Quick
Den Haag
1896 - Heden

Hv en cv Quick

Sportpark Nieuw Hanenburg
De Savornin Lohmanlaan 215
Postbus 64611, 2506 CA
2566 BZ Den Haag ZH
Kleur shirt: Marineblauw
Telefoon: 070-3680323
Site: http://voetbal.quick.nl/

Het onstaan van voetbalvereniging Quick

In 1896 was Den Haag nog een provinciestadje met amper 100.000 inwoners. In Nederland had de trein inmiddels zijn intrede gedaan en in de grote steden was een bescheiden begin gemaakt met de aanleg van een tramnet. Er werd in die tijd al wel gevoetbald. Nederland kende in die tijd al 27 voetbalverenigingen. In Den Haag speelden H.V.V. (1883) en H.B.S. (1894) competitiewedstrijden in de hoogste klasse van de N.V.B.

In Den Haag waren een aantal knapen van ongeveer 14 jaar oud die hun vrije tijd meestal in de duinen doorbrachten. Hun duinclubje noemden ze “Volharding” en ieder lid droeg een klein koperen V-tje als clubinsigne. Enkele namen van deze knapen waren; Thie, Bos, Stok, Freijdanck, Keppler, Nout en Bob Stempels, Wiet van Breemen, Nachenius en Harry Goedhart allen woonachtig in de wijk Duinoord.
De oudste broer van Nout en Bob Stempeld speelde in het eerste elftal van H.B.S. en zodoende werd er thuis vaak over voetbal gesproken. Nout en Bob gingen vaak een wedstrijd van H.B.S. bekijken en raakte zo enthousiast over het voetballen dat ze dit met hun duinmakkertjes bespraken. Voor f.1,50 lukte het de knapen om een oude bal van H.B.S te kopen en men ging voetballen op een stukje land tussen de 3e Obrechtstraat en de Schuytstraat.
Eén van de gebroeders Stempels opperde het plan om een eigen voetbalclub op te richten en op diezelfde avond (1 maart 1896) vond de oprichtingsvergadering plaats in een tramhuisje op de hoek van de Laan van Meerdervoort en Reinkenstraat.
Na diepgaande beraadslagingen werd tot oprichting van een heuse voetbalclub besloten.
In de keuze van de naam Quick bleken de oprichters niet bijster origineel. In Nederland werd in die tijd al gevoetbald door Be Quick uit Groningen (1887), Quick Nijmegen (1888) en Quick Amersfoort (1890).
De keuze van de clubkleuren was echter wel uniek. Het prachtige marineblauw (de kleur van de trouw) en het frisse wit (van het onbezoedeld zijn) wordt op de door Quick gedragen wijze zelfs tot heden ten dage zelden op de Nederlandse voetbalvelden getoond.

Quick van 1897 t/m 1910

Tot 1897 voetbalde Quick op één van de landjes tussen de Obrechtstraat en de Schuytstraat, vlakbij het stationnetje. De eerste officiële wedstrijd van Quick was tegen Swift , uitslag 2-9.
Een verhuizing naar de Maliebaan (nu Malieveld) was noodzakelijk alleen werd de contributie hierdoor wel van 15 cent naar 30 cent verhoogd.
Quick werd in seizoen 1898/1899 en seizoen 1899/1900 kampioen en mocht zodoende het seizoen 1900/1901 toetreden tot de grote voetbalbond de N.V.B.

De gemeente Den Haag verbood op een gegeven moment het voetballen op de Maliebaan omdat dit gedeelte voor militaire doeleinden gebruikt ging worden. Na veel zoeken kwam de club terecht bij reder Pronk die een schitterend grasgazon bezat bestemd voor het drogen van de visnetten bij de zeesluis van het Ververschingskanaal. Na de eerste wedstrijd moest Quick onmiddellijk weer dit mooie terrein verlaten omdat het gras dermate was afgetrapt dat het ongeschikt werd voor het droge van de netten.
Gelukkig kon de club terecht bij H.B.S. en daar werkte men z’n wedstrijden af.
In het seizoen 1901/1902 ging Quick een fusie aan met de vereniging Gymnasium. Bij de boerderij Hanenburg kon een veld worden gehuurd waarop een clubtent werd gebouwd. Voor de financiering hiervan moest een lening van f.100,= worden afgesloten.

                                     Het eerste elftal in 1902

In 1902 ging de voetbalvereniging Swift, voetballend op een veld achter de boerderij Hanenburg, failliet en het voortvarende Quick nam de boedel over van Swift.
Seizoen 1903/1904 was een schitterend seizoen. Zonder enig puntverlies werd Quick kampioen. Ook de promotiecompetitie werd gewonnen en zodoende zou Quick in de hoogste klasse van Nederland komen te voetballen.`
Seizoen 1904/1905 en 1905/1906 moest Quick een degradatie competitie spelen maar gelukkig beiden keren wist men zich te handhaven in de 1e klasse.
In seizoen 1906/1907 kwam de ommekeer en eindigde Quick op de 5e plaats in de competitie en er werd voor meer dan f.1000,= aan recette’s geïncasseerd.
Als voorbereiding voor het seizoen 1907/1908 werd in de zomer al enthousiast getraind. Collectieve conditietraining en individuele baloefeningen maakte van Quick een zeer sterk team.

