VUC (1947-1972)
Den Haag                         Deel 2
1909 - Heden

VUC

Sportpark: Het Kleine Loo 1
2592 BW Den Haag ZH
Contact: info@vuc.nl
Telefoon: 070-3858018
Site: http://www.vuc.nl/

Klik hier voor het 1e deel van de geschiedenis van VUC 

Seizoen 1947-1948

Het seizoen 1947-1948 verliep voor VUC 1 zeer teleurstellend. Het was niet zo zeer dat het 1e elftal het slecht deed, het bereikte n.l. de tweede plaats met 27 punten uit 20 wedstrijden, maar het speelde nooit echt mee om de titel. Het Dordtse Emma werd ongeslagen kampioen met slechts drie verliespunten.
VUC verleende in dit seizoen gastvrijheid aan het eerste elftal van ADO, dat door een algehele renovatie van de velden in het Zuiderpark niet in het eigen stadion terecht kon.

Seizoen 1948-1949

Ook in dit seizoen verleende VUC gastvrijheid aan het eerste elftal van ADO. In de zomer van 1948 brandde één van de twee gedeelten van de overdekte zittribune tot op de grond toe af. Howel de financiën ontbraken, viel er nu niet meer aan te ontkomen om tot de bouw van een nieuwe tribune over te gaan.
Men was van mening om een half-betonnen, half-houten tribune te bouwen, die demontabel was. Dit omdat er rekening gehouden werd dat de club binnen afzienbare tijd de velden aan de Schenkkade zou moeten verlaten in verband met de herinrichting van de Schenkkade als doorgaande weg vanaf het in 1941 geopende Schenkviaduct.
VUC 1 werd in dit seizoen ingedeeld in de 2e Klasse A van de westelijke afdeling II samen met HVV, Unitas, Gouda, Excelsior, Leerdam, EBOH, Sliedrecht, Overmaas, VFC en ODS. Men had bij VUC van dit seizoen hoge verwachtingen, maar deze werden niet ingelost. VUC werd uiteindelijk vierde achter Kampioen HVV, Unitas en Gouda met 23 punten uit 20 wedstrijden en de doelcijfers 44-37.

VUC 1 in 1948. Staand v.l.n.r. J. Rolfes, A. Stam, P. Flipse, J. Smit. J. de Kubber,P. Vaalburg en J. Hall (trainer). Zittend J. Holleman, C. de Graef, C. Oostdijk, Karel en Bertus de Harder.

In het voorjaar van 1949 werd Bertus de Harder uitgenodigd voor een wedstrijd met het Nederlands B-elftal tegen Frankrijk B in Bordeaux. Nederland B verliest deze wedstrijd met 5-0, maar De Harder liet een dusdanige indruk achter dat hij een lucratief contract kreeg aangeboden door Girondins de Bordeaux. In de zomer van 1949 vertrok Bertus de Harder naar Frankrijk.

Seizoen 1949-1950

Op 15 augustus 1949 bestond VUC veertig jaar en dit jubileum werd uitgebreid gevierd. Naast de diversen toernooien op VUC was op 20 augustus 1949 de officiële receptie voor officials en andere genodigden en de dag erna werd de Erewedstrijd tegen Limburgia gespeeld. Deze dag werd besloten met een diner in het gebouw "De Vereniging" in de Willemstraat, dat werd aangeboden door de oprichters van VUC.
Op 27 augustus 1949 vond de grote feestavond plaats in de grote zaal van "De Dierentuin".
Aan het begin van seizoen 1949-1950 telde VUC 529 leden. VUC had vijftien senioren-elftallen en zestien jeugdelftallen.
Op 6 december 1949 ontving VUC Girondins de Bordeaux, met Bertus de Harder, aan de Schenkkade. VUC wint deze vriendschappelijke wedstrijd met 2-0 in een tot de laatste plaats bezet VUC-stadion.

Nieuwe overdekte tribune

Op 18 februari 1950 werd dan eindelijk de nieuwe overdekte tribune, waartoe al in de zomer van 1948 was besloten, officieel geopend. Het is dezelfde tribune die in de zomer van 1968 zal meeverhuizen naar het huidige complex aan Het Kleine Loo en daar nu nog steeds fier overeind staat.

         De overdekte zittribune van VUC uit 1950 die meeverhuisde naar Het Kleine Loo

Met de nieuwe overdekte tribune werd de capaciteit van het stadion op ruim 13.000 plaatsen gebracht: 800 plaatsen op de overdekte tribune, 2.300 op de eerste rang, 5.000 op de tweede rang, 3.000 op de derde rang aan de Schenkkadezijde en 2.000 op de derde rang Spoorzijde.
VUC 1 werd dit seizoen ingedeeld in de 2e Klasse A samen met Scheveningen, UVS, Unitas, EBOH, DFC, Overmaas, CVV, Leerdam en DCV.
De start van de competitie was veelbelovend maar daarna verviel VUC in wisselvalligheid. Uiteindelijk eindigde VUC op een vijfde plaats met 18 punten uit 18 wedstrijden met de doelcijfers 36-33.
Aan het einde van dit seizoen nam VUC afscheid van speler Jan Rolfes. Jan was dertien jaar lang vaste kracht van het eerste elftal van VUC 1 en werd vanaf het volgende seizoen trainer van v.v.Rijswijk.

