Zaalvoetbal:

U bent nu hier: Home»Alle clubs»Club

PDK
Den Haag
1930 - 1990

De oprichting van voetbalvereniging P.D.K.

Op 13 mei 1930 kwamen de voetbalenthousiasten G.W.A.J.van Dissel, S.J.F.Dikshoorn, A.Brouwer, E.S.A.Knaapen, A.Delgauw, N.Steggerda, L.van Heyningen en B.Tollenaar in de Hugo de Grootstraat 69 te Den Haag bijeen.
Op de agenda van deze bijeenkomst stond het volgende punt: Op verzoek van enige afdelingsleden van de afdeling ’s-Gravenhage van de Bond van Procureurs en Deurwaardersklerken bespreken van het voorstel een voetbalvereniging op te richten waarbij alleen aangesloten collega’s als leden zullen worden toegelaten, dit ter bevordering van de vriendschappelijke geest onder de Bondsleden.
En zo geschiedde, op deze 13e mei werd zodoende voetbalvereniging Procureurs en DeurwaardersKlerken opgericht.
Met enige moeite werd er een elftal op de been gebracht en er werden diversen vriendschappelijke wedstrijden gespeeld tegen o.a. Petrolea en Blauwe Vogels, clubs die nu al lang ter ziele zijn.

Dit is het elftal, dat de eerste wedstrijd uit de PDK-geschiedenis speelde tegen Petrolea 2. Staand v.l.n.r. Tollenaar, van Heyningen, Knaapen, Delfgaauw, Jansen en Verhagen. Zittend Bikbergen, Steggerda, van Dissel, Dikshoorn en Brouwer

Op 1 juli 1930, anderhalve maand na de oprichting, kon voorzitter Verhagen het eigen terrein van P.D.K. aan de Hoekwaterstraat (toen nog Van Tuyllstraat geheten) in Voorburg officieel openen.
De openingswedstrijd was tegen "AMBADENHA" (Personeel Amsterdamsche Bank Den Haag) en P.D.K., met zijn nog povere capaciteiten, verloor deze wedstrijd met 3-6.

Seizoen 1930-1931

Aanvankelijk lag het in de bedoeling dat P.D.K. zou gaan deelnemen aan de competitie van de H.K.V.B. (Haagsche Kantoor Voetbal Bond) waarin de wedstrijden op zaterdagmiddag gespeeld moesten worden, maar daar zag men toch maar van af. Eveneens werd, reeds in augustus 1930, het wijze besluit genomen om de oorspronkelijke bepaling, dat alleen aangesloten collega's (leden van de Bond van Procureurs- en Deurwaardersklerken, als lid konden toetreden, los gelaten. Het pleitte voor het heldere inzicht van het toenmalige bestuur, dat het deze praktisch elke uitbreiding remmende bepaling over boord wierp en het aldus ook buitenstaanders mogelijk maakte om lid te worden van P.D.K.
Op 8 september 1930 werd de naam "P.D.K." bij de K.N.V.B. geregistreerd en onder deze naam speelde de club tot het einde van het seizoen 1930-1931 in de competitie van de K.E.V.E.A. (Kantoor En Veteranen Elftallen Afdelingen).

Seizoen 1931-1932

Omdat bijna niemand van het P.D.K.-elftal de titel "veteraan" meedroeg kon de club in het seizoen 1931-1932 niet meer blijven deelnemen aan de K.E.V.E.A.-competitie en zodoende werd het toen nog enige elftal van P.D.K. ingeschreven in de 3e Klasse-competitie van de toenmalige H.V.B. P.D.K. kende een bevredigend debuut in deze 3e Klasse want met tien gewonnen wedstrijden eindigde men op een verdienstelijke vierde plaats.

Seizoen 1932-1933

Aangezien het ledenaantal bij P.D.K. aardig was toegenomen, kon er voor het seizoen 1932-1933 reeds twee elftallen voor de competitie worden ingeschreven. Echter de kwaliteiten van de voetballers waren niet van dien aard dat men enige rol van betekenis kon spelen in de competitie. Aan het einde van het seizoen kon je dan ook beide teams ergens onderin de ranglijst terugvinden.
In dit seizoen werd er contact gezocht met de afdeling Rotterdam van de Bond van Procureurs-en Deurwaardersklerken met als resultaat jaarlijkse wedstrijden tussen P.D.K. Den Haag en P.D.K. Rotterdam om een wisselschild. Nadat het wisselschild door P.D.K. Den Haag was gewonnen liepen de bedoelde jaarlijkse wedstrijden in het "zand", hoofdzakelijk door de mindere animo aan Rotterdamse zijde.
Enkele bekende namen zoals Zuiderwijk, Trijssenaar, Mooyman, Smulders, Hacquebard en Henk Meijer kwamen dit seizoen voor op de ledenlijst van P.D.K.
Henk Meijer nam het initiatief tot het uitgeven van een clubblad en zo verscheen, onder redactie van G.W.A,J.van Dissel (de eerste doelman van P.D.K.), in juni 1933 no.1 van de eerste jaargang van het clubblad van P.D.K.