Door op 22 maart 1908 thuis met 2-0 te winnen van D.F.C. werd het kampioenschap  in de Westelijke 1e Klasse behaald. Met de kampioen van de oostelijke klasse, het Deventerse U.D. werd de strijd aangebonden om het kampioenschap van Nederland. De eerste wedstrijd was op 12 april 1908 in Deventer en eindigde in 1-1. Op 26 april 1908 was de thuiswedstrijd op een bomvol Hanenburg. Deze wedstrijd eindigde in een 3-3 gelijkspel dus volgde er nog een beslissingswedstrijd. Deze beslissingswedstrijd werd gespeeld op 17 mei 1908 op het uitverkochte R.A.P. terrein in Amsterdam. Met schitterend voetbal wist Quick deze wedstrijd met maar liefst 4-1 te winnen door doelpunten van Jops Reeman, Ka Klicks (2x) en Edu Snethlage. Door dit resultaat was Quick op zijn 12 jarige bestaan al kampioen van Nederland.
Het kampioenschap van Nederland had Quick niet alleen aanzien en een handje vol internationals opgeleverd maar ook een schitterende accommodatie ondermeer bestaande uit een overdekte tribune, twee open tribunes en een prachtig clublokaal voor een destijds gigantisch bedrag van 10.000 gulden.
Ook het ledenaantal bleef maar groeien tot maar liefst boven de tweehonderd.
In 1909 werd het symbool van Quick de Haan ontworpen. De Haan werd ontworpen door toenmalig penningmeester van Quick de bekende kunstschilder C.L. de Wild.

Nederlands elftal

In de eerste officiële interland van Nederland was op 30 april 1905 tegen Belgie. Hierin speelden maar liefst 4 ex Quickers mee n.l. Karel Kamperdijk, Reinier Beeuwkes, Willy de Vos en Eddy de Neve.
De eerste echte Quicker die het Oranje shirt mocht aantrekken was rechtsbinnen Henk Muller op 29 april 1906 uit tegen Belgie.
Op 21 december 1907 speelde maar liefst drie Quick spelers (Caius Welcker, Edu Snethlage en Lou Otten) mee in het Nederlands elftal uit tegen Engeland.
De kracht van Quick moge in deze tijd wel blijken want tussen 1907 en 1911 speelde er altijd wel een speler van Quick mee in het Nederlands elftal. Noud Stempels in 1908 (3x), Jops Reeman in 1908 (2x), Wim Groskamp in 1908 (1x) en maar liefst van 1909 t/m 1920 Leo Bosschaart (19x) waren de Quick spelers die voor Oranje mochten uitkomen. De laatste Quick speler die ooit voor het Nederland elftal werd opgeroepen was Arend Schoemaker in 1933.

1910-1920

In 1910 veroverde Quick de “Zilveren Bal” (de Nederlandse voetbalbeker). In 1911 werd door een 1-0 winst op Haarlem voor de derde maal achter elkaar de Nederlandse voetbalbeker gewonnen.
De jaren hier opvolgend liepen qua resultaten iets moeizamer mede door het vertrek van enkele topspelers naar Indië.  Toen in seizoen 1914/1915 ook nog eens de beste achterhoede spelers die Quick ooit heeft gehad Ka Klicks naar Indië vertrok eindigde Quick op de laatste plaats van de competitie en moest eigenlijk degraderen maar omdat de 1e Wereld Oorlog was uitgebroken was de lopende competitie als noodcompetitie uitgeroepen en daarin was degradatie uitgesloten.
In 1915 wist Quick na een zinderende finale tegen HBS (1-0) voor de vierde keer de Nederlandse beker te winnen.
Op 30 augustus 1917 blies een enorme storm de prachtige staantribune compleet tegen de vlakte, de chaos was enorm. Tot overmaat van ramp kreeg de club het bericht dat er niet meer aan de herbouw begonnen kon worden omdat de gemeente plannen had om het Rode Kruis ziekenhuis op het Quick complex te bouwen zodoende moest de club weer gaan verhuizen. Dit zou overigens nog vier jaar gaan duren.
Voor seizoen 1918/1919 waren de verwachtingen hoog gespannen. De eerste twee thuiswedstrijden tegen Ajax en H.V.V waren volledig uitverkocht. De resultaten vielen echter zwaar tegen en Quick stond bij de laatste wedstrijdronde op de laatste plaats. Op 13 april 1919 speelde Quick de laatste competitiewedstrijd thuis tegen Haarlem voor wederom een uitverkocht huis. Quick speelde z’n beste wedstrijd van het seizoen en door een doelpunt van Guus Heim wist men de wedstrijd te winnen. Nu was men afhankelijk van de wedstrijd tussen U.V.S. en Hercules. U.V.S. deed totaal onverwacht zijn sportieve plicht en wist van Hercules te winnen en zodoende degradeerde Quick niet. Op het Quick terrein was één golvende zee van feestvierders.