Seizoen 1950-1951

VUC telde aan het begin van dit seizoen 496 leden. Dit waren er 57 minder dan het vorige seizoen.
Voor aanvang van het nieuwe voetbalseizoen bracht VUC een tegenbezoek aan Girondins de Bordeaux. Deze wedstrijd werd gespeeld op 6 augustus 1950 en ging met 7-3 verloren. Bij de Fransen deed Bertus de Harder overigens niet mee, hij was geblesseerd. Na deze wedstrijd ging VUC-speler Joop de Kubber Bertus de Harder achterna naar Bordeaux en hij zou van 1950 t/m 1956 voor Girondins de Bordeaux uitkomen.
Voor het seizoen 1950-1951 werd VUC 1 ingedeeld in de 2e Klasse A samen met DHC, Excelsior, DFC, UVS, RFC, HVV, Leerdam, Fortuna Vlaardingen en HOV.
VUC begon slecht aan dit seizoen, van de eerste vijf duels gingen er vier verloren. Daarna trad een enig herstel aan met een aantal gelijke spelen en overwinningen. In de eindstand werd VUC voorlaatste met slechts 14 punten uit 18 wedstrijden en de doelcijfers 29-43. HOV degradeerde.
Spelers die dit seizoen deel uitmaakte van VUC 1 waren: Piet Flipsen, Wout Ruisch, John Huguenin, Ies de Rijke, Willy Berens, Jan Smit, Tonny Strous, Akie van Hoek, Gerrit Rosbergen, Otto de Vaal, Herman de Vaal, Aad Huisman, Willy Alberz en Hennie Hollink. Hennie Hollink zou na dit seizoen VUC verlaten en later weer opduiken in het betaalde voetbal, eerst als speler van Rapid JC en later als succesvol trainer van o.a. Roda JC, Heracles, FC Twente en het Franse RC Strasbourg.

Seizoen 1951-1952

Het seizoen 1951-1952 was een veelbewogen seizoen. Het eerste elftal zou door interne onenigheid het kampioenschap vergooien, er deed zich een ernstige bestuurcrisis voor en op 6 oktober 1951 kwam Willem Burgwal, mede-oprichter en Ere-voorzitter van de vereniging, te overlijden.
VUC 1 begon de competitie met vijf zeges op rij. De zesde wedstrijd werd verloren van UVS maar de hierop volgende vijf duels, waaronder de thuiswedstrijd tegen Scheveningen voor een vol "huis" (13.500 toeschouwers), leverde weer 9 punten op. In december 1951 ging VUC aan de leiding met maar liefst 6 punten voorsprong op nummer 2 COAL. In januari 1952 vond de vrije val plaats, VUC behaalde slechts 3 punten uit de laatste 9 wedstrijden en eindigde op een gedeelde derde plaats met 22 punten uit 20 wedstrijden en de doelcijfers 41-44.
De terugval van VUC was mede terug te voeren op onenigheid binnen het elftal. Voor de wedstrijd Quick-VUC liet het bestuur Tonny Strous uit het elftal zetten. Dit leidde tot veel commotie binnen de club, hetgeen voor het bestuur aanleiding was om de handdoek in de ring te gooien.
In maart 1952 nam VUC op de tweede rang een nieuw scorebord in gebruik met een speeltijdklok van de Zwitserse uurwerkfabrikant Eterna. Deze wedstrijdklok was een primeur op de Nederlandse voetbalvelden.

Seizoen 1952-1953

Het eerste elftal van VUC werd dit seizoen in de 2e Klasse A ingedeeld samen met EBOH, Fluks, Fortuna Vlaardingen, Neptunus, HOV, HVV, COAL, TSC, ONA en Scheveningen.
VUC speelde een zeer middelmatig seizoen. In de voorlaatste wedstrijd van de competitie stelde VUC zich in veiligheid na een overwinning op COAL. VUC eindigde op een zevende plaats met 18 punten uit 20 wedstrijden en de doelcijfers 31-32.
De selectie van VUC bestond dit seizoen uit: Jan Wolf (trainer), Piet Flipsen, Koen Nuis, Ies de Rijke, Jan Smit, Wout Ruisch, Dirk de Nies, Jan Zonneveld, Wim Onink, Otto de Vaal, John Huguenin, Frans van der Zijden, Gerrit Rosbergen, Aad Huisman, Okkie Kampers, Chris Willemsen, Jaap Bakker en Jan Huntink.
VUC bevond zich nog steeds in een benarde financiële positie. De belangrijkste oorzaak hiervan was de ontvangsten uit recettes die steeds verder terugliepen. De netto-inkomsten uit de entreegelden over de eerste zes wedstrijden van dit seizoen bedroegen nog niet één-derde van die van de eerste zes duels uit seizoen 1951-1952 (fl.5.333,= tegen fl.17.077,=).

