sv Loosduinen
Den Haag
1936 - Heden

Sv Loosduinen

Sportpark Madestein
Madesteinweg 17
2553 EC Den Haag ZH (is geen postadres)
Tel. 070-3978920
Site: http://svloosduinen.com/
Email: info@svloosduinen.nl

Kleur shirt: blauw
Kleur broek: wit
Kleur kousen: blauw

De geboorte van sv Loosduinen

De wieg van de ‘Sportvereniging Loosduinen’ stond in de zomer van 1936 op de Psychiatrische inrichting ‘Bloemendaal’. Medewerkers van dat ziekenhuis vermaakten zich met onderlinge partijtjes voetbal. Er was daar voldoende ruimte voor.
In zo’n toen nog kleine leefgemeenschap kon het niet anders dan steeds met of tegen dezelfde jongens te spelen, om nog maar niet te spreken over het gemis aan complete elftallen. Het bleef dus wat improviseren. Wat doe je dan? De meest voor de hand liggende mogelijkheid was natuurlijk bekenden uit het dorp Loosduinen te vragen om de krachten met elkaar te meten. Dat waren in feite ook buiten verenigingsverband voetballende christelijke jongeren. Die ontmoetingen sloegen dermate aan, dat een zodanig onderling contact ontstond, waaruit van lieverlede de gedachte opkwam om een echte club op te richten, waardoor in competitieverband echte wedstrijden gespeeld konden worden.

Een andere mogelijkheid was er niet, want als lid van een hervormd of gereformeerd gezin - waaruit véruit de meesten afkomstig waren - mocht of kon je geen lid worden van de reeds bestaande zondagclub ‘De Postduiven’ en ook niet van de ‘roomse vereniging ‘G.D.A.’ Nog afgezien van het feit, dat deze clubs op zondagen speelden, wat in protestantse kringen als schennis van de zondagsheiliging werd - en hier en daar nog - wordt ervaren, werd daar ook nog bier geschonken.'

Lid worden van de bestaande clubs was dus uitgesloten en bleef er maar mogelijkheid over: zelf een club oprichten. Wie waren dat nou die daartoe het initiatief namen? Welnu, het was een groep van jongeren - en al wat ouderen - bestaande uit de gebroeders Miskotte, Kelfkens, Terpstra, van der Veen, van de Ende, van Spronsen, Houweling, van der Heyde, Kooyman, Groothuis, Storm, Brandsen en nog vele anderen. Uit die groep werd een bestuur samengesteld, bestaande uit Wim Houweling, bij de ouderen onder u nog bekend als de melkboer uit de Rembrandtstraat, verder Jan Miskotte, zoon van de huismeester van ‘Bloemendaal’ en Cees van Spronsen, wiens vader eerst een bodedienst, later een tabakswinkel dreef -genaamd ‘Emma’ in de Emmastraat, thans Loosduinse Hoofdstraat tegenover wat nu als supermarkt ‘Aldi’ bekend staat. Eerstgenoemde was voorzitter, Jan Miskotte secretaris en Cees van Spronsen penningmeester.

In de beginperiode bestond het ledenbestand voor 75% uit ‘Bloemendalers’ en de overigen waren dus Loosduinse dorpsjongens. In beginsel strekten de plannen tot sportbeoefening zich verder uit dan voetballen alleen; ook handballen en korfballen zouden tot de mogelijkheden moeten gaan behoren. Vandaar dat gekozen werd voor de naam ‘Sportvereniging Loosduinen’. Plannen genoeg dus, maar wat richt je uit als er geen geld is en een speelveld ontbreekt?
De heer Groothuis - destijds handelaar in aardappelen e. d. - woonachtig in de Ockenburghstraat, was lid van het ‘Oranjecommité Loosduinen’ en had uit dien hoofde enige gemeentelijke relaties. Dit leidde in toewijzing door de gemeente Den Haag van een stuk duinterrein aan de Monsterseweg, even voor de watertoren van Monster, recht tegenover de Orberlaan tegen een huurprijs van f 25, - per jaar.

Maar wat moest je nou met een terrein waarop zich een zandheuvel met struikgewas begroeid van ongeveer 15 meter lang en breed en oplopend tot 2 meter hoog? De gemeente zelf deed er niets aan en dus diende men zelf de handen uit de mouwen te steken om het veld te egaliseren. Er moesten dus ettelijke meters zand afgevoerd worden en dat allemaal met de schop. Wie zich daarbij onderscheidden waren Toon de Beus, Geer van der Heyde -ook thans nog donateur en vaste bezoeker van ‘Madestein’ en de heer G. van der Tang, vader van Nel en schoonvader van Tjip Dotinga. Maandenlang hard werken - ook met de bijl - heeft het geduurd om een aanvaardbaar veld gereed te maken. Maar er moesten uiteraard ook nog doelen, ballen en kleedruimten komen. Welnu, eerstgenoemde attributen werden betaald uit een kas van f 75, - die uit eigen zak was gevormd.
Maar hoe kwam je aan kleedruimte? Daarvoor ontbraken de geldmiddelen. De heer Terpstra van ‘Bloemendaal’ wist van het busbedrijf de HTM, een afgekeurde bus los te peuteren die op het terrein afgeleverd werd. In het midden van deze bus werd een schot geplaatst zodat een tweedeling plaats vond. Het voorste gedeelte was ‘cantine’, op de chauffeursplaats was een bankje geplaatst met daarop een petroleumstel om thee te kunnen zetten; het andere deel was kleedruimte maar natuurlijk geen gelegenheid om te wassen en "natuurlijke behoeften" kwijt te raken.

Bij de oprichting werd de contributie op 15 cent per week gesteld, door de penningmeester maandelijks bij de leden op te halen. Verder besloot sv Loosduinen zich aan te melden bij de Christelijke Nederlandse Voetbalbond met 2 seniorenelftallen plus een jeugdteam.

De eerste jaren van sv Loosduinen

Eén van de eerste wedstrijden van sv Loosduinen was tegen "Enkes" en zowel de senioren als de junioren verloren met grote cijfers (0-10 en 0-18). Bekende eerste elftalspelers uit de beginperiode van sv Loosduinen waren o.a; Maup Polak (door de nazi's tijdens de oorlog naar een vernietigingskamp getransporteerd en nimmer teruggekomen), Piet Evers, Geer van der Heijde en Henk van der Veen.
Tegenstanders uit de beginperiode van sv Loosduinen waren o.a; Enkes, Heenweg, W.A.C. (weesjongens van het Hervormde Weeshuis aan de Hooftskade), DEVJO, Steeds Hoger en Semper Altius.

De club besloot op een gegeven moment over te stappen van de C.N.V.B. naar de Haagse Kantoorvoetbalbond want de aangesloten verenigingen bij de C.N.V.B. waren te ver van Loosduinen gelegen waardoor er te lange reizen per bus of fiets gemaakt moesten worden.

Staand v.l.n.r. Scheidsrechter, Thijs v.d.Ende, Toon Kempf, Wim van Spronsen, Ab Brandsen, Henk v.d.Veen, Piet Noest en Geer van Eendenburg.
Zittend Arend Kuijper, Daan Boers, Jan Miskotte, Loek Koelman, Joop Miskotte en Dirk v.d.Heijde.