Het eerste PDK-clubblad

Seizoen 1933-1934

Voor het seizoen 1933-1934 kon P.D.K. wederom een elftal bijschrijven zodat er nu drie teams aan de competitie konden deelnemen.
Het seizoen 1933-1934 was zeer succesvol. Het eerste elftal van P.D.K. had in de laatste competitiewedstrijd tegen De Blauwe Vogels aan één puntje genoeg om het kampioenschap in de 3e Klasse HVB tot een feit te maken. Op eigen terrein aan de Hoekwaterstraat werd het een historische wedstrijd. P.D.K. stond in deze wedstrijd achtereenvolgens met 0-1, 1-3 en 2-4 achter maar kwam uiteindelijk toch nog terug op 4-4. De gelijkmaker werd gemaakt door Jaap Trijssenaar en werd met stormachtig applaus en gejuich begroet want dit ene puntje betekende dus het eerste kampioenschap in het bestaan van P.D.K.
Het tweede elftal van P.D.K. eindigde op een vierde plaats van de ranglijst en het derde elftal klasseerde zich als een behoorlijke middenmoter.

Seizoen 1934-1935

Aldus ging P.D.K. het seizoen 1934-1935 in als 2e Klasser en naar het zich liet aanzien, liep alles op rolletjes. In het begin van 1935 verschenen er echter donkere wolken aan de P.D.K.-hemel. Wel kreeg de club ineens een belangrijke ledenaanwinst, n.l. 23 adspiranten en zeven senioren, afkomstig van de voetbalvereniging "S.T.E.R.", die het tijdelijke met het eeuwige had verwisseld. Inplaats deze adspiranten (jeugdleden) met volle muziek binnen te halen zodat deze zich gelijk thuis zouden voelen bij P.D.K. legde men een thans welhaast onbegrijpelijke lauwheid aan de dag. Er begon binnen de vereniging een gebrek aan medeleven te heersen en er waren nauwelijks nog activiteiten, hierdoor namen wegblijvers bij de wedstrijden hand over hand toe.
Dit kon niet uitblijven, dat één en ander zich in de resultaten ging weerspiegelen. Het eerste elftal kreeg geen voet meer aan de grond, of beter gezegd, aan de bal en eindigde op een vierde plaats van onderen. Het tweede elftal zag, na bijna het gehele seizoen als gedoodverfde kampioen te zijn betiteld in rook opgaan en eindigde als tweede en het derde elftal, dikwijls slechts met negen of tien man eindigde alsnog in de middenmoot. Globaal genomen waren deze resultaten nog niet eens zo slecht, erger was het dat de ware clubgeest niet meer aanwezig bleek. Na een twee-jarig bestaan verdween alzo het clubblad van P.D.K.

Seizoen 1935-1936

In het seizoen 1935-1936 ging P.D.K. met rassende schreden bergafwaarts. Begon de club nog met drie elftallen en een adspiranten-elftal, al snel moest het derde elftal worden teruggetrokken wegens gebrek aan spelers. Het tweede elftal eindigde in de middenmoot en het eerste elftal verloor wedstrijd na wedstrijd. Pas in de laatste wedstrijd van het seizoen wist men het degradatiespook van het lijf te houden door een 5-2 overwinning op RVC.
In de zomer van 1936 kon Henk v.d.Lee, een jeugdig lid van P.D.K., zich kennelijk niet met de gang van zaken binnen de vereniging vinden en dankzij zijn doorzettingsvermogen was het te danken dat op 7 juli 1936 weer het eerste nummer van het herleefde clubblad verscheen.