Seizoen 1953-1954

Op 26 juli 1953 werd er op Sportpark Duinhorst te Wassenaar een wedstrijd gespeeld waaraan een achttal Nederlandse profvoetballers, die op vakantie in Nederland waren, meededen. Omdat men nog wat spelers tekort kwam werden er een aantal Haagse amateurs uitgenodigd om de teams compleet te maken. Onder deze Haagse amateurs waren Karel de Harder, die geen lid meer was van VUC, en de vier VUC-spelers Hoetmer, Numan, Van der Schaft en Jan Holleman. Toen de K.N.V.B. hier "lucht" van kreeg werden de amateurspelers voor maar liefst 4 maanden geschorst. Het bestuur van VUC voegde daar nog eens 2 maanden aan toe en verzocht de vier spelers het lidmaatschap van de vereniging op te zeggen.
VUC 1 werd in seizoen 1953-1954 ingedeeld in de 2e Klasse B samen met Fluks, RFC, Gouda, UVS, VCS, Quick, Fortuna Vlaardingen, HVV en Neptunus.
De verrichtingen van VUC in het begin van het seizoen waren hoopvol want van de eerste drie wedstrijden werden er twee gewonnen, maar hierna ging het niet best met VUC in de competitie. Samen met Neptunus eindigde VUC op de laatste plaats en volgde er een beslissingsduel om degradatie.
Op 23 mei 1954 speelde VUC en Neptunus in een uitverkocht Sparta-stadion (Spangen) in Rotterdam met 1-1 (doelpunt van VUC door Chris Willemsen) tegen elkaar gelijk, dus volgde er een week later de tweede beslissingswedstrijd. Ditmaal werd VUC-Neptunus gespeeld op een uitverkocht "Houtrust" en wist VUC door een doelpunt van Herman de Vaal deze beslissingswedstrijd met 1-0 te winnen. VUC wist zich hiermee ternauwernood te handhaven in de 2e Klasse.
Voor de drie andere KNVB-elftallen van VUC was het seizoen 1953-1954 een somber jaar. VUC 2, VUC 3 en VUC 4 eindigde alle drie als laatste in hun afdeling en moesten het in het volgende seizoen een niveau lager gaan spelen. VUC 2 kwam hierdoor bijvoorbeeld in de reserve 3e Klasse te spelen en dit werd beschouwd als VUC-onwaardig.

Seizoen 1954-1955

Het seizoen 1954-1955 was vooral het seizoen waarin er in het Nederlandse voetbal een "aardverschuiving" plaatsvond in de vorm van de invoering van het betaalde voetbal. Eind 1953 werd de N.B.V.B. (Nederlandse Beroeps Voetbal Bond) opgericht. Deze Bond had de intentie om per seizoen 1954-1955 een prof-competitie op te gaan zetten naast de bestaande amateurcompetities.
Deze geschiedenis ging uiteraard niet geruisloos aan VUC voorbij. Ging de club spelers betalen of bleef men amateur? De voorstellen van de Bond over invoering van een premiestelsel werden door het VUC-bestuur voorgelegd aan de Buitengewone Ledenvergadering, die op 2 augustus 1954 werd gehouden. Het bestuur van VUC verklaarde dat men principieel tegen betalingen was. Tijdens deze vergadering spreken de leden van VUC zich met 88 tegen 23 stemmen ook uit tégen betalingen. VUC bleef een amateurclub!
In het seizoen 1954-1955 moest er natuurlijk ook nog gewoon gevoetbald worden. VUC werd ingedeeld in de 2e Klasse B samen met VCS, UVS, Fortuna Vl., Gouda, CVV, Leerdam, Unitas, ODS, COAL en HBS (dat na een verblijf van 58 jaar in de 1e Klasse naar de 2e Klasse was gedegradeerd).
De bovenste vijf clubs uit de eindranglijst zouden promoveren naar een nieuw in te stellen 1e Klasse na dit seizoen. Echt vlotten wil het niet met de prestaties van VUC en rond Kerstmis is de club met maar zeven punten terug te vinden in de staart van de ranglijst. Na een kleine opleving eindigde VUC op een negende plaats met 16 punten uit 20 wedstrijden en de doelcijfers 45-54 en miste hiermee de promotie naar de 1e Klasse. Eigenlijk betekende dit degradatie.

Seizoen 1955-1956

Het eerste elftal van VUC werd in dit seizoen ingedeeld in de 2e Klasse A van het district West II, samen met Lugdunum, Neptunus, HBS, HOV, LFC, HVV, Blauw Zwart, VFC, RKAVV, Wassenaar en Wilhelmus.
Met ingang van dit seizoen werd VUC getraind door Freek van der Gijp.
VUC begon dit seizoen redelijk. Van de eerste acht wedstrijden werd er mee één keer verloren. Overigens werden er maar twee duels gewonnen. Na acht wedstrijden nam VUC met met 9 punten een positie in de middenmoot in. Dan werd er maar liefst zes keer op rij verloren en even dreigde er een strijd tegen degradatie. Echter uit de laatste acht wedstrijden werden 11 punten gehaald zodat VUC 1 op een negende plaats eindigde met 20 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 39-44.
Op 25 juli 1956 kreeg de cricketafdeling van VUC er een "zomersportzusje" bij. Er werd n.l. een honkbalafdeling opgericht.