Sv Loosduinen is niet lang aan de Monsterseweg "gehuisvest" geweest want in 1938 werd de huur door de gemeente Den Haag opgezegd zodat er naar een ander terrein moest worden uitgezien.
Eerst vond Loosduinen een stukje land bij boer Kees Vreugdenhil achter de Stichting wat gebruikt mocht worden. De houten keet ging mee en werd weer opgezet. Op dit veld stond inderdaad echt gras maar dit was wel bestemd voor koeien en dat betekende dus, alvorens er gevoetbald kon worden, de koeienvlaaien verwijderd moesten worden. In 1939 moest Loosduinen alweer van dit terrein vertrekken want boer Vreugdenhil vroeg 100 gulden staangeld voor de keet en dit was er niet.
Uitgeweken werd er naar land van boer Teun Vreugdenhil. Kleedgelegenheid werd gevonden op het vormalige terrein bij de voetbalclub "de Volharding" die ook op het land van Kees Vreugdenhil speelde. Op dit terrein heeft de club tot 1942 kunnen blijven voetballen.

De jaren 1940 t/m 1949

In de oorlogstijd werd er nog twee seizoenen door sv Loosduinen gevoetbald. Veel leden moesten op een gegeven moment onderduiken om aan de arbeidsinzet in Duitsland te ontkomen. Een aantal leden slaagden daar niet in en werden dus naar de "Heimat" afgevoerd. Van een normaal verenigingsleven was derhalve geen sprake en dat zou duren tot augustus 1945.
In augustus 1945 ontwaakte Nederland weer een beetje uit de roes der bevrijding en werd de draad weer opgepakt van het gehele maatschappelijke leven.

Van het terrein van sv Loosduinen was weinig fraais van overgebleven zodat de club in feite weer helemaal opnieuw moest beginnen.
Er werd een commissie gevormd uit vóór oorlogse leden met het doel om de club weer nieuw leven in te blazen. Inmiddels was er ook een Hervormde Jeugdraad opgericht onder wiens vlag diverse jeugdverenigingen ontstonden zoals korfbal, toneel en padvinderij. Na samenspraak met het bestuur besloot voornoemde commissie dat ook sv Loosduinen zich zou aansluiten bij die Jeugdraad.
De heer Weimar van deze Jeugdraad wist gedaan te krijgen dat het voetbalveld van de toen ter ziele gegane voetbalclub S.V.G.E.B. op "Madestein" aan de Hervormde Jeugdraad werd verhuurd waardoor sv Loosduinen toen onderhuurder kon worden. Dit terrein lag overigens tegenover de ingang van het latere kampeerterrein van de N.T.K.C. aan de Laan van Madestein.

Op 15 augustus 1945 werd er o.l.v. voorzitter Arend Kuijpers de eerste bestuursvergadering gehouden. Er hadden zich na de oorlog 26 leden (allen senioren) aangemeld dus sv Loosduinen kon voor seizoen 1945-1946 twee elftallen inschrijven. Later dit seizoen werd er dankzij de heer van Eendenburg ook een juniorenelftal ingeschreven. Dankzij de Jeugdraad kon sv Loosduinen direct aansluiting zoeken bij de KNVB afd. 's Gravenhage en ook werden er doelpalen, netten en een bal verstrekt. Er was alleen geen clubhuis op het terrein aanwezig maar de Jeugdraad wist hier weer een mouw aan te passen door boer Thijs Vreugdenhil te vragen of de club een stal als kleedruimte mocht gebruiken. Een ander probleem in die tijd was dat voetbalschoenen op de bon waren zodat vele leden op gewone schoenen moesten voetballen.
De Jeugdraad kocht voor zowel sv Loosduinen als voor korfbalclub "de Zwaluwen" een zogenaamde nissenhut of anders gezegd een legertent bestaande uit een houten voor en achterwand met als overkapping ronde zinken golfplaten. De "clubgebouwen" van sv Loosduinen en de Zwaluwen werden vlak naast elkaar neergezet en helemaal opgeknapt. Na heel wat werk van de nieuwe pioniers van de club werd het verenigingsgebouw voor aanvang van de competitie 1946-1947 in gebruik genomen. Tevens werd er een afgekeurde autobus op de kop getikt die kon worden gebruikt als kantine.

In 1946 droeg Arend Kuijpers de voorzittershamer over aan Jan van Aartrijk. In het seizoen 1947-1948 nodigde het bestuur van sv Loosduinen uit om te vergaderen om het werkelijke doel van de vereniging onder de loep te nemen, dat wilde zeggen de sport als middel te gebruiken om het Christelijke jeugdwerk te bedrijven. In dit zelfde verenigingsjaar werd met behulp van een electrische pompinstallatie de watervoorziening in de kleedbarak aanzienlijk verbeterd. Achter de barak werd op een stel hoge palen een 1000 liter tank geplaatst waarin het opgepompte water kon worden opgeslagen. Zelf de autobus-consumptietent pikte een kraantje mee. De kosten hiervan bedroeg 500 gulden dat wederom door de Jeugdraad ter beschikking werd gesteld.
In oktober 1948 dreigde het veld van sv Loosduinen door de KNVB te worden afgekeurd gezien de slechte staat van onderhoud. Oorzaak was dat er in die tijd het onderhoud en herstelwerkzaamheden aan het veld door de eigen leden gedaan moest worden. Wegens gebrek aan animo onder de Loosduinen leden was dit te laat opgepakt. Door snel 200 m2 graszoden te kopen werd het onheil op het nippertje afgewend.
Omdat het financieel niet goed ging met de club werd in 1948 de viering van het 12,5 jaar bestaan van sv Loosduinen overgeslagen.

De jaren 1950 t/m 1959

In het begin van het seizoen 1950-1951 was het ledental bij sv Loosduinen opgelopen tot 103. Op sportief gebied wist het eerste elftal van Loosduinen bovenaan gelijk te eindigen met SV'35. De beslissingswedstrijd in deze 1e Klasse HVB werd helaas verloren door Loosduinen.
Het bestuur smeedde plannen om tot de bouw van een echt clubgebouw inclusief kantine te geraken. Er werd sloophout voor een prikkie uit Rotterdam gehaald en stenen werden gebikt uit puin afkomstig uit de in de oorlog gesloopte huizen op het Stokroosplein.
De geringe belangstelling onder de sv Loosduinen leden om te helpen noopte het bestuur om hierover een bestuursvergadering te beleggen om zo alle leden op te wekken om naar "Madestein" te komen en te helpen. Terreinknecht de heer Blok werd belast met de leiding.

Tijdens het seizoen 1950-1951 moest Jan van Aartrijk om gezondheidsredenen als voorzitter van sv Loosduinen bedanken. De heer G.J. Slootweg sr. bleek bereid te zijn het voorzitterschap op zich te nemen.
Van trainen kwam overigens 's winters niet veel terecht. De G.E.B. mensen (tevens Loosduinen leden) ten Kate, van Spronsen en Slootweg jr. hadden wel voor veldverlichting gezorgd echter zodra deze verlichting werd ontstoken viel de stroom bij boer Vreugdenhil en de fam. Bos uit omdat hun stroomkabel waarop ook de veldverlichting op was aangesloten die grote stroomafname niet kon verwerken.

In de jaarvergadering van seizoen 1951-1952 werd de van ziekte herstelde Jan van Aartrijk weer met overgrote meerderheid tot voorzitter van de club gekozen. De heer Slootweg sr. werd tijdens deze vergadering op voorstel van van Aartrijk benoemd tot Ere-voorzitter van sv Loosduinen.

In het seizoen 1952-1953 werd Loosduinen 1 kampioen in zijn afdeling. De club had in dit seizoen vier seniorenelftallen, twee juniorenelftallen en één pupillenelftal. Overigens bevolkte niet alleen de spelers in die tijd de velden, er liep een koppel schapen die eigendom waren van schaapherder-secretaris van 't Kruys om zodoende de maaikosten in de kas te kunnen houden.
Op 6 september 1954 was er weer een jaarvergadering in de "Schuilhoek" in de Willem III straat. Eén van de agendapunten was de huldiging van de kampioenselftallen. Gebruikelijk in die tijd was dat de spelers van het desbetreffende elftal een foto in lijst van het kampioenselftal kregen aangeboden. Die lijsten werden niet gekocht maar gemaakt door Gerrit van der Berg want geld was er nog steeds niet bij sv Loosduinen.