Seizoen 1936-1937

Het seizoen 1936-1937 werd eveneens aangevangen met drie senior-elftallen en een adspiranten-elftal. Reeds twee maanden na de aanvang van de competitie moest wederom, wegens gebrek aan spelers, het derde elftal uit de competite worden gehaald. Het tweede elftal stond iedere zondag met slechts acht of negen man tegenover oppermachtige tegempartijen. Bijna iedere wedstrijd ging dik verloren ondanks het dappere verweer van de wel fanatieke voetballers die hun club niet in de steek lieten. Dit waren Albert Zuiderwijk, Piet en Constant van Deursen, Gerard Keur, Hielke v.d.Veen, Wim de Boer, Jan Gast en Henk v.d.Lee. Dat dit elftal alsnog niet degradeerde, had het alleen te danken aan het feit dat het elftal van voetbalvereniging Zuidgeest tijdens dit seizoen ophield met bestaan. Het eerste elftal was dit seizoen een gemakkelijke prooi voor bijna iedere tegenstander. Slechts af en toe was er een uitschietertje. Evenals het vorige seizoen slaagde het elftal er niettemin in door een overwinning in de laatste competitiewedstrijd tegen BMT (1-5) om het 2e Klasser-schap te prolongeren. Tot overmaat van ramp verdween dit seizoen ook nog eens geruisloos het adspirantenelftal bij P.D.K.
In juni 1937, tijdens de jaarlijkse algemene ledenvergadering, was men genaderd tot de meest kritieke periode uit het bestaan van de club. In deze vergadering kwam namelijk het voorstel aan de orde tot liquidatie van P.D.K. over te gaan.
Dankzij de bezielende woorden, die Willem van Gigch (één der meest fanatiekste P.D.K.-ers uit de historie van de club) de overige leden naar het hoofd slingerde en die de weinig overgebleven getrouwen met een schok uit hun lusteloosheid deed ontwaken, werd dit voorstel verworpen. De handen werden ineen geslagen en P.D.K. werd zo van de ondergang gered.

Seizoen 1937-1938

In enkele maanden werden zoveel nieuwe leden aangeworven, dat er wederom aan de competitie kon worden deelgenomen met drie elftallen.
Het derde elftal behaalde uiteindelijk een vierde plaats in de competitie, nadat het er lange tijd naar uitgezien had dat een tweede plaats dit elftal ten deel zou vallen. Het tweede elftal daarentegen, welk tot in Februari 1938 gedoemd scheen te degraderen, perste er een zodanig fantastische eindspurt uit dat deze degradatie ontlopen werd.
P.D.K.1 bezette aan het einde van de competitie met 19 punten uit 18 wedstrijden een verdienstelijke vijfde positie in de eindrangschikking. Een resultaat dat de club jaren niet gekend had.

Seizoen 1938-1939

Het seizoen 1938-1939 ging P.D.K. met de beste voornemens tegemoet. Vooral de jongens van het eerste elftal hadden zich ernstig voorgenomen om dit seizoen hoge ogen te zullen gaan gooien. Deze gestelde verwachtingen werden ook waargemaakt en aan het einde van het seizoen stond P.D.K.1 met een gelijk aantal punten als sv Wassenaar aan de kop. Een beslissingswedstrijd op neutraal terrein moest dus de kampioen van de 2e Klasse opleveren.
Voor een groot aantal toeschouwers werd op 7 mei 1939 deze beslissingswedstrijd op het Archipel-terrein gespeeld. P.D.K. had al beide competitiewedstrijden tegen sv Wassenaar verloren en helaas kon men ook niet in deze beslissingswedstrijd tot winst komen. Grote strop in deze belangrijke wedstrijd was voor P.D.K. wel het geblesseerd uitvallen, kort na aanvang van de wedstrijd, van Joop Smulders. Joop stond immers altijd als een rots in de branding in de verdediging. En zo gebeurde het dat de strijd vrij kansloos met 3-1 ging verloren.
Door het terugtrekken van één der 1e Klassers (voetbalvereniging Boerhave) in het seizoen 1938-1939 was er één plaats vrij gekomen. Zodoende werd P.D.K. alsnog, op grond van haar prestaties, voor het seizoen 1939-1940 in de 1e Klasse ingedeeld.

Seizoen 1939-1940

Toen de competitie 1939-1940 een aanvang nam, met P.D.K. als 1e Klasser, kraakte de wereld reeds in haar voegen. De Tweede Wereldoorlog had reeds een aanvang genomen en men kon slechts angstig gissen naar wat men te wachten stond. De in Nederland inmiddels plaats gevonden mobilisatie was er de oorzaak van dat de competitie 1939-1940 er één werd zonder promotie en degradatie.
Gerard Verhagen zag zich, na een 10-jarige ambtperiode als voorzitter, wegens drukke werkzaamheden, genoodzaakt ontslag te nemen als bestuurslid. Hij kon tevreden zijn over hetgeen onder zijn eminente leiding was bereikt en het hem toegekende predicaat van "Ere-Voorzitter" was alleszins verdiend.