Seizoen 1956-1957

VUC 1 was in het seizoen 1956-1957 ingedeeld in de 2e Klasse A West II samen met HVV, Blauw Zwart, Lugdunum, VDL, Spartaan'20, Wassenaar, De Musschen, HBS, LFC, RKAVV en VIOS.
VUC ging de competitie voortvarend van start. HBS, Lugdunum en Blauw Zwart werden verslagen. De vierde wedstrijd tegen sv Wassenaar ging echter met 4-1 verloren, maar daarna volgde weer overwinning na overwinning met af en toe afgewisseld door een gelijkspel. Bij de jaarwisseling had VUC 20 punten uit 12 wedstrijden en bedroeg de voorsprong op de nummer twee liefst 6 punten.
Na de winterstop verspeelde VUC een aantal punten zodat aan de vooravond van de belangrijke wedstrijd tegen de nummer twee HVV het verschil 6 punten was. VUC had echter 24 punten uit 15 wedstrijden behaald terwijl HVV 18 punten had uit slechts 12 wedstrijden.
Op zondag 3 februari 1957 speelde de wedstrijd VUC-HVV zich af voor maar liefst 10.000 toeschouwers. HVV nam de leiding maar Aad Huisman zorgde voor de gelijkmaker. Joop Castenmiller bezorgde uiteindelijk VUC met een kopbal de 2-1 overwinning. Met nog drie wedstrijden te spelen ging VUC aan de leiding met 31 uit 19, voor HVV met 23 uit 17. Toen VUC een week later met 2-0 van VDL in Maassluis won kreeg men pas veel later te horen dat HVV zeer verrassend van Lugdunum had verloren en zodoende was VUC, op een beetje saaie wijze, kampioen geworden.

VUC 1, kampioen 2e klasse seizoen 1956-1957. Staand v.l.n.r. Bep Magito, Gerard Otten, Frans vd Zijden, Piet Clemenkowff, Henny vd Broek, Henny van Zijl, Wout Ruisch en trainer Freek vd Gijp. Zittend Wil Brink, Gerrit Rosbergen, Aad Huisman, Joop Castenmiller Han vd Loos en Wil Albertz.

De kampioenstitel betekende nog niet dat VUC naar de 1e Klasse was gepromoveerd. Daarvoor moest eerst nog een promotiecompetitie afgewerkt worden met drie andere Westelijke 2e Klasse-kampioenen, waarbij voor slechts twee clubs promotie was weggelegd.
Deze promotie-competitie ging tussen OSV uit Oostzaan, DCG uit Amsterdam, DCV uit Krimpen a/d IJsel en natuurlijk VUC. In de laatste wedstrijd van deze promotie-competitie was het erop of eronder voor VUC. OSV was al gepromoveerd. VUC moest naar DCG en beide clubs hadden 5 punten. De wedstrijd eindigde in 3-3 waardoor er een week later een beslissingsduel volgde. Dit duel werd gespeeld op het veld van Velox in Utrecht en werd jammerlijk door VUC met 2-1 verloren. VUC bleef zodoende 2e Klasser.

Seizoen 1957-1958

VUC 1 werd dit seizoen ingedeeld in de 2e Klasse A samen met Laakkwartier, LFC, HBS, VFC, DCV, RKAVV, Vriendenschaar, HVV, Lugdunum, Blauw Zwart en Wassenaar. In de competitie 1957-1958 wil het niet zo vlotten als in het vorige seizoen. In de eerste zes thuiswedstrijden werden slechts 4 punten behaald. Halverwege de competitie wint VUC vier keer op rij en stond zo nog 9 punten achter op koploper Laakkwartier. VUC eindigde uiteindelijk op een zesde plaats met 23 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 50-32.
Op 7 maart 1958 krijgt het bestuur van VUC van de leden toestemming om een obligatielening van fl. 20.000,= uit te schrijven ter verbetering van de lichtinstallatie en de accommodatie, in het bijzonder de staantribune aan de Schenkkadezijde.

Seizoen 1958-1959

In de zomer van 1958 werd de houten staantribune aan de Schenkkadezijde afgebroken en vervangen door een betonnen staantribune. De toeschouwerscapaciteit van het VUC-stadion werd hierdoor weer op 15.000 gebracht.
In de loop van het verenigingsjaar 1958-1959 groeide het ledental van VUC van 511 naar 587.
VUC 1 werd in dit seizoen ingedeeld in de 2e Klasse A samen met VFC, LFC, Sliedrecht, HBS, Fluks, Roodenburg, Leerdam Sport, Blauw Zwart, HVV, RKAVV en Wassenaar.
De aanvang van de competitie 1958-1959 was mager, tegen Blauw Zwart werd gelijkgespeeld en van Leerdam Sport verloren. Daarna bleef VUC maar liefst veertien wedstrijden ongeslagen en droomde men als zachtjes over een kampioenschap. De wintermaanden januari en februari brachten vijf punten uit drie wedstrijden, maar de maand maart begon slecht met een 2-1 nederlaag tegen Sliedrecht. Op 15 maart 1959 moest VUC thuis tegen VFC. VUC had voor deze belangrijke wedstrijd 27 punten uit 18 wedstrijden en VFC 23 uit 17. Bij een overwinning van VUC kon de titel zo goed als zeker worden binnengehaald maar het liep geheel anders! VUC verloor thuis met 0-2 van VFC en een week later werd er een zware 4-1 nederlaag geleden tegen Fluks. Zeges op HVV en HBS konden niet voorkomen dat VFC met de titel in de 2e Klasse A aan de haal ging. VUC eindigde als tweede met 31 punten uit 22 wedstrijden met de doelcijfers 63-33.