Begin van het seizoen 1955-1956 telde sv Loosduinen 58 senioren en 55 juniorenleden die wekelijks van thee en limonade werden voorzien door Piet van Dien. Het echtpaar van Dien woonde in die tijd als gevolg van grote woningnood in een tot woning getransformeerde aanhanger welke naast het clubgebouw stond.
In dit seizoen werd het eerste elftal van sv Loosduinen alweer kampioen van zijn afdeling. Teneinde in de grote K.N.V.B. moest men eerst nog tegen de andere kampioen van de H.V.B. klasse DEVJO worden aangetreden voor het algeheel kampioenschap van de afdeling. Als die wedstrijd zou worden gewonnen dan was je er nog niet want dan moesten er nook nog promotiewedstrijden tegen de kampioenen van de afdelingen Gouda en Leiden gespeeld worden. Uit die drie gegadigden mocht er vaak maar één soms twee promoveren.

Had sv Loosduinen in 1953 de kans al een keer laten liggen door van SVV Scheveningen te verliezen ook in 1956 lukte het niet omdat beide wedstrijden tegen DEVJO met 2-3 en 2-1 verloren werden.
Overigens wat nog leuk is om te vermelden is dat in seizoen 1955-1956 alle aanvoerders van sv Loosduinen persoonlijk de uitslag van een gespeelde wedstrijd bij Ere-voorzitter Slootweg in de Willem III straat moesten vermelden. Op Madestein had de club in die tijd nog geen telefoon. Er bestond als gevolg van de oorlog nog steeds een zeer lange wachtlijst bij de PTT.

In 1956 werd het 20 jarige bestaan van sv Loosduinen gevierd met een feestavond in zaal "Varia" van de "Roskam".
1956 was ook het jaar dat de wet op kansspelen met betrekking tot de voetbalpool door de Tweede Kamer werd goedgekeurd, wat betekende dat alle sportverenigingen konden deelnemen aan dat door de KNVB georganiseerde kansspel.
Er ontstonden in het bestuur meningsverschillen of sv Loosduinen, deel uitmakend van de Hervormde Jeugdraad, zich in principe kon veroorloven met die ontwikkeling mee te gaan want dit betekende toch dat de club de deur openzette om onbelemmerd te gaan gokken waarvan dit een slechte invloed zou uitgaan op de jeugdleden. UIteindelijk leidde het ertoe dat ook de sv Loosduinen zich als totodeelnemer liet inschrijven i.v.m. de vele financiële voordelen voor de vereniging.

In 1956 hield korfbalclub "de Zwaluwen" op te bestaan en dit bood sv Loosduinen perspectieven tot uitbreiding van de accommodatie. De Zwaluwen had de boel wel erg verwaarloosd achtergelaten en het bestuur van sv Loosduinen voelde er niets voor de opknapkosten voor eigen rekening te nemen. Het bestuur van de Jeugdraad besloot het boeltje op te knappen om het daarna in gebruik aan sv Loosduinen te geven.
Eén ding stond wel vast, de oude bus die diende als consumptietent moest verdwijnen. De bus lekte als een mand en de vloer was verrot en elke reparatie was geldverspilling.

De jaarvergadering 1956-1957 stond ook dit keer weer in het teken van afscheid nemen van enkele bestuursleden. Cees van Spronsen vond het na 21 jaar als mede-oprichter van de club wel welletjes. Voorzitter van Aartrijk zwaaide hem veel lof toe, uiteraard voor het in 1936 genomen initiatief alsmede voor het zeer vele dat hij gedurende al die jaren voor sv Loosduinen had gedaan.
In seizoen 1958-1959 was vooral de jeugdafdeling flink toegenomen tot 69 leden. Deze jeugdafdeling werd geleid door Gerrit van der Berg, Jan Toet, Ab Balk en de heer G. van Eendenburg.

De inkomsten uit de toto werd aan een bijzondere bestemming gegeven. Er ging een gedeelte naar de reparaties en vernieuwingen van de accommodatie op "Madestein" en een gedeelte naar de junioren en pupillen van sv Loosduinen. De toto leverde in dit seizoen f.432,98 op.

Seizoen 1958-1959

In het seizoen 1958-1959 kreeg dan eindelijk het clubblad van sv Loosduinen meer gestalte dan voorheen. Het clubblad ging vanaf dit seizoen wekelijks verschijnen met wedstrijdprogramma's, uitslagen en korte verslagen. Aad Farla was de redacteur en tevens technisch verzorger waarbij hij dankbare hulp kreeg van broer Oscar, die het clubblad elke week lardeerde met de fraaiste tekeningen.
Dit seizoen zou ook geheel in het teken staan van de reeds begonnen verbouwing van het clubgebouw waarin tevens een echte kantine was gepland en de scheidsrechters een behoorlijke kleedkamer kregen.

Op 11 april 1959 werd Cees Knoppert voor zijn 250 wedstrijden als grensrechter bij wedstrijden van sv Loosduinen 1 gehuldigd. Speciaal voor deze huldiging was een vriendschappelijke wedstrijd tegen H.G.A. 1 vastgesteld.

Op 23 mei 1959 wist sv Loosduinen 1 in de uitwedstrijd tegen Naaldwijk 1 met 0-1 te winnen door een doelpunt van Koos Groenevelt en werd de club kampioen in de 1e Klasse HVB. Hiermee was sv Loosduinen nog niet automatisch gepromoveerd naar de grote KNVB want toen moest er nog tegen de kampioen van de andere 1e Klasse gevoetbald worden voor het algeheel kampioenschap van de HVB.
Op 20 juni 1959 werd "thuis" Wassenaar verslagen met maar liefst 7-2 en de uitwedstrijd eindigde in 1-1.
Hierna volgde er nog een competitie tussen vv Alphen en Be-Fair. Na deze onderlinge competitie wisten sv Loosduinen en Be-Fair te promoveren, eindelijk was sv Loosduinen weer "KNVB-er". Als teken van waardering kreeg trainer Jan van der Lelie een waterzak aangeboden.

Seizoen 1959-1960

En zo kon het verenigingsjaar 1959-1960 het eerste echte KNVB seizoen aanvang nemen. Helaas was de kantine nog niet gereed gekomen. Waar je als echte KNVB club natuurlijk niet aan ontkwam waren echte raambiljetten en die kwamen er dan ook. Er moesten immers meer toeschouwers naar "Madestein" worden gelokt om de uit de KNVB status voortvloeiende hogere kosten te kunnen bestrijden.
Teneinde de trainingsfaciliteiten te bevorderen werd het vormalige korfbalveld van "De Zwaluwen", die immers waren gelikwideerd, als trainingsveld in gebruik genomen en werden er voorbereidingen getroffen de bestaande verlichting van het kleine veld over te brengen naar het "Zwaluwenveld". Op 11 maart 1960 werd de nieuwe veldverlichting officieel ontstoken dankzij de pro deo electriciëns Cees van Spronsen, Gerard Sllotweg en Wim Weber.

De eerste twee wedstrijden van sv Loosduinen 1 gingen verloren echter de derde wedstrijd leverde een 3-1 overwinning tegen Spirit op.
Op 22 oktober 1959 kwam trainer Jan van der lelie bij het bestuur zijn ontslag indienen omdat er te weinig selectiespelers op de training verschenen. Hoe men dit seizoen de training zonder trainer is doorgekomen valt niet meer te achterhalen. Het eerste elftal eindigde wel op een verdienstelijke 6e plaatst in deze 4e Klasse.