1920-1930

Seizoen 1919/1920 kwam dan toch de terugval en Quick eindigde op de laatste plaats en degradeerde naar de overgangsklasse.
Inmiddels was de bouw van het Rode Kruis Ziekenhuis op het terrein van Quick begonnen en de verhuizing naar Nieuw Hanenburg I was bijna een feit. Het nieuwe terrein lag aan de Savornin Lohmanlaan aan de kant van de Machiel Vrijenhoeklaan. Het terrein was per auto of fiets slecht bereikbaar omdat er een verharde weg ontbrak. Bovendien lag dit terrein op 30 minuten lopen van de bebouwde kom.
Eind 1921 werd de officiële opening van het terrein gedaan door de burgemeester van Den Haag Mr. J.A.N.Patijn.
Seizoen 1920/1921 pakte Quick de draad weer op en deed lang mee voor het kampioenschap. Uiteindelijk kwam men 1 punt te kort voor het kampioenschap. Dat ene punt dat Quick de promotie kostte was volledig te wijten aan een enorme blunder van scheidsrechter Tromp tijdens de uitwedstrijd tegen Feijenoord. Een kogel van Quick speler Arie Schot was een glaszuiver doelpunt maar scheidrechter Tromp bleef voor de protestcommissie volhouden dat de bal langs het doel vloog terwijl de bal dwars door het net was gegaan.
In seizoen 1921/1922 eindigde Quick op de 2e plaats in de competitie waardoor er weer een promotie werd bereikt. Het seizoen 1922/1923 speelde Quick weer niet goed in de Eerste klasse. Pas op de allerlaatste wedstrijddag wist men het 1e klasse schap te behouden door een 4-0 overwinning op het Utrechtse U.V.V. Opvallend dit seizoen was dat na 8 jaar Indie de 39 jarige Lou Otten zijn rentree maakte in de wedstrijd tegen H.V.V.
Vier wedstrijden voor het einde van het seizoen 1923/1924 stond Quick 5 punten voor op hekkesluiter O.D.S. uit Dordrecht maar deze club eindigde alsnog gelijk met Quick zodat er een beslissingwedstrijd volgde. Op het neutrale V.O.C. terrein werd deze wedstrijd met 3-1 door Quick gewonnen zodat de club weer bespaard bleef voor degradatie.
Seizoen 1924/1925 was eigenlijk het einde  van een glorieus tijdperk. Quick moest weer meedoen in de degradatiepoule en de laatste wedstrijd hiervan tegen De Spartaan moest de beslissing brengen. Quick verloor deze wedstrijd en het doek was gevallen en degradeerde.
Zonder de kanjers Leo Bosschart (gestopt), Fred Claasz en Ben Visman (beiden naar Indie) begon Quick het seizoen 1925/1926 in de 2e klasse waar de club bijna 30 jaar in zou blijven voetballen.
De clubsfeer was niet best en toen op 25 november 1925 een orkaan beide overdekte tribunes met de grond gelijk maakte was het aantal vrolijke gezichten op Nieuw Hanenburg op één hand te tellen.
De belangrijkste inkomstenbron, de recettes droogde snel op waardoor de financiële problemen in hoog tempo nijpend werden.
Onder bekwame leiding van voorzitter Jan van Crevel, penningmeester Willem Stutterheim en A.C.voorzitter Barend Verel werden de Quick schulden weggewerkt, de dalende trend in het ledenaantal omgebogen en de sfeer belangrijk verbeterd.

1930 – 1940

De snelle uitbreiding van Den Haag ging ook richting zuid-west en vanaf 1930 stond al vast dat de zoveelste verhuizing van Quick onvermijdelijk was.
Begin jaren dertig waren er maar een paar schaarse hoogtepunten. In seizoen 1931-1932 werd het 3e elftal kampioen waarmee bereikt dat voor het eerst in de geschiedenis van Quick 3 elftallen in de KNVB competitie kwamen te spelen. Quick speler Arend Schoemaker werd op 10 december 1933 opgeroepen voor het Nederlandse elftal uit tegen Oostenrijk.
Het was voor het bestuur van Quick zeer moeilijk om in deze crisistijd de uitgaven binnen de begroting te houden en centen over te houden voor de naderende verhuizing. De thuiswedstrijden tegen HVV, waarbij de entreeprijzen werden verdubbeld, werden op Houtrust gespeeld en dit spekte jaarlijks de clubkas met ca. 3000 gulden.
In 1936 was er toch genoeg geld om van het 40 jarige jubileum een waar spektakelfeest te maken. Er was o.a. een erewedstrijd tegen HBS en een historische optocht door Den Haag.

Vol trots tonen v.l.n.r. Kees Wieffering, Barend Verel, Fré Kuijpers en N.J. de Groot rond 1934 de maquette van het nieuwe terrein van Quick.

Na jarenlang onderhandelen met de gemeente, waarbij vooral de verdiensten van Barend Verel en Joop Ligtvoet dienen te worden gememoreerd, vond op zaterdag 26 september 1936 door wethouder Machiel Vrijenhoek de officiële opening plaats van “Nieuw Hanenburg II”. De clubtent was gebouwd op de plaats waar zich nu de cricketkooien bevinden, het eerste veld was het huidige derde veld met de tribune bij de bosjes.

                 De opening van Nieuw Hanenburg II op 26 september 1936 

In 1937 overleed vadertje Wierstra. Deze populaire terreinknecht trad op 1 februari 1917 in dienst van Quick en viel altijd op door zijn schitterende "Atjeh" kostuum, een prachtig uniform compleet met eretekens.
De voetbalprestaties bleven matig tot slecht. In het seizoen 1938/1939 dreigde zelfs degradatie uit de 2e klasse. De spelers van het eerste elftal werden door het bestuur uitgenodigd en gewezen op de rampspoed als Quick naar de 3e klasse zou degraderen.
Er moest voortaan twee keer per week getraind worden. Door de laatste wedstrijd tegen Gouda met 3-0 te winnen werd een beslissingswedstrijd tegen B.E.C. afgedwongen. Op een bomvol Houtrust werd deze keiharde confrontatie met 3-0 gewonnen en zodoende het verblijf in de 2e klasse veilig gesteld.
Op de Algemene Leden Vergadering op 29 juni 1939 werd voorzitter N.J de Groot benoemd tot erevoorzitter en opgevolgd door Willem Goudriaan.