Seizoen 1959-1960

Op 15 augustus 1959 bestond VUC vijftig jaar en dit jubileum werd groots gevierd. De feestelijkheden namen in totaal 3 weken in beslag. Op 1 en 2 augustus 1959 vonden er verschillende honkbalactiviteiten plaats met als hoogtepunt een honkbalwedstrijd tussen Nederland B en een Amerikaanse legerploeg uit Evreux.
Op 1 en 8 augustus speelde de jeugd van VUC onderlinge voetbaltoernooien en op zondag 9 augustus werden er erewedstrijden gespeeld tussen de VUC-veteranen en een veteranencombinatie van HBS, HVV en Quick.
Op 14 augustus werd de traditionele Oudejaarsavond gevierd in Tivoli, bij welke gelegenheid Nol Lissauer als eerste de gouden speld voor vijftig jaar ononderbroken lidmaatschap ontving. Op de officiële verjaardag van VUC vond een kranslegging plaats en werd de officiële receptie gehouden in Hotel Central. Op 16 augustus vond er in hetzelfde Hotel een galadiner plaats. Op 22 augustus was er een grote feestavond in "de Dierentuin" aan de Benoordenhoutseweg. Tenslotte was er op 23 augustus een onderlinge cricketwedstrijd tussen de Old Fellows en de Young Boys.
VUC 1 werd voor dit seizoen wederom ingedeeld in de 2e Klasse A met als tegenstanders CVV, Neptunus, LFC, De Musschen, Roodenburg, HVV, HBS, VCS, Excelsior'20, Blauw Zwart en RKAVV.
VUC eindigde op een keurige derde plaats met 26 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 37-29. CVV werd kampioen met 33 punten. Aan het einde van het seizoen nam trainer Freek van der Gijp afscheid van VUC. Dit bleek echter een tijdelijk vaarwel want in 1962 keerd hij voor nogmaals vijf seizoenen terug.

Seizoen 1960-1961

I het seizoen 1960-1961 werd VUC ingedeeld in de 2e Klasse A samen met Spartaan'20, RFC, DCL, Blauw Zwart, HBS, Roodenburg, Fluks, LFC, Celeritas, HVV en VCS.
O.l.v. nieuwe trainer Huub Geraerts begon VUC de competitie overdonderend met een 7-3 gewonnen wedstrijd tegen Celeritas. Ronnie van der Linden, rechtstreeks vanuit de junioren in het eerste elftal, scoorde in deze wedstrijd maar liefst vier keer. Wat volgde was echter een matig en wisselvallig seizoen. VUC kon zich nooit in de strijd om de eerste plaats mengen maar kwam door het zwakke optreden van VCS ook nooit in degradatiegevaar. VUC eindigde tenslotte op een gedeelde voorlaatste plaats met 16 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 39-49. Spartaan'20 werd kampioen, terwijl VCS naar de 3e Klasse degradeerde.

Seizoen 1961-1962

De prestaties van het eerste team in de 2e Klasse A vielen ook in dit seizoen tegen. Het lukte VUC maar net om degradatie te ontlopen. Door de laatste twee competitiewedstrijden te winnen speelde VUC zich uiteindelijk toch nog "veilig" en eindigde men op een negende plaats met 18 punten uit 22 wedstrijden. Overmaas werd kampioen en HVV zou voor het eerst in haar bestaan in de 3e Klasse moeten gaan voetballen. Aan het einde van het seizoen vertrok trainer Huub Geraerts en keerde Freek van der Gijp weer terug.
In het seizoen 1961-1962 vond er een ingrijpende wijziging plaats van de juniorencompetitie in de afdeling Den Haag. De vijf bestaande leeftijdscategorieën werden vervangen door drie leeftijdsklassen, de A-, B-, en C-klassen, met daaronder nog de pupillen.

Seizoen 1962-1963

Het eerste elftal van VUC werd dit seizoen wederom ingedeeld in de 2e Klasse A, ditmaal samen met Roodenburg, Fluks, VFC, RFC, LFC, HBS, Blauw Zwart, EBOH, Emma, Excelsior'20 en Leonidas.
VUC werd voor dit seizoen behoorlijk versterkt door de terugkeer van de voetballers Joop Castenmiller en John Huguenin en de overkomst van spelers van andere clubs n.l. Freddie Eckhardt, Peet Wilbers en Pim van der Meent.
De start van de competitie was niet groots, van de eerste 6 wedstrijden werd er vijf keer gelijk gespeeld en één keer gewonnen. Het zevende duel ging uit bij Roodenburg verloren zodat VUC op een gedeelde vijfde plaats stond met zeven uit zeven en vier punten achterstand op koploper RFC. Vervolgens werd er door VUC drie keer op rij gewonnen van Emma (4-0), Fluks (5-4) en op Houtrust tegen HBS (3-2), maar hierna volgde weer een teleurstellende 3-1 thuisnederlaag tegen EBOH. Tijdens de winterstop, die door sneeuw en ijs maar liefst 3 maanden duurde, stond VUC met 13 punten uit 11 wedstrijden op een tweede plaats achter Roodenburg (13 uit 10 wedstrijden).
Na de lange winterstop behaalde VUC maar liefst tien punten uit zes wedstrijden. Met nog twee wedstrijden te gaan is de stand: VUC en Roodenburg aan kop met 26 punten uit 20 wedstrijden, gevolgd door Fluks en VFC met 24 uit 20. Op 26 mei 1963 winnen alle vier de teams hun voorlaatste wedstrijd waardoor er in de stand niets veranderde. Op de laatste speeldag van de competitie moest VUC naar EBOH in Dordrecht, terwijl Roodenburg op bezoek moest bij HBS. Deze wedstrijden werden gespeeld op 3 juni 1963, Tweede Pinksterdag. HBS bewees VUC een zeer goede dienst door Roodenburg met 1-0 te verslaan. VUC won haar wedstrijd met 3-0 en werd zodoende op de laatste wedstrijddag kampioen van de 2e Klasse A, waardoor het volgend seizoen eindelijk weer in de 1e Klasse mag uitkomen.