Seizoen 1940-1941

Op 29 september 1940 werd voorzitter Verhagen opgevolgd door G.van Dissel, die er tot dan circa tien jaar als secretaris en twee jaar als redacteur van het clubblad op had zitten. In seizoen 1940-1941 werd door P.D.K., mobilisatie en oorlog ten spijt, met drie elftallen ingeschreven voor de voetbalcompetitie.

De oorlogjaren 1941 t/m 1945

Gedurende de jaren 1941 t/m 1944 bestond er weinig gelegenheid tot contact tussen de leden onderling, uitgezonderd dan het contact tijdens de wedstrijden.
Door gebrek aan materiaal, kleding, schoeisel e.d. was het moeilijk iets tot stand te brengen in die tijd. Het terrein aan de Hoekwaterstraat waar P.D.K. nog steeds zijn wedstrijden speelde kreeg een bestemming als noodvliegveld en er kwam in het najaar van 1941 door de Duitsers een verbod op clubbladen. Bij het bombardement van het Bezuidenhout gingen alle P.D.K. bezittingen verloren. Bij dat bombardement was Henk de Graaf, die vele jaren het baantje van Penningmeester bij P.D.K. op uitnemende wijze vervulde, tot de getroffenen. Als bewijs hoe een goede Penningmeester hij wel was, moge dienen het feit dat hij, niet in staat zijnde alle materiaal van P.D.K. te redden, dit ging n.l. totaal verloren waaronder alle ballen, er niettemin in slaagde het kasgeld en de kasbescheiden te redden.

Seizoen 1945-1946

Na de bevrijding diende het terrein van P.D.K. nog als noodvliegveld. In eerste instantie werd P.D.K. ondergebracht op het terrein van Oranje Blauw en iets later werd bij Zwart Blauw, aan de Fruitweg, voor het spelen van haar thuiswedstrijden. Het spelen van vooral thuiswedstrijden bracht intussen zijn eigen moeilijkheden mee, immers al het materiaal van P.D.K. was verloren gegaan en bovendien was het spelen op zichzelf voor vele leden al een probleem bij gebreke van kleding en schoeisel. Dankzij de offervaardigheid van diverse leden was het materiaalgebrek betrekkelijk spoedig opgeheven.
In het najaar van 1945 werd alsnog een jubileum gevierd, ditmaal het 15e jarige bestaan van P.D.K. Inmiddels was Joop Claasens secretaris van P.D.K. geworden. Later zou Joop zelfs voorzitter van de K.N.V.B. afdeling Den Haag worden. Op zondag 11 november 1945 begon de voetbalcompetitie weer te draaien en P.D.K. pakte de draad weer op. Wederom werden er drie elftallen voor de competitie ingeschreven en het eerste elftal van P.D.K. bracht het tot de 2e plaats achter kampioen Spoorwegen.
Halverwege de competitie, n.l. op 15 januari 1946, werd het oude terrein van P.D.K. aan de Hoekwaterstraat vrij gegeven en keerde de club weer terug op hun oude home.

Later hier meer over P.D.K....

.
In seizoen 1947-1948bestond het bestuur uit Gerard van Dissel (voorzitter), Monnie Schuld (secretaris), Henk de Graaf (penningmeester) en Jaap Trijssenaar (commissaris).
Op 6 maart 1949 speelt P.D.K.1 tegen S.V.T.1. P.D.K. heeft dan nog maar 1 punt nodig om zich kampioen te noemen. Na 19 minuten voetballen stond P.D.K. al met 3-0 achter. Toch wist P.D.K. nog tot 3-3 te komen mede door een penalty van Jan Akkermans in de allerlaatste minuut. Voor het eerst in het bestaan van P.D.K. werd de club kampioen.

PDK 1 , kampioen 1e klasse HVB seizoen 1948/1949. Staand v.l.n.r. J.Thoen, W.Luyer, Dick Lieftinck. Midden J.Meyer, Henk van der Ploeg en Bert van Duyn. Voor W.v.d.Knaap, J.van Vliet, Frits v.d.Meer, G.Akkermans en N.Prickarts.