1940-1950

Op Quick was er de eerste oorlogsjaren nog niet zo veel van de oorlog te merken.
Quick 1 presteerde in seizoen 1940/1941 uitstekend en eindigde na U.V.S. op een tweede plaats.
Op 14 november 1942 kwamen plotseling twee ambtenaren van de Evacuatiedienst op bezoek met de mededeling dat Quick Nieuw Hanenburg moest verlaten onder achterlating van alle opstallen. Een “tankgracht” als onderdeel van de Atlantikwall door het prachtige Quick terrein komen en zodoende heeft de club maar 6 jaar kunnen genieten van het prachtige en eigen unieke complex. Dankbaar maakte Quick gebruik van het aanbod van HBS en ADO om bij deze clubs de competitiewedstrijden te spelen. Het eerste elftal speelde bij HBS op Houtrust en alle andere elftal bij ADO in het Zuiderpark.
Seizoen 1943-1944 was een succesvol seizoen. Aanvoerder Arend Schoemaker en trainer Jan Heyliggers vormde de basis voor een succesvol seizoen en Quick 1 werd eindelijk weer eens kampioen. De promotiewedstrijden daarna werden helaas verloren van H.V.V. Seizoen 1944-1945 lag de competitie stil.
Quick leden die de club ontvielen tijdens de oorlog waren John Bekink, Piet Brederode, Frits Heijligers, Hans Hovius, Victor Makatita, Henk Minderman, Ad van Seventer, Han Sinke, Paul Weber en Marinus Westerbeek.
De eerste gang na de oorlog naar het complex van Quick was deprimerend. Afgezien van de fundamenten van het clubgebouw was er van het ooit schitterende Nieuw Hanenburg II niets meer over.
Het eerste elftal mocht zijn wedstrijden bij ADO in het Zuiderpark spelen terwijl de lagere elftallen en de jeugd bij Westerkwartier, LenS en Ockenburg werden ondergebracht.
Nadat het troosteloze Nieuw Hanenburg II “mijnenvrij” was gemaakt bleek dat de club op hetzelfde terrein mocht blijven en maar liefst vier velden van de gemeente kreeg toebedeeld. Op 4 april 1946 ging de eerste spade in de grond en gingen de restauratiewerkzaamheden beginnen. In 1947 werd Nieuw Hanenburg opnieuw geopend maar dat was weer van korte duur. Door al het puin wat werd gebruikt om de tankgracht te dichten en de zeer lange en droge zomer groeide het gras niet. De velden waren bruin van kleur en absoluut voetbalongeschikt. Dit allemaal zou tot de zomer van 1950 duren. De prestaties van Quick 1 waren zeer matig en men moest elk seizoen vechten voor het behoud van de 2e klasse.

1950-1960

In de zomer van 1950 waren alle velden uiteindelijk klaar en de Quick leden keerden terug naar Nieuw Hanenburg, Quick was weer thuis!! Met de officiële opening van de tribune op 14 oktober 1950 kwam eindelijk een langdurige periode van ellende achter de rug. De Quikers waren trots op het nieuwe terreinencomplex met de unieke overdekte zittribune.
De supporters, die Quick jarenlang de thuiswedstrijden op Houtrust hadden zien spelen, wisten de weg naar Nieuw Hanenburg weer te vinden. Op 26 november 1950 speelde Quick 1 voor maar liefst 11.000 toeschouwers zijn eerste thuiswedstrijd tegen Scheveningen.
In de competitie ging het ook weer goed met Quick. Bijna het hele seizoen stond men bovenaan maar uiteindelijk ging toch E.B.O.H. met het kampioenschap er vandoor.
De introductie in september 1954 van het betaalde voetbal in Nederland werd door Quick principieel verafschuwd. Door die introductie van het betaalde voetbal volgde aan het einde van het seizoen 1954/1955 een herstructurering van de amateurcompetitie. Dat een derde plaats ook promotiegevolgen zou heben gaf Quick de vereiste inspiratie, Quick promoveerde voor het eerst in 30 jaar weer naar het allerhoogste niveau.

Quick - HVV op 21 maart 1954 voor volle tribunes. Op de foto de HVV-ers Fred Naudin ten Cate, Piet van Heeswijk en Dick Abarbanel en de Quick-ers Herman van Veen en Thijs Duran

In seizoen 1956/1957 wist Quick zich maar ternauwernood te handhaven in de Eerste Klasse. Wel werd dit seizoen de Zilveren Bal gewonnen.
Op de A.L.V. van 28 februari 1958 kwam het voorstel om de “tijdelijke” houten clubtent te laten vervangen voor een echt clubgebouw. De door architect J.F.Heyligers jr getoonde bouwtekening brachten de leden razend enthousiast en exact 9 maanden na de lancering van het idee werd het nieuwe clubgebouw op 29 november 1958 geopend. In seizoen 1958/1959 ging het niet goed met het eerste, tweede en derde elftal van Quick. Oud Quick 1 spelers die al in de veteranen speelden werden terug gehaald en zo werd de degradatie ontlopen.