Seizoen 1960-1961

Op de Algemene Ledenvergadering van 1 juli 1960 maakte voorzitter van Aartrijk bekend zijn functie te beeindigen. De heer P.C. Tazelaar werd zijn opvolger. Verder werd de relatie tussen de Hervormde Jeugdraad en sv Loosduinen juridisch verbroken zodat de club nu zelf overeenkomsten mocht sluiten en verplictingen aangaan.

In dit seizoen had sv Loosduinen voor het eerst in haar bestaan een betaalde trainer in dienst genomen. De heer Frans van der Nolck van Gogh, oud speler van VIOS en hiervoor trainer van de grootste amateurclub uit de regio, RVC, werd de nieuwe trainer van sv Loosduinen.
Frans van der Nolck van Gogh bleek niet alleen over goede trainerscapaciteiten te beschikken maar bleek ook een voortreffelijk entertainer te zijn. Frans bracht sfeer op "Madestein" dat ten gevolge had dat de trainingen  weer druk bezocht werden en men na afloop van de training nog lang in de kantine bleef hangen.

Het ging goed met het eerste elftal van sv Loosduinen. Door de velen afkeuringen moest men op 22 april 1961 een inhaalwedstrijd spelen bij Die Haghe aan de Melis Stokelaan (oude terrein VIOS). Bij winst zou sv Loosduinen kampioen van de 4e Klasse worden. Onder toeziend oog van concurrent RCL, dat met een volle bus naar Den Haag was gekomen om Loosduinen te zien verliezen wist sv Loosduinen deze wedstrijd met 3-1 te winnen en werd zodoende kampioen. Grote man in deze wedstrijd was Jaap Kuiper sr. met een hattrick. 's-Avonds volgde uiteraard een grote feestavond in de Gereformeerde Wilhelminaschool, naast de Gereformeerde kerk (beide inmiddels afgebroken) in de Wilhelminastraat, thans Loosduinse Hoofdstraat.
Om voor altijd vast te leggen bestond dit kampioenselftal uit; Aad Farla, Gerrit van Steenbergen,Piet Groot, Wim Oosterlee, Wim Weber, Tjip Dotinga, Jaap Kuiper sr, Arie Weijsenfeld, Piet de Zoete, Arie Molenkamp, Koos Groenevelt en Kees Addicks.
In het voorjaar van 1961 werd in het bestuur voor het eerst gesproken over de mogelijheid de bestaande accommodatie te vervangen door een geheel nieuw clubgebouw maar vanwege de te hoge kosten werd dit nog niet haalbaar geacht. Echter nu sv Loosduinen 1 3e Klasser was geworden voldeed de bestaande accommodatie niet meer aan de redelijke eisen. Voorgesteld werd om een grote financiële actie onder de leden en "derden" te houden.
Succes trainer Frans van der Nolck van Gogh liet Loosduinen met een flinke kater zitten. Na het kampioenschap en promotie naar de 3e Klasse KNVB besloot hij sv Loosduinen te verlaten en koos voor RVC. De heer van der Broek, afkomstig van Celeritas, werd aangetrokken als de nieuwe trainer van sv Loosduinen.

Seizoen 1961-1962

Op 7 juli 1961 kreeg het bestuur op de Algemene Ledenvergadering toestemming om een lening van 10.000 gulden aan te gaan voor de bouw van een nieuwe kantine. Daarnaast moest er ook nog eens 5.000 gulden door de club zelf opgehoest worden.
In oktober 1961 werd de club benaderd door de Eredivisie-club A.D.O. voor een eventuele overschrijving van de talentvolle jeugdspeler Piet de Zoete met het verzoek toe te staan dat Piet in het vervolg bij A.D.O. ging trainen. Piet zou nog wel het hele seizoen voor Loosduinen 1 blijven spelen en verrichte ook veel werk aan het nieuw te bouwen clubgebouw.
In april 1962 kreeg sv Loosduinen de bouwvergunning binnen. Alvorens men met de bouw kon gaan beginnen moest eerst de helft van de bestaande bebouwing worden afgebroken. Op 14 mei 1962 werd het startsein gegeven voor de sloop. Toen werd nog eens duidelijk wat een oerkracht er in sommige leden schuil ging! Op 23 mei 1962 was het karwei al geklaard zodat met de nieuwbouw aanvang kon worden gemaakt. In dit seizoen degradeerde zowel het 1e elftal (uit 3e Klasse KNVB) als het 2e elftal van sv Loosduinen.

Seizoen 1962-1963

Men schoot aardig op met de nieuwbouw. Dat kon ook wel want de romp van het gebouw was in de werkplaats reeds in delen klaar gemaakt. Reeds op 17 juni 1962 kon het clubgebouw al worden opgeleverd.
Onder leiding van Gerrit van der Berg en Jan Toet werd er door een aantal leden heel hard gewerkt voor wat betreft de houtbewerking. Deze hulp van de vele leden droeg er toe bij dat het nieuwe clubgebouw op 23 augustus 1962 door Ere-voorzitter G.J. Slootweg sr. geopend kon worden.
Op 25 augustus behoorde de wedstrijd sv Loosduinen- De Postduiven tot sluitstuk van dit feestelijke gebeuren. Deze wedstrijd stond o.l.v. scheidsrechter W. Krouwel, die daarmee z'n laatste wedstrijd floot na een briljante carrière in de K.N.V.B.
In seizoen 1962-1963 ging vv De Postduiven voortaan op zondag gebruik maken van de velden van sv Loosduinen. Dit i.v.m. veldengebrek had de gemeente Den Haag hiertoe besloten. Het bestuur van sv Loosduinen was hier niet gelukkig mee. Sinds die tijd was het geen zeldzaamheid dat de consul de velden moest afkeuren als gevolg van te intensieve bespeling.
De winter 1962-1963 was zeer streng waardoor er veel wedstrijden gedurende lange tijd moesten worden uitgesteld. Het eerste elftal o.l.v. de nieuwe trainer van Pijlen handhaafde zich in de 4e Klasse KNVB.

Seizoen 1963-1964

In het seizoen 1963-1964 besloot het bestuur dat alle leden bij toerbeurt zaterdagochtend 4 man per week opgeroepen werden de velden voor bespeling gereed te maken, dat wilde zeggen netten ophangen, vlaggen uitzetten, kleedkamers uitvegen en lijnen kalken.
S.v. Loosduinen bleef maar groeien en in oktober 1963 werd een 6e seniorenelftal ingeschreven.
En verzoek aan de gemeente om het toegangspad naar het clubgebouw te asfalteren werd door de gemeente ook uitgevoerd. Wat verder bijdroeg aan de verfraaiing van de accommodatie was de nieuwe entree aan het begin van de toegangsweg naar de velden. Deze entree bestond uit twee lokethokjes, onderling met elkaar verbonden door een groot bord met de naam sv Loosduinen daarop, allemaal in de clubkleuren prachtig geschilderd.
Het clubgebouwe van s.v. Loosduinen was in die tijd nog niet aangesloten op het Gemeentelijk waterleidingnet. Voorzitter Tazelaar probeerde het gemeentebestuur over te halen om dit alsnog voor elkaar te krijgen. De gemeente was wel bereid dit te doen maar dan moest de club wel zelf f.3000,= op tafel leggen en dat had men toen niet.
Aan het einde van dit seizoen wist het eerste elftal o.l.v. trainer van Pijlen na een 2-0 overwinning op "Maasdam" zich te behouden voor de 4e Klasse. Wel werden in dit seizoen het 3e, 4e en 5e elftal kampioen.