VUC 1 seizoen 1962-1963. Staand v.l.n.r. Joop Castenmiller, Piet Clemenkowff, Wout Ruisch, Hennie de Caluwé, John Huegenin, Wim Schijf(leider), Peter Wilbers en Freek van der Gijp(trainer). Zittend Tom de Graef, Gerrit Rosbergen, Han van der Loos, Herman Kelfkens en Fred Eckhardt.

Seizoen 1963-1964

VUC 1 speelde in het seizoen 1963-1964 voor het eerst in zeventien jaar weer in de 1e Klasse. VUC werd ingedeeld in de 1e Klasse B samen met Unitas, CVV, De Musschen, DCV, SVW, ONA, Overmaas, Laakkwartier, TSC, Slikkerveer en Spartaan'20.
VUC deed het bij haar debuut op dit hogere niveau goed. Van de eerste vijf wedstrijden werden er drie in winst omgezet, waaronder de derby tegen Laakkwartier met 4-1. Daarna ging het een stuk minder met drie nederlagen in zes wedstrijden. Al met al stond VUC bij de jaarwisseling nog steeds bij de eerste vier: CVV 11-18, SVW en De Musschen 11-14 en VUC 11-12. En dit bleef ook het beeld gedurende de rest van de competitie. VUC eindigde uiteindelijk op een met DCV gedeelde derde plaats met 25 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 33-27. De achterstand op kampioen CVV was inmiddels opgelopen naar negen punten.

Seizoen 1964-1965

Voor aanvang van dit seizoen werd bekend dat VUC op korte termijn haar terrein aan de Schenkkade zou moeten gaan vertrekken. Het nieuwe terrein van VUC zou komen te liggen in de Duivenlandsepolder, het gebied achter de nieuwe wijk Mariahoeve.
VUC 1 werd wederom ingedeeld in de 1e Klasse B met bijna allemaal dezelfde tegenstanders als vorig seizoen. Alleen Papendrecht en UVS hadden de plaatsen ingenomen van Spartaan'20 en Slikkerveer.
VUC begon de competitie sterk met zeven punten uit vijf wedstrijden maar in de daarop volgende elf wedstrijden werden slechts zes punten behaald. VUC zakte door deze slechte resultaten naar de voorlaatste plaats met 13 punten uit 16 wedstrijden. Uit de hierop volgende zes wedstrijden behaalde VUC acht punten maar ook de concurrentie zat niet stil. Met nog één wedstrijd te spelen was ONA al gedegradeerd en was er verder nog van alles mogelijk. UVS en SVW hadden 21 punten, Overmaas en VUC 20 punten en TSC, Laakkwartier en Unitas 19 punten. Op de laatste wedstrijddag stond onder meer UVS-VUC en SVW-Laakkwartier op het programma. VUC speelde zijn laatste wedstrijd tegen UVS met 2-2 gelijk en had het geluk dat van de drie onderstaande ploegen eentje er niet in slaagde te winnen. Laakkwartier verloor met 3-2 en degradeerde door dit resultaat naar de 2e Klasse. VUC eindigde tenslotte op de gedeelde achtste plaats met 21 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 28-36. Papendrecht werd kampioen.

Seizoen 1965-1966

Bij aanvang van seizoen 1965-1966 telde VUC 534 leden. VUC 1, wederom spelende in de 1e Klasse B, behaalde pas in de zesde competitiewedstrijd de eerste overwinning. In november 1965 had VUC slechts vijf punten uit zeven wedstrijden behaald. Regen, sneeuw en vorst zorgde ervoor vervolgens voor dat de competitie bijna vier maanden stil lag. Op 1 april 1966 moesten er nog heel wat wedstrijden worden gespeeld in de 1e Klasse B en VUC stond er dan uitgesproken slecht voor. De stand onderin was op dat moment: De Musschen 12-8, VUC 13-8, Papendrecht 12-7 en Overmaas 13-7. Cruciaal was dat VUC binnen enkele weken twee keer van De Musschen won. Met op 19 juni 1966 nog één competitieronde te gaan, was de stand onderaan de ranglijst: Overmaas 21-16, VUC 21-15 en De Musschen 21-14. Omdat VUC haar laatste wedstrijd thuis met 2-0 won van SVW en er dit seizoen maar één club degradeerde uit de 1e Klasse, speelde men zich hiermee in veiligheid. VUC eindigde op een elfde plaats met 17 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers en de doelcijfers 27-35. Kampioen werd UVS, De Musschen degradeerde dus.
Aan het einde van het seizoen vertrok doelman Rob Boersma van VUC naar PSV en zou later, gemeten het aantal wedstrijden (176), de meest succesvolle VUC-er in het betaalde voetballer worden.