1960-1970

In seizoen 1960/1961 eindigde Quick op de voorlaatste plaats waardoor degradatie werd voorkomen. Ook seizoen 1961/1962, gekenmerkt door een langdurige en strenge winter, verliep niet voorspoedig. Op de allerlaatste wedstrijddag werd op wederom een bomvol Nieuw Hanenburg Laakkwartier met 3-0 verslagen. In seizoen 1962/1963 viel dan toch uiteindelijk het doek voor Quick in de hoogste klasse en gegradeerde naar de 2e klasse.
Seizoen 1963/1964 eindigde Quick op de 5e plaats in die 2e klasse. Opvallend feit in dit seizoen was dat er op 20 oktober 1963 na maar liefst 40 jaar weer eens een competitiewedstrijd tegen HBS plaats vond.  Seizoen 1964/1965 stond Quick samen met Gouda bovenaan echter de laatste twee wedstrijden werden verloren zodat Gouda kampioen werd. Het volgende seizoen 1965/1966 zou Quick degraderen en dit betekende dat de club in 4 seizoen was afgedwaald van de 1e naar de 3e klasse KNVB. In seizoen 1966/1967 werd Quick weer kampioen en promoveerde zo weer naar de 2e klasse waar uit men seizoen 1967/1968 weer degradeerde. De club zou vanaf dit seizoen maar liefst  17 jaar lang aaneen gesloten in de 3e Klasse uitkomen. 

1970-1980

Op 9 maart 1970 stond er op de agenda van de Algemene Leden Vergadering de naamsverandering van H.V.V. Quick naar H.V.& C.V.Quick maar de vereiste 2/3 meerderheid werd niet gehaald.
Op 1 maart 1971 bestond Quick 75 jaar en dit werd groots gevierd in het Scheveningse Kurhaus. Een jeugdige profcabaretier, ene Paul van Vliet, was ingehuurd en hij gaf een indrukwekkende voorstelling aan meer dan 1000 Quickers.
Begin jaren zeventig wordt de maatschappij ook harder en grover. Het gezag stond der discussie en bij het bestuur van Quick wordt om meer wijsheid en incasseringsvermogen gevraagd. Er wordt een strenge ballotagecommissie bij Quick gekozen die discipline hoog in het vaandel had staan.
Op 28 augustus 1972 wordt nu wel op de Algemene Leden Vergadering met meerderheid voor de naam H.V& C.V.Quick gekozen dus de club ging vanaf dit jaar verder onder de naam Haagse Voetbal en Cricket Vereniging Quick.
Hoewel de prestatiesport bij Quick hoog in het vaandel stond onderschrijft een vergadering dat Quick geen spelers zal betalen en geen spelers bij andere club zullen worden geronseld.
In seizoen 1972-1973 wordt er bij de jeugd zeer bewust voor selectie elftallen gekozen waardoor het hoogste A elftal klinkend kampioen werd. Over de prestaties van Quick 1 valt er in de jaren zeventig bijzonder weinig spectaculairs te melden.

1980-1990

Hoewel 85 jaar geen officieel jubileum is viert Quick op 9 mei 1981 toch een daverend feest in het Congresgebouw.
In seizoen 1981-1982 zit Quick 1 weer eindelijk in de lift! Onder trainer Jan van de Akker eindigt Quick achter ADO op de 2e plaats. Zowel het derde als het vierde elftal werden kampioen en keerden daarmee terug in de KNVB.
OP 11 april 1982 levert een felle brand in de keuken een schadepost van maar liefst 150.000 gulden op.
De start van seizoen 1983-1984 begon voor Quick 1 niet best maar geleidelijk volgde er herstel en kroop het elftal naar de bovenste regionen. Het elftal wordt ook bij uitwedstrijden gesteund door een grote schare supporters. Op de voorlaatste wedstrijddag op 6 mei 1984 werd Quick kampioen na een 2-1 overwinning op VVSB. Na 17 jaar 3e klasse frustratie promoveert het vlaggenschip eindelijk weer naar de 2e klasse.
Seizoen 1984-1985 begon hoopgevend in de 2e klasse maar uiteindelijk eindigt het eerste elftal in de middenmoot.
In 1986 gaat het 90 jarige jubileumjaar in. Veel Haagse clubs zijn in deze periode in verval en krijgen steeds minder leden. Bij Quick was dit echter niet het geval. De club had in 1986 maar liefst 16 seniorenelftallen, 26 jeugdteams en 2 dameselftallen.
Op 7 juni 1986 vieren jong en oud het 90 jarige jubileum van Quick in een bomvol Congresgebouw.
Op 19 augustus 1986 volgde nog een jubileumwedstrijd tegen Feijenoord 1. Voor 3000 toeschouwers wist Feijenoord nog enigszins geflatteerd met 5-1 te winnen.
In seizoen 1986-1987 bakten Quick 1 er niet veel van en wist het elftal zich pas aan het eind van het seizoen zich “veilig”te spelen.
Seizoen 1987-1988 was weer een allerbelabberdst seizoen voor Quick 1. Halverwege het seizoen gooide trainer Rob van Zutphen na 5 jaar de handoek in de ring en vetrok.
Seizoen 1988-1989 leverden Theo Bakker en Henk de Kler een unieke prestatie met Quick 2. Met een mix van jong en oud werd dit elftal eerst kampioen in de  reserve 1e klasse van de KNVB, vervolgens algeheel zondag kampioen van 2e elftallen en vervolgens algeheel kampioen van Nederland.