Seizoen 1964-1965

Ook in seizoen 1964-1965 zwaaide trainer van Pijlen de scepter over de selectie. Op de Jaarsvergadering werd het voorstel van Jaap Kuiper sr. om het tenue van sv Loosduinen te veranderen gehonoreerd. Aangekondigd werd dat er in het volgende seizoen per 15 augustus 1965 de zwarte broek vervangen zou worden door een witte broek.
Op 20 augustus 1964 bedroeg het ledental bij sv Loosduinen 204, dat betekende 18 leden meer dan vorige seizoen. De bevriende winkelier, firma van der Kolk, schonk de club een nieuwe oliekachel, welke de temperatuur in de kantine zeer veraangenaamde. Voor die tijd stond er ook wel een kachel met zo'n groot zwart scherm er omheen, maar die verschafte slechts in de buurt van de kachel enige warmte.

De lange weg van promotie naar 3e Klasse K.N.V.B.

Intussen waren de successen van het 1e elftal niet van de lucht. Op 22 maart 1965 moest sv Loosduinen "uit" tegen Excelsior Pernis en in deze wedstrijd had sv Loosduinen genoeg aan een gelijkspel om kampioen te worden. Er waren 4 bussen voor supporters besteld en alle elftallen van de club hadden van de K.N.V.B. vrijaf gekregen om de wedstrijd te kunnen bijwonen. Onder bar natte omstandigheden verloor helaas sv Loosduinen in Pernis met maar liefst 4-1.
Door die nederlaag eindigden beide clubs met 25 punten uit 18 wedstrijden gelijk op een 1e plaats dus moest wederom tegen Excelsior Pernis worden aangetreden. Ditmaal werd deze wedstrijd op het neutrale terrein van C.S.V.D. in Delft aangewezen en wel op 29 maart 1965.
Voor 1200 toeschouwers werd toen in de officële speeltijd geen beslissing verkregen zodat er verlengd moest worden. In deze verlenging scoorde Excelsior Pernis en was sv Loosduinen voor de tweede keer een illusie armer.
Maar..... de 2e plaats in de competitie gaf recht op deelname aan de promotiecompetitie. In die promotiecompetitie zouden drie van de vier ploegen promoveren en sv Loosduinen was ingedeeld in de poule met A.S.W.H., Oranje Wit en J.A.C. J.A.C. en sv Loosduinene eindigde precies gelijk op de 3e plaats en daardoor moest er wederom een beslissingswedstrijd gespeeld worden.
Deze wedstrijd werd op 22 mei 1965 op het toenmalige Die Haghe terrein aan de Dedemsvaartweg gespeels en door sv Loosduinen met 1-0 (doelpunt van toen nog junior zijnde John Zwaanswijk) gewonnen.
Eindelijk na 26 wedstrijden was sv Loosduinen alsnog gepromoveerd.
In mei 1965 ging Jaap Kuiper jr. niet in op een aanbieding van Sparta uit Rotterdam. Daarmee werd, volgens velen, de beste laatste man die sv Loosduinen ooit heeft gehad voor de club behouden.

Seizoen 1965-1966

De plannen van het bestuur tot vernieuwing van de trainingsverlichting hadden inmiddels gestalte gekregen door bestelling van drie nieuwe lichtmasten van 10 meter lang. In augustus 1965 werden door de leden een sleuf gegraven voor het leggen van een nieuwe kabel.
Bij aanvang van seizoen 1965-1966 kon de nieuwe lichtinstallatie in gebruik worden genomen. 
Met 188 leden ging sv Loosduinen dit seizoen in. Het 1e elftal, nog steeds o.l.v. trainer Van Pijlen, werd ingedeeld in de 3e Klasse A KNVB en die was verder samengesteld uit: Monster, Oranje Wit, ARC, Die Haghe, PPSC, CSVD, DUNO, de Zwerver, SVOW en RCL. In november 1965 hat het eerste elftal slechts 4 punten uit 8 wedstrijden vergaard. Echter in de loop van het seizoen ging het team van Van Pijlen steeds beter "draaien" en wist alsnog het 3e Klasseschap voor minimaal één seizoen veilig te stellen.
Op 3 juni 1966 werd in aanwezigheid van de selectie, bestuur en commissies in restaurant "Ockenburgh" afscheid genomen van de heer Van Pijlen, die 4 jaar achtereen als trainer van sv Loosduinen in dienst was geweest en de promotie naar de 3e Klasse KNVB had bewerkstelligd.

Seizoen 1966-1967

Voor seizoen 1966-1967 werd oud-Sparta prof Koos Verbeek aangesteld als trainer van de selectie van sv Loosduinen. Overeengekomen werd dat men vanaf dit seizoen tweemaal per week getraind ging worden. Bovendien nam trainer Verbeek ook de geselecteerde jeugd van sv Loosduinen voor zijn rekening.
Voorzitter Tazelaar nam om persoonlijke redenen en Gerrit van der Berg verving hem tijdelijk. Op de jaarvergadering werd Joop Kuiper gekozen tot de nieuwe voorzitter van sv Loosduinen.
Het bestuur had de voornemens om de keiuken uit te breiden en hiervoor diende de publieke toilet aan de westkant van het gebouw opgeofferd te worden. Verder werd er ook eindelijk eens een waterleiding aangelegd.
Aan het einde van het seizoen eindigde het 1e elftal op een verdienstelijke 3e plaats in de 3e Klasse KNVB. Het 2e elftal presteerde het voor de vierde keer in successie op de 2e plaats te eindigen, waardoor evenveel keer de boot naar de res. 3e Klasse KNVB werd gemist. Het 3e elftal werd overigens wel kampioen dit seizoen.

Seizoen 1967-1968

Sv Loosduinen had inmiddels een belangrijke plaats in de gemeenschap Loosduinen ingenomen. Gegroeid als ze was, van een klein zaterdagmiddag clubje naar een volwassen sterke 3e Klasse KNVB vereniging.
De jeugdafdeling maakte dit seizoen een enorme groei door en kwam aan de 120 leden.
Met het 1e elftal ging het eerst niet zo best in de competitie. In november 1967 had men maar 5 punten bijeengesprokkeld uit 10 wedstrijden. Echter in maart 1968 was dit puntenaantal opgelopen tot 18 punten en daarmee was de prolongatie van weer een seizoen 3e Klasseschap verzekerd. Na afloop van dit seizoen had trainer Verbeek te kennen gegeven zijn contract met de club niet te verlengen, er moest dus naar een andere trainer worden uitgezien.
Na vele gesprekken met kandidaten bleef de heer Tempelaar (voorheen trainer van v.v.Monster) over.

Seizoen 1968-1969

Voor dit seizoen schreef sv Loosduinen 8 senioren en 9 jeugdelftallen in. Het bestuur opperde met de gedachten om het clubgebouw van centrale verwarming te voorzien. Alleen de kantine werd tot die tijd verwarmd met een oliekachel en elke winter moesten veel voorzorgmaatregelen genomen worden tegen bevriezing van de leidingen in de kleedkamers.
Het allervroegste kampioenselftal dat sv Loosduinen ooit heeft voortgebracht was het 3e senioren elftal in dit seizoen. Reeds op 25 januari 1969 had dit elftal zoveel punten behaald (26 uit 15 wedstrijden) dat het voor de concurrenten onbereikbaar was geworden.
Op 1 februari 1969 verbrak het 2e elftal eindelijk de ban door! Na een overwinning van 2-0 op Duinoord 2 promoveerde men naar de reserve 3e Klasse KNVB. Hiermee maakte het 2e elftal een eind aan de traditionele 2e plaats van de laatste jaren.
Het 1e elftal begon de competitie dramatisch maar in de loop van het seizoen herstelde men zich goed. Op 19 april 1969 eindigde het 1e elftal op een vierde positie achter Barendrecht (kampioen), JAC en Die Haghe met 29 punten uit 22 wedstrijden. Een goed debuut dus voor trainer Tempelaar. Merkwaardig was dan ook dat de heer Tempelaar ondanks zijn goede debuut b sv Loosduinen al na één seizoen verruilde voor een andere club.

