Zaalvoetbal:

U bent nu hier: Home»Alle clubs»Club

TONEGIDO (1924-1974)
Voorburg
1924 - 2010

T.O.N.E.G.I.D.O. is een bijzondere naam voor een bijzondere voetbalvereniging uit Voorburg. Met hoofdletters geschreven en eigenlijk met puntjes ertussen betekent deze naam; Tot Ons Nut En Genoegen Is Deze Opgericht

Eigenlijk bestond voetbalvereniging TONEGIDO al eerder. Voor het seizoen 1920-1921 schreef namelijk een nieuwe voetbalvereniging uit Voorburg, genaamd TONEGIDO, zich in voor de competitie van de Haagsche Voetbalbond. Ingedeeld in de 3e Klasse HVB mocht het resultaat aan het einde van het seizoen er zijn. De kampioensmedaille vermelde: H.V.B. 1920/1921 3e Klasse D TONEGIDO 1 kampioen. De doelcijfers 100 voor en 3 tegen bewezen dat die Voorburgse jongens wel aardig konden voetballen. Echter door diverse omstandigheden was de vereniging geen lang leven beschoren en ging weer ter ziele!
De naam TONEGIDO was vermoedelijk afkomstig van de heer P.Joosten, die in Dordrecht een toneelvereniging met die naam kende.

De officiële oprichting van T.O.N.E.G.I.D.O.

In het begin van het jaar 1924 staken enkele oud-leden van dit eerste TONEGIDO, F.van Oostendorp, P.Joosten, C.van Driel en C.van den Bosch, de koppen weer bij elkaar en riepen omstreeks 1 februari 1924 een aantal oud-spelers en andere belangstellenden bij elkaar in een zaaltje in het gebouw "De Swaen" in de Herenstraat, hoek Kerkstraat, met het doel weer tot een vereniging TONEGIDO te komen. En dat lukte! Circa twintig spelers werden lid en TONEGIDO was weer herboren. De clubkleuren werden zwart en wit.
Er werd een terrein gehuurd aan het begin van de Prinses Mariannelaan, naast de huidige Utrechtsebaan, waarop in de zomer van 1924 enkele vriendschappelijke wedstrijden werden gespeeld. In september 1924 werd het eerste definitieve bestuur van TONEGIDO geformeerd. Dit bestuur bestond uit: F.van Oostendorp (voorzitter), P.Joosten (2e voorzitter), H.Kleijweg (1e secretaris), J.P.Jaspers (2e secretaris), C.van Driel (1e penningmeester), H.Driel (2e penningmeester) en F.Mulder (commissaris van materiaal).

Seizoen 1924-1925

Het bestuur van TONEGIDO schreef twee elftallen in bij de toenmalige Haagsche Voetbalbond, die beide in de 3e Klasse werden ingedeeld. Aan het einde van het seizoen werd TONEGIDO 1 ongeslagen kampioen. Slechts één punt werd er verspeeld (tegen v.v. Rademaker) en de doelcijfers waren 84 voor en 9 tegen. De enige concurrent was DUNO en hiervan werd in de spannende uitwedstrijd met 3-2 gewonnen door het winnende doelpunt van C.van Driel, acht minuten voor tijd.
Het elftal die dit kampioenschap binnen wist te halen bestond uit: H.Kleyweg (keeper), P.van Joosten, H.van Driel, J.Mulder, J.Dijkman, W.Gramsma, J.Thoms, W.Havenaar, H.Otten, C.van Driel en A.Ales.