De daarop volgende promotiewedstrijden viel er voor de tegenstanders VDS, Schiedam en Saturnus geen eer te behalen. P.D.K. won de promotiewedstrijden en promoveerde zodoende naar de 4e Klasse van de K.N.V.B.

Lidmaatschapskaart uit 1946

Statuten en HR alsmede een krantje uit 1953

1950-1959

Het veld aan de Hoekwaterstraat te Voorburg moest P.D.K. in 1950 verlaten want het voldeed niet meer aan de gestelde eisen. Voetbalvereniging P.D.K. vertrok naar Ockenburg wat uit oogpunt van gezelligheid een achteruitgang was maar gezien de oorzaak was toch iedereen verheugd met deze nieuwe locatie.
De promotie naar de K.N.V.B. en de nieuwe locatie Ockenburg eiste een nieuwe aanpak. Over de wijze waarop ontstond een verschil van mening en voorzitter Gerard van Dissel trad af. De secretaris en penningmeester traden uit solidariteit met de voorzitter ook af.
De nieuwe voorzitter van P.D.K werd Jan Zuiderwijk.

De immer speurende heer Dikshoorn zag in het Zuiderpark een man die zich bezig hield met een voetbaltraining aan jongeren. De heer Dikshoorn kwam in gesprek met deze man (Joop Achterberg) en zodoende kwam het idee om een jeugdafdeling bij P.D.K op te richten. Joop Achterberg, die later nog voorzitter van P.D.K zou worden, kwam met zijn jongens naar P.D.K en samen met de heren Fortunatie, Schot en Gerrit den Hartog ging men zich inspannen voor het jeugdvoetbal.

Omdat de naam van de vereniging niet meer overeen kwam met de werkelijkheid (iedereen mocht lid worden van P.D.K) werd besloten, met behoud van de initialen P.D.K, voor een andere naam te zoeken. Vanaf 1951 betekende de naam P.D.K voortaan Promotie Door Krachtinspanning. Zodoende kon de naam P.D.K die in Den Haag al een begrip was geworden behouden blijven.
In seizoen 1949-1950 wist P.D.K zich overigens maar ternauwernood te handhaven in de 4e Klasse K.N.V.B.

Ondanks het feit dat half voetballend Den Haag op zoek was naar een eigen terrein lukte het Jan Zuiderwijk en Pim Dikshoorn beslag te leggen op een veld aan de Duinlaan. Zo verhuisde P.D.K in 1952 van het ongezellige Ockenburg naar het terrein aan de Duinlaan. Zodoende kon de club werken aan een verdere uitbouw van de vereniging.
Het nieuwe veld werkte meteen uitermate stimulerend want in 1953 werden maar liefst 3 elftallen van P.D.K kampioen. Eerst moest men aan de Duinlaan nog genoegen nemen met een bescheiden accommodatie aangeboden door het daar gelegen Milva kamp maar de gedachten gingen toch uit naar een eigen clubhuis. Wederom Jan Zuiderwijk rustte niet eerder voordat het nieuwe clubhuis op 28 december 1953 kon worden geopend.

De feestelijke opening van het clubgebouw op 28 december 1953.

Ere-voorzitter Gerard Verhagen verrichtte de opening van de nieuwe schitterende accommodatie. Voor de ingang van het voetbalterrein stond een prachtig hek met daarop de naam “Sportpark Bohemen”.

Links de fraaie entree van het complex. Rechts het 2e en 1e elftal voor de karakteristieke gebouwen van het Milva-kamp achter het noord-oostelijke doel.

Het PDK-terrein lag aan de zeezijde tegen de duinen aan. Op deze foto poseren het 3e en 4e elftal en een deel van de jeugd.

In seizoen 1954-1955 schreef P.D.K maar liefst 6 senioren en 5 junioren elftallen in. De prachtige accommodatie bleek een stimulans voor veel nieuwe leden.
Het eerste elftal van P.D.K bleef al die jaren een stabiele 4e Klasser. Wel waren er strubbelingen in het bestuur en voorzitter Jan Zuiderwijk stapte op. Na het opstappen van Zuiderwijk werd Joop Achterberg de nieuwe voorzitter.

PDK-bestuur omstreeks 1960 v.l.n.r. Theo Witjend,Monnie Schuld,Koos Leurs,Joop Achterberg, Willem van Gigch,Max Warbout en Jaap Trijssenaar.