Seizoen 1969-1970

De heer J. de Leeuw uit Leiden, voorheen jeugdtrainer bij v.v. Katwijk, werd aangesteld als de nieuwe trainer van sv Loosduinen.
In juli 1969 was het een drukte van belang op "het landgoed Madestein". Vele leden spanden zich in om de accommodatie van sv Loosduinen weer wat aanzien te geven. Op 14 maart 1970 werd het 300e lid (de 9 jarige J.Krens) ingeschreven bij sv Loosduinen.
De keuze van trainer De Leeuw was een weinig gelukkige verbintenis geworden. Het boterde niet tussen trainer en spelers van het 1e elftal en van de één op de andere dag bleef De Leeuw weg en was hij met de Noorderzon vertrokken. De bekende Haagse trainer Frans van der Nolck van Gogh nam de taken tijdelijk over. Hiervoor kreeg hij van Hsv Laakkwartier, waar hij zondags onder contract stond, toestemming. Ondanks het gedoe met trainer De Leeuw eindigde het 1e elftal toch nog in de middenmoot van de 3e Klasse.

Seizoen 1970-1971

Trainer Frans van der Nolck van Gogh bleef dit seizoen aan als trainer van sv Loosduinen. In die tijd kon het nog zo zijn dat je als trainer een zaterdag- en zondagvereniging trainde.
Enkele bestuursleden kregen een uitnodiging op het stadhuis voor een bespreking over de komende verplaatsing van sv Loosduinen naar een nieuwe accommodatie.
In elke vergadering van het bestuur stond telkens "de verhuizing" weer op de agenda met de belangrijkste vraag; 'hoe komt men aan het geld'?
In maart 1971 waren arbeiders al bezig de tuinderijen op de Monsterseweg te ontmantelen om deze bouwrijp te maken voor de huidige accommodatie en wegenaanleg door dat gebied. Er werd binnen de club een bouwcommissie gevormd en de eerste vraag luidde; moest er nu een stenen of een houten clubgebouw komen? Een stenen clubgebouw was veel duurder en sv Loosduinen kon deze lasten niet inplannen.

Seizoen 1971-1972

De jaarvergadering op 21 augustus 1971 verliep in alle rust. Eén van de agendapunten was dat de contributie "flink" werd verhoogd. I.p.v. f.5,= moest men nu f.7,50= per maand betalen, dit met het oog op de fondsvorming ten behoeve van de aanstaande verhuizing naar het nieuwe complex.
Trainer Frans van der Nolck van Gogh kwam met het verzoek naar het bestuur of, vor het scheppen van wat sfeer, er na de training een pilsje in de kantine verkocht mocht worden. Dit verzoek werd in eerste instantie met 4 stemmen tegen, 1 voor en 1 blanco stem afgewezen. De druk van de selectie werd hierdoor enorm en 4 maanden later ging het bestuur alsnog overstag. Bij wijze van proef mocht er tot het einde van dit seizoen na de training bier worden verkocht in de kantine.
Op 19 februari 1972 werd er voor het eerst bij sv Loosduinen een carnavalsavond georganiseerd.
Sinds maart 1972 was het clubgebouw eindelijk ook telefonisch te bereiken. Het telefoonnummer werd 070-259606 en dit nummer heeft sv Loosduinen heel lang behouden.
het 1e elftal kon het dit seizoen hooggespannen verwachtingen niet waarmaken. Er werden maar 19 punten uit 22 wedstrijden behaald.

Seizoen 1972-1973

Sv Loosduinen bleef maar groeien. Voor dit seizoen werden maar liefst 9 senioren en 13 jeugdteams ingeschreven.
Op 19 maart 1973 werd er een Buitengewone Algemene Ledenvergadering gehouden met het oog op "het bestemmingsplan Madestein". Het bleek dat de eerder geraamde kosten van f.100.000,= met maar liefst f.45.000,= werd overschreden. Na de aftrek van subsidies en eigen beschikbare middelen bleef er een te lenen bedrag van f.66,250,= over.
Na een slechte seizoenstart wist het 1e elftal in mei 1973 toch nog een 3e plaats te bereiken met 25 punten uit 20 wedstrijden. Onder deze omstandigheden kon trainer Frans van der Nolck van Gogh sv Loosduinen met een gerust hart verlaten om het eens een poosje rustig aan te gaan doen.
Door het vertrek van trainer Frans van der Nolck van Gogh diende derhalve te worden uitgezien naar een waardig plaatsvervanger. Voor het eerst kreeg de selectie van sv Loosduinen inspraakmogelijkheden in een benoeming uit de velen kandidaten. Gekozen werd uiteindelijk voor de heer P. van Anraad, oud keeper van Holland Sport.

Seizoen 1973-1974

Dit seizoen zou een belangrijk jaar worden met het oog op de realisering van de plannen tot herhuisvesting op het nieuwe sportcomplex. Dit vroeg niet alleen veel geld maar ook een gedegen planning en uitvoering van allerlei initiatieven die tot effectuering van de bouw moesten leiden.
Met de door de bouwfondscommissie georganiseerde financiële akties liep het goed want in 2 maanden tijd werd er al meer dan f.10.000,= opgehaald.
Jan Molenkamp kreeg van het bestuur het groene licht om initiatieven te ontwikkelen tot het doen van plaatsen van reclameborden langs het veld.
Op 5 april 1974 werd op de Buitengewone Algemene Ledenvergadering alsnog besloten tot de bouw van een stenen bouwplan, met andere woorden, de kantine werd alsnog van steen i.p.v. hout. Dit betekende wel een extra kostenplaatje van rond de f.40.000,=

Ook werd er op deze vergadering het voorstel om over te gaan tot de verkoop van bier in de kantine met overgrote meerderheid aangenomen.
Het 1e elftal had een matig seizoen achter de rug en eindigde op een 3e plaats van onderen.

Seizoen 1974-1975

Bij de aanvang van het seizoen 1974-1975 moest er reeds gebruik gemaakt gaan worden van de nieuwe velden. Omdat het clubgebouw nog lang niet klaar was moest er in sporttenue een lang traject afgelegen worden. In de rust van de wedstrijden werd er thee per volkswagenbus van de fa. Kuiper aangevoerd.
Het was allemaal wel behelpen en het vergde een hele organisatie met 8 seniorenteams en 13 jeugdelftallen.
Voor het seizoen 1974-1975 had de KNVB een versterkte degradatieregeling afgekondigd. Dit hield in dat er maar liefst 4 clubs zouden kunnen degraderen, waarvan er 3 afhankelijk zijn van de (wan)prestatie's van elftallen uit de 2e Klasse KNVB.
In dit seizoen diende zich ook voor het eerst een sponsor aan voor het 1e elftal. Ron van Haalen voorzag het 1e elftal en de A1 van trainingspakken en sporttassen met de inmiddels vertrouwd geraakte afbeeldingen van zijn tekkels.
Het 1e elftal bakte er, bijna traditiegetrouw, niet veel van in de eerste helft van de competitie. Begin december had het team van trainer Piet de Zoete slechts 4 punten behaald.
Na 7 maanden bouwen stond in januari 1975 het nieuwe clubgebouw van sv Loosduinen er maar vergde nog veel werk op het gebied van afwerking.
Trainer Piet de Zoete had echter andere zorgen en dat was sv Loosduinen te behoeden voor degradatie. Hij leek daarin ook aardig te slagen want eind februari had zijn team ineens 15 punten uit 15 wedstrijden. In deze maand werd het contract met Piet de Zoete met één jaar verlengd, waaruit vertrouwen sprak voor zijn vakmanschap.
Na februari behaalde het 1e elftal nog maar 2 punten uit 7 wedstrijden waardoor men als 3e van onderen eindigde. Hierdoor moest er een beslissingswedstrijd tegen Piershil voor degradatie gespeeld worden.