Seizoen 1925-1926

In het tweede seizoen van TONEGIDO kwamen twee mensen het bestuur versterken, die in de beginjaren veel werk hadden verzet, namelijk F.Feldmeijer en J.Havenaar. In 1925 werd ook G.van Thuijl lid, die vele jaren later tot voorzitter en Ere-voorzitter werd gekozen.
TONEGIDO was dit seizoen uitgegroeid tot vier senioren-elftallen. Het eerste elftal, dat was gepromoveerd naar de 2e Klasse, werd nagenoeg met hetzelfde elftal wederom kampioen. Ditmaal had men over het gehele seizoen slechts drie verliespunten, alle tegen v.v. Postwissel. De doelcijfers waren ditmaal 71 voor en 15 tegen.
Met het oog op de toekomst werd er dit seizoen ook al een junioren-elftal geformeerd. Hiermee was V.S.V. TONEGIDO onder de eerste twintig voetbalverenigingen die een eigen jeugdelftal bezaten. Dit jeugdelftal wist in dit seizoen ook gelijk al het kampioenschap binnen te halen.
Na deze successen kreeg TONEGIDO de moed om zich als 2e Klasser HVB in te schrijven voor de bekerwedstrijden van de N.V.B. (Nederlandsche Voetbal Bond). In de eerste ronde moest men "uit" naar 4e Klasser Naaldwijk en werd er met 2-2 gelijk gespeeld. TONEGIDO plaatste zich voor de volgende ronde en daarin wordt "thuis" 3e Klasser VDS met 4-3 verslagen. In de derde ronde was vervolgens de Amsterdamse 3e Klasser APGS aan de beurt, en ook deze wedstrijd wist TONEGIDO te winnen (3-1). Hiermee werd zeer knap de vierde ronde bereikt. In deze vierde ronde moest TONEGIDO naar Tilburg, waar men moest aantreden tegen 2e Klasser Longa, waarin de international Leo Gehring speelde. Pas tien minuten voor tijd viel het eerste doelpunt en uiteindelijk verloor TONEGIDO met 2-0. Longa won dit seizoen de beker en de 2-0 zege op TONEGIDO bleek achterag de kleinste en moeilijkste overwinning te zijn geweest.

Seizoen 1926-1927

In seizoen 1926-1927 verhuisde TONEGIDO naar de Rodelaan. De Rodelaan lag toen nog ver van de bewoonde Voorburgse wereld in de polder. Pas na vier jaar werd een begraafplaats de eerste buur. Op 23 oktober 1926 werd het nieuwe terrein van TONEGIDO officieel geopend met een wedstrijd tegen ADO 3, waartegen een 2-2 gelijkspel werd behaald.
TONEGIDO 1 speelde dit seizoen in de 1e Klasse van de H.V.B. en werd goede tweede achter kampioen Hoek van Holland.

Seizoen 1927-1928

Het seizoen 1927-1928 werd weer een glorieus seizoen voor TONEGIDO. Het eerste elftal werd met zeven punten voorsprong, met de doelcijfers 70-12, wederom kampioen en promoveerde. Het verblijf in de H.V.B. werd op waardige wijze afgesloten doordat TONEGIDO ook algeheel kampioen van de Haagse Bond werd. Dit betekende dat TONEGIDO vanaf 1928 t/m 2010 onafgebroken in de KNVB heeft gespeeld.
Het kampioenselftal bestond uit: H.Kleijweg (keeper), M.Driel, G.van Tuijl, H.Otten, K.Otten, W.Gramsma, J.Thomas, G.Rosbergen, W.Havenaar, C.van Driel en A.Ales.
Ook het tweede elftal werd kampioen met slechts één verliespunt en de doelcijfers 79-14, en promoveerde zodoende naar de 2e Klasse van de H.V.B.

Seizoen 1928-1929

Het eerste elftal sloot haar eerste seizoen in de KNVB af met een keurige vierde plaats achter kampioen Hollandiaan (met de nationale doelman Odijk in hun gelederen), BEC en Maas. Na dit seizoen zijn de eerste gouden jaren voorbij. Verschillende oudere spelers trokken zich terug en jeugdige opvolgers waren er nog niet.

Seizoen 1931-1932

Voor het seizoen 1931-1932 konden bij TONEGIDO slechts drie seniorenteams worden ingeschreven die allemaal laag eindigden. Het derde elftal degradeerde zelfs. Na één seizoen zonder junioren te hebben gespeeld werden er ineens dit seizoen liefst drie juniorenteams geformeerd, waardoor de toekomst van TONEGIDO er ineens weer wat rooskleuriger er uitzag.

Seizoen 1932-1933

Het was dit seizoen nog te vroeg om te profiteren van de jeugdafdeling, zodoende "draaide" het eerste elftal ook dit seizoen niet best. Wel kon TONEGIDO de laatste plaats in de competitie aan BTC over te laten. Het tweede elftal speelde zich via degradatie-wedstrijden veilig voor de 1e Klasse HVB. Er waren dit seizoen twee junioren-elftallen bij TONEGIDO

Seizoen 1933-1934

In het seizoen 1933-1934 ging het alweer een stuk beter bij TONEGIDO. Onder leiding van G.van Thuijl, die de eerste spelleiderscursus van de KNVB (o.l.v. bondstrainer Glendenning) volgde en hiermee zijn diploma behaalde, werd er ijverig getraind.

