991 3e klasse A
2001-2002 3e klasse A
 * = geen promotie
Andere prestaties
1998-1999 Winnaar nacompetitie, promotie naar 3e Klasse KNVB
2000-2001 Winnaar nacompetitie, promotie naar 3e Klasse KNVB

Parade der voorzitters bij SV'35

1935-???? Leen Luijendijk
???? -???? ????
????-???? ????
1954-1972 Job den Dulk
1972-1973 Koos Pronk
1973-1979 Pieter den Dulk
1979-1988 Evert de Niet
1988-1993 Nico Korving
1993-2000 Leo Velders
2000-2006 Arjan den Dulk
2006-2007 Simon de Best
2008-2008 Piet Overduin a.i.

Parade der trainers bij SV'35 1

1960-1961 ?
1961-1962 ?
1962-1963 ?
1963-1964 Jerry de Rijk
???? - ???? Jan de Vos
???? - ???? Dick de Korte
???? - ???? Harry van der Horst
???? - ???? Harry de Haas
1982-1983 Jan Wessel
1983-1984 Jan Wessel
1984-1985 Jan Wessel
1985-1986 Aad Mansveld
1986-1987 Aad Mansveld
1987-1988 Bert Kuiper
1988-1989 Bert Kuiper
1989-1990 Wout Pronk (kampioen 4e Klasse A)
1990-1991 Wout Pronk (kampioen 3e Klasse A)
1991-1992 Wout Pronk
1992-1993 Jaap Advocaat / Wout Pronk (a.i)
1993-1994 Wout Pronk
1994-1995 Wout Pronk
1995-1996 Wout Pronk
1996-1997 Leon Booy
1997-1998 André Ramstein
1998-1999 André Ramstein (winnaar nacompetitie, promotie naar 3e Klasse)
1999-2000 Kees Toorenburg (degradatie uit 3e Klasse)
2000-2001 Kees Toorenburg (winnaar nacompetitie, promotie naar 3e Klasse)
2001-2002 Arie van der Zwan (kampioen 3e Klasse )
2002-2003 Arie van der Zwan (degradatie uit 2e Klasse C)
2003-2004 Peter Bos
2004-2005 Peter Bos / Dick Sloos (a.i.)
2005-2006 Dick Sloos
2006-2007 Dick Sloos
2007-2008 Jaap Gruppe (degradatie uit 3e Klasse A)

Naar alle clubs