In diversen bestuursvergaderingen werden inmiddels een geheel scala van voorbereidingen getroffen voor de festiviteiten rondom de opening van de nieuwe clubaccommodatie.
Op 23 mei 1975 was er een gezellige avond voor alle medewerkers die aan de bouw hadden meegeholpen. Op 27 mei werd er voor alle leden en donateurs van sv Loosduinen een "Open huis" gehouden in de nieuwe kantine en op 30 mei was er een receptie voor alle genodigden.
Op zaterdag 31 mei 1975 volgde het klapstuk met een groots (sportief) gebeuren bij sv Loosduinen.
In samenwerking met 2 drumbands vertrok men met alle pupillen- en welpenelftallen achter zich vanaf het Mecklenburgplein, door het dorp, naar "Nieuw Madestein". 's-Middags was de Ere-wedstrijd tegen de oud profs van A.D.O. o.l.v. internationaal topscheidsrechter Charles Corver.
Omdat sv Loosduinen 1, precies op deze dag de beslissingswedstrijd tegen Piershil moest voetballen en hiervoor geen uitstel kreeg van de KNVB, besloot men maar om met een "Loosduinselftal" bestaande uit spelers van De Postduiven, G.D.A. en enkele vrijgestelde spelers van sv Loosduinen tegen A.D.O. aan te treden.
Tijdens deze feestelijke wedstrijd overviel sv Loosduinen een groot gevoel van teleurstelling bij het vernemen van de 4-0 nederlaag van het 1e elftal in Vlaardingen. Door deze nederlaag was sv Loosduinen gedegradeerd.

De kantine op sportpark Madestein.

Seizoen 1975-1976

En toen brak seizoen 1975-1976 aan, een seizoen waarin het 40-jarige jubileum gevierd ging worden en dat vroeg de club derhalve weer nieuwe voorbereidingen voor festiviteiten die zouden gaan plaatsnemen. 
In dit seizoen werden er 8 senioren- en 12 jeugdelftallen bij de KNVB ingeschreven. In september 1097 werd er bij sv Loosduinen een jubileumcommissie samen gesteld.
Het 1e elftal wist zich pas in april 1976 "veilig" te spelen in de 4e Klasse. In een matig seizoen behaalde men slechts 16 punten uit 22 wedstrijden.
Op 17 april begonnen de eerste 40-jarige jubileumfestiviteiten met een groot internationaal toernooi voor de A-, B- en C klassers.
Op 30 april werd weer de traditionele voetbalwedstrijd van het Loosduinse elftal gespeeld, ditmaal tegen "oud" FC Den Haag. In het kader van het 40-jarige jubileum werd er ook een familietoernooi georganiseerd. Hierna zullen nog vele familietoernooien volgen bij sv Loosduinen.

Seizoen 1976-1977

Op 18 augustus 1976 werd er voor de jeugd van sv Loosduinen een grote Tienkamp georganiseerd en op 21 augustus stond een fietspuzzeltocht op het programma.
Op 1 september 1977, precies op de dag dat sv Loosduinen 40 jaar geleden werd opgericht, was er een receptie waar meer dan 150 genodigden het bestuur de hand kwamen drukken.
Het feestgedruis werd op zaterdagavond 4 september 1976 afgesloten met een grote feestavond voor alle leden en donateurs in "De Brink Inn" van Bloemendaal.
De club groeide maar door want voor seizoen 1976-1977 werden maar liefst 10 senioren-, 7 junioren-, 3 pupillen-,  en 3 welpenteams ingeschreven. Later in het seizoen werd er nog een 8e juniorenelftal aan toegevoegd. Ook was sv Loosduinen dit seizoen 2 zaalvoetbalteams rijker.
Tijdens dit seizoen werd er voor het eerst in de historie van de club een scorebord langs het 1e veld geplaatst. 
Het 1e elftal behaalde in dit seizoen een bescheiden resultaat door op een 8e plaats te eindigen met 22 punten. Aan het einde van het seizoen werd er afscheid genomen van trainer Piet de Zoete. Het 3e-, 8e-, 10e-elftal van sv Loosduinen werden wel kampioen evanals de welpen 1.

Seizoen 1977-1978

In dit seizoen hoefde je als jongetje nog maar 6 jaar te wachten alvorens je lid kon worden van een voetbalvereniging want de z.g. "miniwelpen" werden door de KNVB in het leven geroepen.
De A-selectie stond dit seizoen voor het eerst o.l.v. trainer Jan Niemeijer, voorheen jeugdtrainer bij sv Loosduinen.
Tijdens dit seizoen werd er afscheid genomen van 4 eerste elftalspelers. In oktober 1977 werd er eerst tijdens een georganiseerde wedstrijd tussen "Oud Loosduinen1" en sv Loosduinen 1 afscheid genomen van Aad Farla. Aad had sinds eind jaren vijftig deel uitgemaakt van de A-selectie.
Op 27 mei 1978 werd er afscheid genomen van de 1e elftalspelers Freek Bakker, Karel le Grand en Jan Molenkamp. Jan Molenkamp had maar liefst 400 wedstrijd in het 1e elftal van sv Loosduinen gespeeld.
Het 1e elftal behaalde dit seizien een 5e plaats in de 4e Klasse met 22 punten uit evenzoveel wedstrijden.

Seizoen 1978-1979

In dit seizoen ging "de ballenaktie" van start. Een initiatief van Jan Tazelaar waar sponsoren wedstrijdballen konden schenken. Als tegenprestatie stond hier tegenover dat de naam van die wedstrijdbalsponsor voor de wedstrijd werd omgeroepen.
Deze aktie wierp zoveel resultaat op dat deze tot de dag van vandaag in ere wordt gehouden.
Tijdens dit seizoen werd er zelfs een 11e seniorenelftal bij de KNVB ingeschreven, de club groeide nog steeds.

Seizoen 1979-1980

Jan Niemeijer was ook voor dit seizoen de trainer van sv Loosduinen 1, waarmee hij aan het einde van de competitie een 5e positie op de ranglijst van de 4e Klasse bereikte. In januari 1980 verkondigde trainer Niemeijer per 1 juli zijn vertrek aan maar de spelersgroep gaf er de voorkeur aan dat hij moest blijven. Dit deed trainer Niemeijer zo goed, dat hij op zijn besluit terugkwam en voor een jaar bijtekende.

Seizoen 1980-1981

In dit seizoen loofde het jeugdbestuur van sv Loosduinen een cadeaubon van f.25,= uit voor dat jeugdlid dat de meeste nieuwe leden zou aanbrengen. Dit was een goed initiatief want medio februari 1981 had deze ledenwerfactie onder de jeugd 20 nieuwe leden aangebracht.
Het 2e elftal werd op 28 april 1981 kampioen door in Rotterdam met 1-2 van Unicum te winnen en promoveerde zodoende naar de res. 2e Klasse KNVB.
Het 1e elftal eindigde dit seizoen op een 4e positie in de 4e Klasse KNVB waardoor er nog nauwelijks verschil was tussen het 1e en 2e elftal. Op 23 mei 1981 werd er d.m.v. een grote receptie afscheid genomen van trainer Jan Niemeijer.