Tonegido 1, seizoen 1933-1934

Het sterk verjongde eerste elftal van TONEGIDO bestond dit seizoen uit: P.Brouwer (keeper), F.Delvaen, P.Hilgersom, H.Kleyweg, J.de Roos, L.Wezepoel, W.Thoms, A.Schippers, E.Halverhout en C.Kragt en behaalde een fraaie tweede plaats in de 4e Klasse, achter kampioen BTC.
Helaas boden degradatiewedstrijden het tweede elftal ditmaal geen uitkomst. Het vierde elftal van TONEGIDO werd dit seizoen wel kampioen met de doelcijfers 102-21. Door de beslissende wedstrijd HVV te verslaan met 3-1, waarbij J.Meinesz het 100e doelpunt scoorde, werd het kampioenschap binnengehaald.

Seizoen 1934-1935

In het seizoen 1934-1935 speelde er vijf senioren-teams bij TONEGIDO. Het eerste elftal van TONEGIDO werd voor het eerst kampioen in de 4e Klasse KNVB. TONEGIDO eindigde op een eerste plaats in de 4e Klasse B met drie punten voorsprong op V.D.S. In de promotiewedstrijden kon men D.V.C. nog wel de baas blijven maar S.V.C. (het huidige V.C.S.) niet, dus geen promotie en bleef men gewoon in de 4e Klasse.
Het tweede elftal werd dit seizoen ook kampioen en promoveerde naar de 1e Klasse HVB.

Seizoen 1935-1936

In dit seizoen stond het eerste elftal van TONEGIDO lange tijd bovenaan de ranglijst, maar verliest dan de allerlaatste competitiewedstrijd op eigen terrein met 4-1 van De Ooievaars. Door deze nederlaag werd tenslotte A.S.C., na twee beslissingswedstrijden met De Ooievaars, kampioen. Het eerste junioren-team, met o.a. de spelers J.Jansen, A.Kavelaars en D.Lucas werd dit seizoen wel kampioen.

De voor-oorlogse accomodatie.

Seizoen 1936-1937
Het seizoen 1936-1937 werd een uiterst succesvol seizoen voor TONEGIDO. Het eerste elftal werd met maar liefst 6 punten voorsprong op S.F.C., en de doelcijfers 66-17, kampioen van de 4e Klasse D. Er moesten wederom promotiewedstrijden gespeeld worden, ditmaal tegen SEP (Delft) en LDWS (Leiden). Na deze promotiewedstrijden eindigde TONEGIDO en LDWS met hetzelfde aantal punten bovenaan waardoor er een beslissingswedstrijd op het veld van DHC in Delft werd vastgesteld. In deze beslissingswedstrijd scoorde Theo Essers vlak voor tijd de 2-2 waardoor er een tweede beslissingswedstrijd volgde. Deze wedstrijd werd gespeeld op het Olympia terrein in Gouda. Weer werd het 2-2 maar in de verlenging scoorde wederom Theo Essers, één minuut voor tijd, het winnende doelpunt. Door dit resultaat werd TONEGIDO voor het eerst in haar bestaan 3e Klasser.
Dit succeselftal van TONEGIDO bestond uit: P.Brouwer, F.Delvaen, P.Hilgersom, A.Cabooter, J.de Roos, J.v.d.Mark, A.Schroder, W.v.d.Griend, L.Cornelissen, W.Thoms, Th.Essers, C.van Harten, L.Wensveen en C.Kragt.
Ook het eerste junioren-team werd dit seizoen weer kampioen, zodat de toekomst er voor TONEGIDO er erg hoopvol uitzag.

Seizoen 1937-1938

In het seizoen 1937-1938 kon het eerste elftal behoorlijk meekomen in de 3e Klasse A. BMT werd uiteindelijk kampioen en TONEGIDO eindigde op een zesde plaats met 19 punten uit 20 wedstrijden. Ook het tweede en derde elftal deden het goed, terwijl het vierde en vijfde elftal zelfs kampioen werden. Vooral het vierde elftal van TONEGIDO liet prima voetbal zien en maakte meer dan 100 goals, waarbij J.Ponsteijn (later een bekend voetballer) de eer te beurt viel het 100e doelpunt te scoren.

Seizoen 1938-1939

In het seizoen 1938-1939 kwam het eerste elftal van TONEGIDO wel heel dicht bij het kampioenschap in de 3e Klasse A. Gerenomeerde clubs als RVC, ONA, The Rising Hope en Hoek van Holland werden verslagen, maar helaas ging de laatste competitiewedstrijd uit tegen het toen zeer sterke VIOS verloren. Bij winst had TONEGIDO tegen datzelfde VIOS wellicht het kampioenschap tegen datzelfde VIOS via een beslissingswedstrijd binnen kunnen halen, maar helaas.