1990-1996

In de seizoenen 1989-1990 en 1990-1991 speelde Quick o.l.v. nieuwe trainer Cees Tempelaar geen rol van betekenis in de competitie.
Het volgende seizoen 1991-1992 werd Rob van Zutphen toegevoegd aan de technische staf. Na een veel belovende start van de competitie waar Quick voor een aanvallende strategie a la het systeem van Ajax in deze periode koos haakte de club pas aan het einde van de competitie af voor het kampioenschap.
Seizoen 1992-1993 ging Quick door met dit aanvallende systeem waarmee spits Dave Jongejan veel doelpunten voor zijn rekening nam. Op 18 april 1993 was het dan zover, Quick kon thuis tegen RKAVV kampioen worden. In de stromende regen werd RKAVV met maar liefst 5-1 verslagen. Nog nooit eerder was Quick 1 op eigen terrein kampioen geworden en dit werd dus gevierd ook!
Handhaven in de 1e klasse KNVB was het parool voor seizoen 1993-1994. De start was zeer slecht. Omdat er in deze periode maar liefst 3 clubs uit die 1e klasse degradeerde zag het er naar uit dat Quick na een verblijf van één seizoen weer zou degraderen naar de 2e klasse. Na echter een fantastische eindsprint wist Quick zich op de laatste wedstrijddag toch te handhaven in deze 1e klasse.
In seizoen 1994-1995 werd trainer Boudewijn de Geer opvolger van Cees Tempelaar en Quicks verblijf in de 1e klasse werd geprolongeerd. Hoogtepunt dit seizoen was de 2-1 overwinning tegen de vriendschappelijke wedstrijd thuis tegen Feijenoord en het bereiken van de finale van de Haagsche Courant Cup die helaas werd verloren tegen ADO.
Seizoen 1995-1996 verloopt gladjes. Quick krijgt zelfs nog een mogelijkheid tot een periodekampioenschap aangeboden maar maakte daar geen gebruik van.

Quick 100 jarige jubileum

Op donderdagavond 29 februari 1996 begon de stijlvolle opening van het 100 jarige jubileumjaar van Quick.
In een schitterende versierde feesttent ging een recordaantal, veelal met prachtige jubileumdas uitgeruste, Quickers gezamenlijk dineren. Hoogtepunt van deze avond was de benoeming tot Ere-lid Henk Holtmans en Arie van Eck.
Op vrijdag 1 maart 1996 volgde er onder ceremoniemeester Fred Racké een druk bezochte receptie. Wethouder Luyten bood er “Erepenning” van de stad Den Haag aan.
Op zaterdag 25 mei 1996 werden alle Haagsche Courant en dames en jeugdfinales op Nieuw Hanenburg gehouden. Voor maar liefst 5000 toeschouwers zag men SVV Scheveningen van RVC winnen. Er was een hulde aan Hans Beindorff, Henk Holtmans, Cees Orré en hun mannen voor de perfectie organisatie van die dag.
OP zaterdag 29 juni 1996 werd een feestdiner gehouden in een tot Quick tempel omgebouwde Atrium stadhuis, een unieke sfeer met meer dan 1000 Quick leden gezamenlijk aan het dineren.
In augustus 1996 volgde er nog een jubileumtoernooi met Oud Internationals en de Oude Haagse Glorie.
Ook speelt Jos Vercauteren dan zijn afscheidswedstrijd voor het eerste elftal met een jubileumwedstrijd tegen Sheffield Wednesday. Jos speelde maar liefst 346 wedstrijden in Quick 1 en is hiermee tot opheden de recordhouder van de vereniging. Rob Teeuwisse (340), Leo Bosschart (306), Tonnie Smits (306), Albert Spaans (304) en Jan ten Hoopen speelden ook meer dan 300 wedstrijden voor Quick 1.

De historie vanaf 1996 t/m heden hebben wij helaas in het kort tot onze beschikking.

In seizoen 1998-1999 werd er na het behalen van een periodetitel promotiewedstrijden gespeeld. Na het nemen van strafschoppen wist Quick 1 te promoveren naar de Hoofdklasse KNVB.
In seizoen 1999-2000 volgde er echter weer degradatie naar de 1e Klasse KNVB
In seizoen 2001-2002 volgde er degradatie naar de 2e Klasse KNVB
In seizoen 2002-2003 volgde er degradatie naar de 3e Klasse KNVB
In seizoen 2003-2004 werd Quick 1 kampioen in de 3e Klasse C en promoveerde weer naar de 2e Klasse onder leiding van nieuwe trainer Frans Danen

Op 5 september 2004 volgde er een spectaculaire opening van het geheel gerenoveerde en verruimde tribunecomplex. Voorzitter Erik van Vliet komt per parachute uit de hemel vallen en overhandigt de sleutel aan wethouder W.J.Stolte die de officiële opening verricht.

Speciale dank aan HV & CV Quick

                    De oude kantine, met uitzicht op het tweede veld, van binnen.

                                            De oude kantine van buiten.

De in 2004 gerenoveerde overdekte tribune en de in de zomer van 2008 aangelegde kunstgrasmat.