Seizoen 1981-1982

De jaarsvergadering van 31 augustus 1981 stond in het teken van het afscheid van voorzitter Joop Kuiper. Na 15 jaar lang voorzitter van sv Loosduinen te zijn geweest vond de heer Kuiper het zo wel welletjes.
Namens de gehele vereniging werd Joop Kuiper tijdens deze vergadering direct benoemd tot Ere-voorzitter van sv Loosduinen en ontving hiermee een gouden speld. Koos Pronk werd gekozen tot opvolger van Joop Kuiper en was dus vanaf dat moment de nieuwe voorzitter van sv Loosduinen.
Gezien de beperkte mogelijkheden welke de bestaande trainingsaccommodatie bood werd in overleg met "buurman" L.v.v. De Postduiven plannen ontwikkeld om tot een gewijzigde veldindeling te komen. De plannen hielden in de bestaande trainingsruimte uit te breiden met het bijtrekken van een 3e speelveld dat tevens een bestemming tot trainingsveld zou krijgen. Dit voorstel vond ook gehoor bij de gemeentelijke instanties waarna, in later stadium, toty realisering daarvan werd overgegaan.
Met het 1e elftal ging het dit seizoen niet zo best. Aan het einde van het seizoen moest er op 13 mei 1982 een beslissingswedstrijd tegen Te Werve gespeeld worden, wie er zou degraderen. Loosduinen verloor deze wedstrijd met 4-1 tegen "de Shell-mensen" en dat betekende dat sv Loosduinen na 23 jaar lang KNVB-club te zijn geweest naar de Afdeling Den Haag degradeerde.
Echter vlak na deze wedstrijd kreeg sv Loosduinen te horen dat Te Werve in de tweede helft haar beste speler van het zondagelftal had ingezet en met dat gegeven tekende sv Loosduinen protest aan bij de KNVB.
Dit protest leidde ertoe dat de wedstrijd in zijn geheel moest worden overgespeeld en dat gebeurde op 22 mei 1982 op het veld van SVV Scheveningen. Na 90 minuten en 2 x 15 minuten verlenging bleef de stand 0-0 waardoor er een 3e beslissingswedstrijd volgde.
Deze 3e beslissingswedstrijd werd op 25 mei 1982 gespeeld op het terrein van De Zwarte Schapen op Sportpark Ockenburgh. Een kwartier voor tijd  stond sv Loosduinen met 2-0 achter tegen Te Werve maar toen kwamen de momenten van invaller Arjen Knoester die de 2-1 en de 2-2 aantekende. Vlak voor tijd schoot een Te Werve-verdediger in een paniekreactie de boel pardoes in eigen doel en zo wist sv Loosduinen zich alsnog te handhaven in de 4e Klasse van de KNVB.
Het 2e elftal degradeerde helaas wel, na een versterkte degradatieregeling van de KNVB (maar liefst 6 clubs moesten dit seizoen degraderen), uit de res. 2e Klasse KNVB.

Seizoen 1982-1983

Aan seizoen 1982-1983 werd deel genomen door 10 senioren- en 10 juniorenelftallen bij sv Loosduinen en ook door 2 zaalvoetbalteams. Trainer Frans Peeters debuteerde bij de A-selectie van de club. Wederom draaide het 1e elftal geen goed seizoen. Eind oktober 1982 werd pas de eerste overwinning (1-2 bij SEV) binnen gehaald en pas op 23 april 1983 speelde de club zich "veilig" in de 4e Klasse door uit bij v.v.Monster te winnen (0-1).

Seizoen 1983-1984

Tijdens de "zomerstop" werden weer volop onderhoudswerkzaamheden aan de accommodatie verricht. Ook werd de douche- en warmwater intallatie vernieuwd. Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 19 september 1983 werd Hans Koningen gekozen tot de nieuwe voorzitter van sv Loosduinen.
In dit seizoen zagen we ineens een enorme terugloop van het aantal jeugdleden, nl. van 125 naar 91. Er moest dus nog meer aandacht aan de jeugd besteed worden.
In november 1983 verscheen de eerste jeugdkrant van sv Loosduinen. Deze jeugdkrant was 20 pagina's dik, stond vol met allerlei rubrieken en zag er keurig verzorgd uit. De redactie van deze jeugdkrant was in handen van Philip Oosterhout, Jan de Zoete en Jan Niemeijer.
Tijdens de winterstop stond het 1e elftal van sv Loosduinen ongeslagen bovenaan in de 4e Klasse KNVB. Ook na de winterstop bleef het "Vlaggenschip" winnen en was samen met v.v. Monster in de race om het kampioenschap. Echter op 12 mei 1984 verloor men in Zoetermeer van D.S.O. met 2-0 en dat betekende direct het kampioenschap voor v.v.Monster, dat net iets meer adem bleek te hebben dan sv Loosduinen.
Het 3e, 4e en 7e elftal van sv Loosduinen werden dit seizoen wel kampioen.

Seizoen 1984-1985

In het seizoen 1984-1985 kreeg sv Loosduinen voor het eerst in haar bestaan de beschikking over een meisjeselftal die werden getraind door Peter den Hartog. De eerste wedstrijd van dit meidenteam werd op 27 augustus 1984 tegen v.v. Monster gespeeld.
Op 26 november 1984 werd op een Buitengewone Ledenvergadering Jan Niemeijer gekozen tot de nieuwe voorzitter van sv Loosduinen.

Sv Loosduinen 1 kampioen 4e Klasse A K.N.V.B.

Het 1e elftal van sv Loosduinen draaide een uitermate goed seizoen. Rond de Pasen (6 april 1985) stond "het Vlaggenschip" op de 1e plaats met 6 punten voorsprong op SV'35, dat echter wel twee wedstrijden minder had gespeeld. Op 20 april 1985 had het 1e elftal van Loosduinen tegen dat SV'35 kampioen kunnen worden maar vreugde en verdriet lagen dicht bij elkaar. sv Loosduinen verloor de wedstrijd met 2-1 en zo werd de competitie weer spannend.
De laatste competitiewedstrijd moest sv Loosduinen op 4 mei 1985 naar DEVJO toe. Met een "Dubbeldekker" vol supporters werd er naar Voorburg afgereisd. "Loosduinen" had in deze wedstrijd aan een gelijkspel voldoende om het kampioenschap binnen te halen. Loosduinen kwam in de eerste helft op voorsprong door een doelpunt van Gert Hofman maar na rust maakte DEVJO gelijk. De spanning liep hoog op naarmate de wedstrijd vorderde maar gelukkig bleef het 1-1.
Toen de scheidsrechter voor de laatste maal blies, barstte het feest los want sv Loosduinen was kampioen van de 4e Klasse!!!
Om 17.30 uur werden de spelers en trainer op grootse wijze door alle leden in de kantine van sv Loosduinen onthaald.

Seizoen 1985-1986

Sv Loosduinen begon dit seizoen met 252 leden (exclusief de ondersteunende leden). De club schreef bij de K.N.V.B. 10 seniorenelftallen, 6 junioren- en 2 dames/meisjesteams en een zaalvoetbalteam in.
Het 1e elftal startte niet zo best in de "nieuwe" 3e Klasse en stond na zeven wedstrijden op een één na laatste plaats met 5 punten.
Aan het einde van het seizoen had het 1e elftal 15 punten uit 22 wedstrijden behaald en dat was net niet genoeg voor een langer verblijf in deze 3e Klasse. Dit was wel een kleine domper in het jaar dat sv Loosduinen haar 50 jarige jubileum vierde.
Op 12 april 1986 herleefde de fiftty's and sixty's op "Madestein" door een denderende Rock and Roll avond in de kantine van sv Loosduinen.

"De historie van sv Loosduinen van 1936 t/m 1986 uit het jubileumboek s.v.Loosduinen 50 jaar geschreven door P. Brak.
Onze dank aan s.v. Loosduinen en voorzitter Edwin van der Heiden voor de fantastische medewerking en toestemming".

We zijn nog op zoek naar de historie van s.v. Loosduinen vanaf 1986 t/m heden...

........

Later hier meer historie van sv Loosduinen...

Klik hier voor het vervolg van de historie van sv Loosduinen

Naar alle clubs