Een lager PDK-elftal met veel bestuursleden : Metz, Gerard van Dissel,Monnie Schuld,Henk de Graaf,Jaap Trijssenaar,Dick Verwijk,Jan Rutten,Bert Portengen,Jan Smaal,Mardjan en v.d. Wal sr.

1960-1969

Een rustige periode bij P.D.K was aangebroken en er gebeurde niets schokkends. De toto had in deze periode zijn intrede gedaan en met deze toto kon een voetbalvereniging veel geld verdienen. P.D.K maakte veel werk van deze toto en was op een gegeven moment na ADO en ADS nr.3 in Den Haag wat betreft inkomsten.
Naast de toto inkomsten waren ook de buffet inkomsten van groot belang. Voor het buffet bij P.D.K zorgde mevrouw Smulders en Mevrouw Tavecchio (de moeder van de latere voorzitter). Er verscheen zelfs een biljarttafel in de kantine als gevolg van het feit dat het moderne verenigingsleven zich niet meer beperkte tot alleen het voetballen.

Links de situatie in 1960, rechts exact dezelfde plek in 2009.

P.D.K klopte bij de gemeente Den Haag aan om de onbenutte sintelbaan bij het veld te slopen en zodoende twee nieuwe velden te kunnen creëren. De gemeente reageerde onmiddellijk door de toplaag van de sintelbaan te verwijderen. Echter de volgende jaren gebeurde er helemaal niets meer met die sintelbaan en zat de club jaren met een ontmantelde sintelbaan die ook nog eens gevaarlijk bleek te zijn.
Voorzitter Achterberg moest zijn functie i.v.m ziekte tijdelijk neerleggen en werd vervangen door de heren v.d.Meer en Blaak.
Pas in 1967 werd de sintelbaan verwijderd en kon er aan de terrein werkzaamheden begonnen worden.
De vereniging kwam in de problemen toen bleek dat in het seizoen 1968-1969 het veld door de werkzaamheden onbruikbaar werd. Het eerste elftal van P.D.K mocht zijn wedstrijden bij buurman Westerkwartier spelen, alle andere elftallen moesten tijdelijk weer terug naar Ockenburg.

In seizoen 1968-1969 werd trainer Rudi Steuer aangetrokken als trainer van P.D.K 1. Deze trainer pakte de zaak serieus aan en na enige wedstrijden ontplooiden de spelers die uit de jeugdopleiding waren gekomen tot zeer bruikbare eerste elftalspelers. Onder het motto “P.D.K geen eeuwige 4e Klasser” werden de tegenstanders stuk voor stuk door de rood zwarten verslagen. Op 13 april 1969 werd P.D.K uit bij De Postduiven kampioen. Trainer Rudi Steuer wist binnen één seizoen P.D.K naar de 3e Klasse te loodsen.

PDK 1, kampioen 4e klasse D op 13 april 1969 na een 1-1 gelijkspel bij de Postduiven.
Staand v.l.n.r Ruud Steuer(trainer), Theo Witjens, Norman Slijngard, Jaques v d Meer, Jaap Klijn, Hans Trijssenaar, Martin den Otter, Dick v d Zwan, Piet Fonhof, Joop Achterberg, Monny Schuld, Arie v d Zwan Sr.
Knielend Leo Trijssenaar, Hans de Rooij, Wim Looije, Frans Joosting Bunk, Nico de Louw en Kees Pauwiel.

Het P.D.K bestuur bestond in deze periode uit: J.Achterberg (voorzitter), R.Schuld (secretaris), Th.Witjens (penningmeester), R.Dekker, A.Hessing en L.de Ruiter.

Halverwege 1969 kon P.D.K terug keren naar de Duinlaan. Het veld met verlichting was in die tijd een unicum want P.D.K was pas de 12e vereniging in Nederland die veldverlichting had.
Wat wel tegenviel was dat de nieuwe velden zoveel ruimte in beslag namen dat de bestaande uitbouw van de kantine op losse schroeven kwam te staan. Een inmiddels aangestelde De twee nieuwe velden, waarvan één met verlichting, waren gereed en P.D.K kon weer bouwcommissie onderzocht samen met de gemeente naar de verdere mogelijkheden voor uitbreiding van de kantine.
Er kwam zelfs en plan om een geheel nieuw clubhuis te bouwen en de voorkeur ging uit naar de locatie tussen de velden van Westerkwartier en P.D.K in. De gemeente bleek daar geen oren naar te hebben en bepaalde dat de nieuwe kantine in etagevorm aan de Duinlaan gebouwd mocht worden. Dit was een zeer opmerkelijk plan van de gemeente want in principe mocht er aan de Duinlaan niet gebouwd worden.
Het bestuur van P.D.K trachtte om de oude kantine te behouden en zodoende als jeugdhonk te gebruiken maar daar ging de gemeente niet mee akkoord.