Seizoen 1966-1967

Het eerste elftal van VUC werd in het seizoen 1966-1967 ingedeeld in de 1e Klasse B samen met Unitas, Roodenburg, Overmaas, Gouda, CVV, Neptunus, Papendrecht, EBOH, SVW en DCV.
Het leek er aanvankelijk op dat VUC de rol van middenmoter zou spelen want na zeven wedstrijden bezette VUC de zesde plaats met zeven punten. Hierna volgde  echter niets dan nederlagen en belandde men weer dichtbij de laatste plaats. Met nog vijf wedstrijden te gaan waren er nog maar drie kandidaten voor de degradatieplaatsen: VUC en SVW 17-11, DCV 17-8. VUC ging ineens wel punten halen maar dat gold ook voor SVW. Met op de laatste speeldag SVW-VUC op het programma had VUC met 15 punten één punt voorsprong op SVW, terwijl DCV inmiddels was gedegradeerd. Voor 4.000 toeschouwers nam SVW met 1-0 de leiding en moest VUC vrezen voor een slechte afloop. Jan Mak, Tom de Graef en opnieuw Jan Mak bogen echter de achterstand om in een 3-1 zege en VUC eindigde zo als tiende met 17 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 17-30. SVW en DCV degradeerde, Unitas werd kampioen. Na dit seizoen vertrok trainer Freek van der Gijp en hij zou worden opgevolgd door Joop de Kubber.
Het seizoen 1966-1967 was ook het eerste seizoen waarin VUC een aparte trainer, in de naam van John van der Lubbe, voor de jeugd had aangesteld.

Seizoen 1967-1968

VUC 1 werd in dit seizoen ingedeeld in de 1e Klasse B met nagenoeg dezelfde clubs als vorig jaar, zij het dat De Musschen en GSV de plaats hadden ingenomen van de degradanten SVW en DCV.
VUC draaide, o.l.v. nieuwe trainer Joop de Kubber, wederom een moeilijk seizoen, na negen competitieronden stond men onderaan met slechts twee punten uit negen wedstrijden. Hierna ging het iets beter met de prestaties van VUC maar de achterstand was al te groot. UIt de volgende acht wedstrijden werden acht punten gehaald, maar de pech was dat de concurrentie ook haar punten bleven pakken. Van de laatste vijf wedstrijden werden er vier door VUC gewonnen en éénmaal gelijk gespeeld. Dit gelijke spel, uit tegen Ovewrmaas 0-0) deed VUC uiteindelijk de das om. VUC werd uiteindelijk voorlaatste met 19 punten, één punt minder dan Overmaas en degradeerde zodoende , samen met GSV, naar de 2e Klasse.
In de herfst van 1967 kwam vast te staan dat VUC niet naar de Duivenlandse polder achter Mariahoeve zou verhuizen, maar naar het complex aan Het Kleine Loo, dat door de vereniging Duinoord werd bespeeld. De verhuizing zou reeds in de zomer van 1968 haar beslag krijgen, zodat het seizoen 1967-1968 het laatste van VUC aan de Schenkkade was!

Seizoen 1968-1969

VUC stond niet alleen voor een drukke verhuizing maar ook voor het zestigjarig jubileum. Het verenigingsjaar 1968-1969 startte dus in een nieuwe omgeving aan Het Kleine Loo, een complex dat op dat moment van verhuizing nog verre van "af" was. Vanaf het oude complex aan de Schenkkdade verhuisde alleen de overdekte tribune mee. Deze tribune werd aan het begin van dit seizoen aan Het Kleine Loo helemaal opnieuw opgebouwd, zij het nog zonder kleedkamers eronder. De lichtinstallatie van de Schenkkade kon niet worden meegenomen. Met de bouw van het clubhuis moest nog worden begonnen. Het eerste seizoen deed als clubhuis dienst de consumptietent, die sv Duinoord had achtergelaten.
In januari 1969 volgde er een Buitengewone Leden Vergadering, die volledig in het teken stond van de verdere inrichting van het nieuwe complex en de financiering ervan. Benodigd was ongeveer fl.260.000,-, waarvan zo'n fl.240.000,- voor de bouw en inrichting van het clubhuis. Van die fl.260.000,- stond uit acties en de opbrengst van de verhuizing ongeveer fl.160.000,- reeds ter beschikking, zodat er een te overbruggen verschil van om en nabij fl.100.000,- bestond. Het bestuur vroeg en kreeg toestemming van de leden om deze fl.100.000,- te lenen. Er werd een bouwcommissie benoemd en op 1 april 1969 ging de eerste paal van het nieuwe clubhuis de grond in.

                                     Het nieuwe clubhuis in aanbouw.     

Intussen moest er ook nog gevoetbald worden en wel een Klasse lager dan in het vorige seizoen. VUC 1 werd ingedeeld in de 2e Klasse A van district West II samen met RVC, Blauw Zwart, HBS, Laakkwartier, Alblasserdam, Alphen, Leonidas, ODB, ODS, DHL en VFC.
In nasleep van de verhuizing speelde VUC in eerste instantie slechts uitwedstrijden. VUC begon niet goed aan het seizoen en na elf wedstrijden raakte de club in de degradatiezone verzeild met slechts één punt voorsprong op Alphen en ODS, die de voorlaatste plaats deelden. Van de resterende wedstrijden werd er maar één keer verloren, zodat VUC zich toch nog vrij eenvoudig in veiligheid speelde. VUC eindigde op een zevende plaats met 21 punten uit 22 wedstrijden met de doelcijfers 24-28. RVC werd met grote voorsprong kampioen en DHL en VFC daalden af naar de 3e Klasse. Trainer Joop de Kubber nam na dit seizoen afscheid van VUC.