Seizoen 2008-2009

In seizoen 2008-2009 won Quick de eerste periode in de 2e Klasse C en plaatste zich zodoende voor de nacompetitie. Lang stond de club bovenaan in die 2e Klasse maar Alphense Boys ging er met de titel vandoor en Quick eindigde op een tweede positie.
Op zondag 24 mei 2009 promoveerde Quick 1 naar de 1e Klasse door de finale van de nacompetitie met 2-1 te winnen van HVV.
Op een afgeladen (meer dan 3000 toeschouwers) en zonovergoten Houtrust (neutraal terrein) kwam de ploeg van Frans Danen al snel met 1-0 achter. Vlak voor rust werd het verdiend gelijk door wel een eigendoelpunt van HVV-er Oliver Zwolsman.
In de 81e minuut leek de wedstrijd gespeeld toen Quick speler Sijbren Bartlema zijn tweede gele van scheidsrechter van Meeuwenoord ontving. Toch maakte Quick speler Chris Goedschalk in de 88e minuut de winnende treffer. De ontlading bij alles en iedereen van Quick was enorm, de club promoveerde naar de 1e Klasse.
Opstelling Quick in deze promotiewedstrijd was als volgt; van Kasteren, Ampong, Mbambi, Goedschalk, Bartlema, de Brito, Oosterwijk (Hynes), Buikema, Jungschlager (Rooda) (Smits), de Gelder en Steemers.

Seizoen 2009-2010

Het eerste elftal van promovendus Quick werd in seizoen 2009-2010 ingedeeld in de 1e Klasse B met als tegenstanders DHC, Nieuwenhoorn, VUC, Leonidas, Neptunus, Alphense Boys, HVV, JHR, TOGB, SJC en RKAVV.
Door de vorming van de Topklasse komen er in het seizoen 2010-2011 extra plaatsen vrij in de Hoofdklasse. Dit betekende dus dat in dit voetbalseizoen 2009-2010 een verzwaarde promotie regeling gold in de 1e Klasse B.

Later hier meer over het seizoen 2009-2010.......

Seizoen 2011-2012

De afgelopen jaren was er door een grote groep Quickers intensief gewerkt om de plannen voor de nieuwbouw te verwezelijken. Naast de bouwcommissie die ervoor had gezorgd dat er een prachtig ontwerp lag, was er een grote inspanning geleverd om de financiering veilig te stellen. De financiële steun van de leden die ruim 1,5 miljoen bij elkaar hadden gebracht en de vernieuwende insteek om het clubgebouw een multifunctioneel karakter te geven, had zowel de gemeente als een aantal fondsen overtuigd om dit bijzondere project financieel te ondersteunen.
Maandag 28 november 2011 beloofde dan ook een historische avond te gaan worden voor de hele vereniging Quick. In de aanwezigheid van ruim 120 leden lag het bestuur van Quick onder leiding van Kees Ekelmans haar plannen voor de nieuwbouw van het clubgebouw van de toekomst aan haar leden voor. Aan het eind van de avond besloten de leden unaniem om deze nieuwbouwplannen te steunen en kan 28 november 2011 worden bijgeschreven als een zeer bijzonder moment in de 115 jarige historie van Quick.
Als vereniging ging Quick in 2012 een hele spannende periode tegemoet. Op 5 maart ging de opbouw van de tijdelijke huisvesting van start en op 12 maart werd het ontruimen en verhuizen van de inboedel uit het bestaande clubgebouw in gang gezet. Op dinsdag 24 april 2012 werd begonnen met de sloop van het 50 jaar oude clubgebouw van HV&CV Quick. Op maandag 21 mei 2012 werd de eerste paal van het clubhuis van de toekomst geslagen door wethouder Karsten Klein. Dit deed de wethouder samen met Kasimir Rispens, jeugdlid van Quick en degene die twee jaar geleden op eigen initiatief € 36 inzamelde tijdens Koninginnedag voor "zijn nieuwe clubhuis". Wethouder Klein overhandigde namens de Gemeente H.V. & S.V. Quick hierbij nog een checke van een half miljoen euro voor de realisatie van
het nieuwe buurthuis van de toekomst.

>

>
Het eerste elftal van Quick werd dit seizoen wederom ingedeeld in de 1e Klasse B, ditmaal samen met ADO Den Haag, SJC, Boshuizen, Pancratius, Schiebroek, VUC, Papendrecht, Nieuwerkerk, UVS, Excelsior'20, GDA, HVV en VELO.
De A-selectie van trainer Frans Danen onderging voor dit seizoen weinig veranderingen, alleen Jergo Leijdekkers (Westlandia zon.) en Kai van Hese (terug van zijn avontuur bij ADO Den Haag) waren de nieuwe gezichten.
Quick begon op zondag 4 september 2011 aan de competitie met een 4-2 thuiszege op Excelsior'20, gevolgd door een gelijkspel (2-2) bij Pancratius, wederom een thuiszege (2-0) tegen VELO en een 2-1 nederlaag bij UVS. Opvallend was dat nieuweling Jergo Leijdekkers in al deze vier wedstrijden wist te scoren, tegen Excelsior'20 en Pancratius zelfs twee keer. Op zondag 2 oktober stond voor de 96ste keer in competitieverband de derby tussen de twee traditionele voetbalclubs Quick en HVV op het programma. Quick was in deze wedstrijd oppermachtig en won verdiend met 2-0. Qua resultaten ging het redelijk goed met het team van trainer Frans Danen want ook bij SJC (1-2), thuis tegen Papendrecht (2-1) en GDA (4-1) werd er gewonnen en bij VUC 1-1 gelijk gespeeld. Op 13 november volgde de topper tegen koploper FC Boshuizen. Helaas keerde Quick terugwaarts uit Leiden met een 5-1 nederlaag. Tegen Neptunus/Schiebroek werd nog wel met 2-1 verloren maar de laatste twee wedstrijden tot aan de winterstop leed Quick duur puntenverlies door te verliezen van ADO Den Haag (2-1) en Nieuwerkerk (1-2). Hierdoor ging Quick 1 met 23 punten uit 13 wedstrijden de winterstop in op een vierde positie in de 1e Klasse B. Dit waren 7 punten minder dan koploper FC Boshuizen.
Het team van trainer Danen begon slecht aan de tweede seizoenshelft. Nadat Quick op 18 maart 1-1 gelijk speelde bij Papendrecht was na 18 competitierondes het verschil tussen de nummer 1 FC Boshuizen (45 punten) en nummer 2 Quick opgelopen tot maar liefst 14 punten. Vanaf 25 maart begon echter de victorie bij het vlaggenschip van Quick met overwinningen op achtereenvolgens VUC (1-0), GDA (0-3), Excelsior'20 (1-2) en UVS (4-1) terwijl koploper FC Boshuizen hier en daar dure punten verspeelde.
Op zondag 15 april stond de kraker Quick-FC Boshuizen op het programma. Aangezien er nog steeds 8 punten verschil was op de koploper kon de ploeg uit Leiden bij een overwinning op Quick de titel in de 1e Klasse B gaan vieren. Quick liet het echter niet zover komen en won deze topper met 4-3. Hierdoor was het verschil op FC Boshuizen teruggebracht tot 5 punten.