1970-1979

De jeugdopleiding bij P.D.K was al jaren zeer goed en de jeugd bleek telkens goede vervangers voor de ouderen in P.D.K 1. Plots kwam in 1970 grote club ADO één van de betere spelers van P.D.K “wegkopen” en de vraag werd of de jeugdafdeling bij P.D.K nog wel op dezelfde plaats moest innemen als voorheen. Steeds meer personen van grotere clubs gingen op zoek naar jeugdig talent en zodoende verdwenen er meer jeugdspelers naar een vereniging met financiële toekomst.

Het jaar 1970 werd gekenmerkt door twee belangrijke gebeurtenissen bij P.D.K. Ten eerste vierde de club haar 40 jarige jubileum en ten tweede werd het nieuwe clubhuis opgeleverd.

Bij het 40-jarig jubileum in 1970 wordt de KNVB-vlag overhandigd ; v.l.n.r. Rob vd Meer, Jaap Trijssenaar, Jacques vd Meer, Monny Schult, Frans Joosting Bunk, Theo Witjens, Joop Achterberg, Nico de Doelder (HVB), Jacques Brinckman (LBA), ?? , Cor Hoekzema

Cor Hoekzema was voorzitter van de feestcommissie en maakte van het 40 jarige jubileum een geweldige happening. Tijdens dit jubileum werden de heren J.Trijssenaar, Th.Witjens en R.Schuld tot Ereleden benoemd.
Tijdens de jaarvergadering volgde Cor Hoekzema voorzitter J.Achterberg op.
Het nieuwe clubgebouw van P.D.K was zeer uniek met een dubbele etage en kreeg al snel de bijnaam “dubbeldekker”. Tijdens de inhuldiging van de nieuwe kantine door wethouder Vink ontving Jaap Trijssenaar uit handen van K.N.V.B. voorzitter dhr. V.d.Bosch een zilveren speld voor zijn vele verdiensten. Wat Jaap Trijssenaar allemaal voor P.D.K had gedaan was onbeschrijfelijk en hij kon met recht “mister P.D.K” worden genoemd.
In 1972 kwam er bij P.D.K ook een afdeling vrouwenvoetbal bij.

De PDK-dames, die in de zeventiger jaren aan de competitie deelnamen.

Het jaar daarop beleefde P.D.K een moeilijke periode. Voorzitter Cor Hoekzema lag zijn functie neer en werd opgevolgd door Hans Trijssenaar.
Op 15 april 1973 verloor het eerste elftal de strijd tegen ESDO en degradeerde terug naar de 4e Klasse. De problemen stapelde zich op en voorzitter Hans Trijssenaar had het moeilijk in de functie waar hij zelf niet om had gevraagd. Tijdens de jaarsvergadering in 1974 lag voorzitter Hans Trijssenaar zijn functie neer en werd ditmaal opgevolgd door R.Kramer. T.Tavecchio nam het secretariaat over van de heer Wicklert en mevrouw N.Tavecchio werd penningmeester. Het ledenbestand bij P.D.K groeide weer en dat werkte door in de prestatie’s van het eerste team.
In 1975 nam Jaap Trijssenaar na 45 jaar lidmaatschap afscheid van zijn club. Jaap kreeg een overweldigend afscheidsfeest en zijn uitbundige huldiging haalde zelfs de landelijke pers.
Tijdens seizoen 1975-1976 besloot P.D.K. ineens om een flink aantal spelers aan te trekken. Na afloop van dit seizoen eindigde P.D.K 1 op de 2e plaats van de competitie.
In mei 1977 kon P.D.K weer juichen. Na een uitermate spannende competitie eindigde P.D.K samen met Voorburg op de 1e plaats zodat er een beslissingswedstrijd gespeeld moest worden. Deze beslissingswedstrijd werd op het terrein van VUC gespeeld en door P.D.K gewonnen zodat de spelers van trainer Dick van der Toorn weer terugkeerde naar de 3e Klasse.