Seizoen 1969-1970

De maand augustus van 1969 stond bijna geheel in het teken van de viering van het zestigjarig bestaan van VUC. Hoogtepunt was de opening op 15 augustus 1969 van het nieuwe clubhuis, het Pinquïn-Paviljoen, en van het Pinquïn-Nest, de tot jeugdhonk verbouwde oorspronkelijke Duinoord-kantine.
VUC 1, o.l.v. nieuwe trainer John van der Lubbe, werd dit seizoen ingedeeld in de 2e Klasse A samen met Lugdunum, Alblasserdam, Leonidas, DHC, HBS, ODB, LFC, Laakkwartier, Blauw Zwart, Naaldwijk en Alphen.
VUC draaide een redelijk goed seizoen, waarin het geruime tijd kansen behield o het behalen van het kampioenschap. De ploeg begon met vijf wedstrijden zonder nederlaag maar de zesde wedstrijd werd met 1-0 verloren van het onderaanstaande ODB, een tegenvaller. De zevende wedstrijd, thuis tegen Lugdunum, ging ook verloren maar daarna volgde er weer acht wedstrijden zonder nederlaag. Door de strenge winter kon er 10 zondagen achter elkaar niet gevoetbald worden. Vervolgens was het al april en de stand bovenaan de ranglijst is: Lugdunum 14-20, Alblasserdam 15-20, VUC 15-18. Een zware nederlaag met 4-0 uit bij DHC maakte een einde aan de hoop op de titel. VUC eindigde uiteindelijk op een keurige derde plaats met 24 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 28-28. Lugdunum werd kampioen terwijl Naaldwijk en Alphen degradeerden.

Seizoen 1970-1971

De Algemene Leden Vergaderingen van 14 en 21 augustus 1970 stonden in het teken van de enorme groei van de jeugdafdeling van VUC. Er was sprake sprake van een toename met 150 nieuwe jeugdleden. De leden kiezen uiteindelijk voor de invoering van een wachtlijst, met dien verstande dat deze niet geldt voor kinderen van VUC-leden.
VUC 1 werd voor seizoen 1970-1971 ingedeeld in de 2e Klasse A samen met Xerxes, DHC, Wilhelmus, Blauw Zwart, ODB, Spartaan'20, LFC, ONA, TOGB, HBS en Laakkwartier.
VUC begon de competitie met vier gelijke spelen, een nederlaag tegen ODB en een 2-1 overwinning bij Laakkwartier. Met zes uit zes stond men drie punten achter op de koploper ODB. De rest van het kalenderjaar 1970 volgde nog vijf gelijke spelen plus een 3-2 zege op Blauw Zwart. Bij de jaarwisseling stond VUC op een vijfde plaats met vijf punten achterstand op nummer één Wilhelmus. In februari en maart 1971 werden vif punten uit vijf wedstrijden gehaald, waarbij een 5-0 overwinning op het hooggeplaatste ODB eruit springt. Met 18 punten uit 17 wedstrijden en maar drie, vier verliespunten minder dan Xerxes en Wilhelmus, die aan kop stonden, waren er nog steeds kansen op het kampioenschap, te meer omdat VUC nog tegen deze twee ploegen moest voetballen. Maar helaas, VUC behaalde uit die laatste vijf wedstrijden niet meer dan een punt per wedstrijd en eindigde zodoende op een vierde plaats met 23 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 31-22. Xerxes werd klampioen terwijl HBS en Laakkwartier naar de 3e Klasse degradeerde.

Seizoen 1971-1972

Het eerste voetbalelftal van VUC werd in het seizoen 1971-1972 ingedeeld in de 2e Klasse A samen met DRL, Wilhelmus, TOGB, LFC, DHL, Naaldwijk, Blauw Zwart, DHC, Leonidas, ONA en ODB.
VUC begon de competitie goed door thuis met 1-0 van ODB te winnen, echter daarna volgde een 3-1 nederlaag bij LFC. Hierna bleef VUC een serie wedstrijden ongeslagen. Op 1 november 1971 heeft men 9 punten uit zeven wedstrijden en stond het op de met LFC gedeelde tweede plaats met één punt achterstand op TOGB. In november en december werden zeven punten uit zes wedstrijden gehaald, teleurstellend was de 4-2 thuisnederlaag tegen Blauw Zwart. Bij de jaarwisseling had VUC 16 uit 13 en stond het op een tweede plaats, ditmaal met één punt achterstand op koploper Wilhelmus. LFC, TOGB en DRL waren ook nog in de race om de titel.
De eerste wedstrijd van het nieuwe jaar was gelijk een topper, Wilhelmus-VUC. Een kwartier voor tijd leidde VUC nog met 3-1 maar moest op het einde nog een 3-3 gelijkspel toestaan. Een weel later werd er teleurstellend van middenmoter DHL verloren maar daarna volgden er weer enkele zeges. Aan de vooravond van de wedstrijd VUC-Wilhelmus was de stand bovenaan: VUC en Wilhelmus 20-26, DRL 20-25. VUC-Wilhelmus, gespeeld op Tweede Paasdag, eindigde in 0-1 met de winnende Voorburgse goal in de slotfase. Met deze nederlaag waren de titelkansen van VUC wel zo ongeveer verkeken.
Omdat Wilhelmus zeer verrassend de laatste wedstrijd verloor ging DRL er met de titel vandoor. VUC eindigde samen met Wilhelmus op een tweede plaats met 28 punten uit 22 wedstrijden en de doelcijfers 36-23.

Klik hier voor het vervolg van de geschiedenis van VUC 

Naar alle clubs