>

Later hier meer over seizoen 2011-2012...

>

Seizoen 2012-2013

>
Na het kampioenschap van afgelopen seizoen kwam het 1e elftal van Quick dit seizoen uit in de Zondag Hoofdklasse A van de KNVB met als tegenstanders Alphense Boys, Argon, DHC, HFC EDO, Elinkwijk, FC Hilversum, SC Feyenoord, Koninklijke HFC, Leonidas, Nieuwenhoorn, RKAVV, Westlandia en De Zouaven.

>

> 

Palmares Quick Zondag

Kampioenschappen
1900-1901 2e klasse B  *
1902-1903 2e klasse B  *
1903-1904 2e klasse B
1907-1908 1e klasse A   Landskampioen
1943-1944 2e klasse A  * 
1966-1967 3e klasse C
1983-1984 3e klasse A
1992-1993 2e klasse A
2003-2004 3e klasse C
2011-2012 1e klasse B
 *  =  geen promotie
Andere prestaties
1909 Winnaar KNVB-beker
1910 Winnaar KNVB-beker
1911 Winnaar KNVB-beker
1916 Winnaar KNVB-beker
1998-1999 Promotie naar de hoofdklasse via de nacompetitie, uiteindelijk beslist door strafschoppen.
2011-2012 Winnaar Haaglanden "Sir Winston" Cup

Parade der voorzitters bij Quick

????-???? ?
????-???? ?
????-???? ?
????-???? W.Goudriaan
????-???? ?
????-???? ?
????-???? ?

Parade der trainers bij Quick

1960-1961 ?
1961-1962 Koos Noordeloos
1962-1963 Koos Noordeloos  (degradatie uit 1e Klasse)
1963-1964 Jacques Heyster
1964-1965 Jacques Heyster
1965-1966 Jacques Heyster  (degradatie uit 2e Klasse)
1966-1967 Koos Noordeloos  (kampioen in 3e Klasse C)
1967-1968 Koos Noordeloos  (degradatie uit 2e Klasse)
1968-1969 Koos Noordeloos
1969-1970 Sandor Popovics
1970-1971 Sandor Popovics
1971-1972 John Huguenin
1972-1973 John Huguenin
1973-1974 Jan de Bouter
1974-1975 Bram Panman
1975-1976 Bram Panman
1976-1977 Bram Panman
1977-1978 Sandor Popovics
1978-1979 Ferry Groeneweg
1979-1980 ?
1980-1981 Jan van den Akker
1981-1982 Jan van den Akker
1982-1983 Jan van den Akker
1983-1984 Ferry Nijhuis  (kampioen 3e Klasse A)
1984-1985 Ferry Nijhuis
1985-1986 Ferry Nijhuis
1986-1987 ?
1987-1988 Rob van Zutphen
1988-1989 Jan ten Hoopen
1989-1990 Cees Tempelaar
1990-1991 Cees Tempelaar
1991-1992 Rob van Zutphen / Cees Tempelaar
1992-1993 Cees Tempelaar  (kampioen 2e Klasse)
1993-1994 Cees Tempelaar
1994-1995 Cees Tempelaar / Boudewijn de Geer
1995-1996 Cees Tempelaar / Boudewijn de Geer
1996-1997 Boudewijn de Geer
1997-1998 John Kila
1998-1999 John Kila  (winnaar nacompetitie, promotie naar Hoofdklasse)
1999-2000 Marten Glotzbach / Boudewijn de Geer  (degradatie naar 1e Klasse)
2000-2001 Marten Glotzbach / Boudewijn de Geer
2001-2002 Marten Glotzbach  (degradatie naar 2e Klasse)
2002-2003 Jos Vercauteren / Erwin Metman  (degradatie naar 3e Klasse)
2003-2004 Frans Danen  (kampioen 3e Klasse C)
2004-2005 Frans Danen
2005-2006 Frans Danen
2006-2007 Cor Schaap
2007-2008 Frans Danen
2008-2009 Frans Danen  (winnaar nacompetitie, promotie naar 1e Klasse)
2009-2010 Frans Danen
2010-2011 Frans Danen
2011-2012 Frans Danen
2012-2013 Frans Danen
2013-2014 Frans Danen

Naar alle clubs