PDK 1 kampioen 4e klasse A , seizoen 1976-1977. Staand v.l.n.r. J Achterberg, T Tavecchio, Theo Wouters, Gerard Veenhuis , Jan Teske, Hans van Assendelft , Hans Jung, Ton vd Weele , Ton de Vaal, Leo Kloor, de Jong en Ger vd Meer. Zittend Hr. Wals ,Hugo Woudenberg , Frits de Jong , Freek den Toom , Dick van der Toorn, Anton van Gils, Dick Goudswaard en Jan Taal

In september 1977 volgde de zoveelste aftreden van een voorzitter van P.D.K in korte tijd. R.Kramer vertrok naar elders en werd opgevolgd door T.Tavecchio.
Omdat de financiële positie van P.D.K vrij sterk was besloot men veel geld te spenderen aan renovatie van de pas nieuwe kantine en terrein. Er verscheen achtereenvolgens een prachtige nieuwe kantinevloer en de bar werd dermate onder handen genomen dat vriend en vijand hiervan onder indruk raakte. Om de zaak compleet te maken liet het bestuur een nieuwe lichtinstallatie rond het veld aanleggen. Dit alles was precies gereed bij het 50 jarige jubileum van P.D.K in 1980.

Een PDK-krantje uit het jubileumjaar 1980.

1980-1990 Het einde van voetbalvereniging P.D.K

In de 3e klasse ging het vier jaar goed maar in 1983 volgde toch weer degradatie. Vanaf die tijd ging het bergafwaarts met P.D.K met degradaties in 1985, 1986 en 1988. In seizoen 1988/89 had men op zondag nog maar twee elftallen en het seizoen daarna alleen nog maar een veteranenelftal.
Intussen kreeg PDK door de fusie met PVS vanaf 1982 ook een zaterdagafdeling (aanvankelijk in de 2e klasse van de HVB). In 1985, 1986 en 1987 promoveerde men en in 1987/88 en 1988/89 speelde P.D.K (zat) in de 4e klasse van de KNVB.

PDK 2 (zaterdag) omstreeks 1988. Op de achtergrond het clubgebouw, in 1970 in gebruik genomen.

In seizoen 1989/90 speelde P.D.K met nog maar twee elftallen in de HVB , al wel op het terrein van SVDHB.
In 1990 hield het op. Financieel en sportief ging het zo slecht met PDK dat men zich gedwongen voelde om te fuseren met SVDHB (De Haagse Boys) . De nieuwe fusieclub ging verder onder de naam sv Bohemen.

Speciale dank aan oud-P.D.K leden Gerrit Gerritsma, Wim Akkermans en Hans Trijssenaar.

Klik hier voor een foto van Wim Akkermans en zes foto's van Hans Trijssenaar uit 1955-1962 op het forum

Palmares PDK Zondag
Kampioenschappen
1933-1934 3e klasse G HVB
1948-1949 1e klasse B HVB
1968-1969 4e klasse D
1976-1977 4e klasse A
Andere prestaties

Palmares PDK Zaterdag
Kampioenschappen
1984-1985 2e klasse B HVB
1985-1986 1e klasse B HVB
1986-1987 Hoofdklasse HVB

Parade der voorzitters bij PDK

1930-1940 Gerard Verhagen
1940-1950 Gerard van Dissel
1950-1955 Jan Zuiderwijk
1955- ???? Joop Achterberg
???? - ???? v.d.Meer (a.i.)
???? - ???? Blaak (a.i.)
1968-1970 Joop Achterberg
1970-1973 Cor Hoekzema
1973-1974 Hans Trijssenaar jr.
1974-1977 R.Kramer
1977 -???? T.J.Tavecchio

Parade der trainers bij PDK

1960-1961 ?
1961-1962 ?
1962-1963 ?
1963-1964 ?
1964-1965 ?
1965-1966 ?
1966-1967 ?
1967-1968 ?
1968-1969 Ruud Steuer
1969-1970 ?
1970-1971 ?
1971-1972 ?
1972-1973 ?
1973-1974 ?
1974-1975 ?
1975-1976 ?
1976-1977 Dick van der Toorn
1977-1978 ?
1978-1979 ?
1979-1980 ?
1980-1981 ?
1981-1982 ?
1982-1983 ?
1983-1984 Jaap Klijn
1984-1985 Jaap Klijn
1985-1986 Hans Jung
1986-1987 Hans Jung
1987-1988 Hans Jung
1988-1989 Hans Jung
1989-1990 ?

Als u nog meer kunt helpen met de historie van P.D.K neem dan a.u.b. contact met ons op via haagse.voetbalhistorie@gmail.com . Ook oude foto’s, namen van spelers en mooie verhalen zijn van harte welkom.

Naar alle clubs