Seizoen 1939-1940

In augustus 1939 werd de algehele mobilisatie afgekondigd. Op 1 september 1939 brak de Tweede Wereldoorlog uit. De KNVB besloot wel een competitie te laten verspelen, maar deze werd aangemerkt als "noodcompetitie". Er kwam een indeling waarbij het reizen van clubs zoveel mogelijk beperkt werd en er zou aan het einde van het seizoen 1939-1940 geen sprake zijn van degradatie of promotie.
Het mobilisatieseizoen 1939-1940 bracht door al deze omstandigheden geen successen voor het eerste elftal van TONEGIDO. Alle twaalf de wedstrijden werden verloren, maar er volgde dus geen degradatie.

Seizoen 1940-1941

In dit seizoen herstelde het eerste elftal van TONEGIDO zich weer en eindigde op een keurige tweede plaats, achter kampioen Laakkwartier, in de 3e Klasse A. Twee junioren-teams werden bij TONEGIDO kampioen met de doelcijfers 161-33 (in 16 wedstrijden) en 82-16.

Seizoen 1941-1942

In dit seizoen ging het met het eerste elftal van TONEGIDO qua prestaties weer een stuk minder. Fortuna werd kampioen en TONEGIDO eindigde op een voorlaatste plaats in de 3e Klasse C, net voor D.H.S. Het tweede elftal werd dit seizoen wel kampioen en promoveerde zodoende naar de res. 3e Klasse KNVB. In de laatste wedstrijd tegen Cromvliet kwam TONEGIDO 2 met 1-0 voor door een doelpunt van G.Phillipsen. De aanvoerder van Cromvliet miste vlak voor tijd een strafschop.

Seizoen 1942-1943

Het eerste elftal eindigde op een achtste positie in de 3e Klasse A, net voor Roodenburg en Lugdunum. Het tweede elftal deed het dit seizoen goed door in de res. 3e Klasse in de middenmoot te eindigen.

Seizoen 1943-1944

Tijdens seizoen 1943-1944 werd het terrein van TONEGIDO door de Duitsers in beslag genomen en werd de club zodoende gedwongen om haar terrein aan de Rodelaan te verlaten. Hierdoor kwam de club op het oude terrein van v.v. Terlaak, tegenover de Looierslaan, terecht. Vlak voor de in beslag name, konden voorzitter G.van Thuijl en A.Kokshoorn nog snel al het materiaal uit de clubtent redden. Er kwamen in dit seizoen nog slechts drie senioren-elftallen van TONEGIDO "in het veld".

Seizoen 1944-1945

Gedurende de hongerwinter 44/45 lag het competitievoetbal uiteraard geheel stil.

Seizoen 1945-1946

Na 1945 keerde de vereniging echter naar het 'eigen' terrein terug. Na een grondige opknapbeurt was het complex weer bespeelbaar.Het eerste seizoen na de Tweede Wereldoorlog was niet best. Zowel het eerste als het tweede elftal eindigde onderaan. Het eerste elftal van TONEGIDO wist zich echter via degradatiewedstrijden tegen Celeritas en HDV alsnog te handhaven voor de 3e Klasse. In de laatste beslissende wedstrijd tegen Celeritas werd er met 2-1 gewonnen. Het tweede elftal degradeerde na dit seizoen weer naar de HVB. In dit seizoen bezat TONEGIDO slechts één jeugdelftal.

Seizoen 1946-1947

In seizoen 1946-1947 kon het eerste elftal van TONEGIDO nog juist op tijd "de rode lantaarn" in de 3e Klasse B aan Roodenburg overdragen. ONA werd in deze 3e Klasse kampioen. Ook de andere elftallen van TONEGIDO wisten zich te handhaven. Verheugend feit in dit seizoen is dat er weer drie jeugd-elftallen konden worden ingeschreven.

Seizoen 1947-1948

Het aantal leden bij TONEGIDO bleef maar groeien. Voor dit seizoen werden er maar liefst vijf senioren-elftallen ingeschreven. Maar ook in dit seizoen wilde het qua prestaties nog niet echt lukken bij TONEGIDO. Het eerste elftal eindigde onderaan en moest hierdoor degradatiewedstrijden spelen tegen Dindua en Dubbeldam. In deze degradatiewedstrijden wist TONEGIDO het 3e Klasse-schap te behouden.

Seizoen 1948-1949

In het seizoen 1948-1949 werd er onder leiding van J.de Roos getraind en dat leverde meteen resultaten op. Het eerste elftal eindigde dit seizoen op een verdienstelijke vierde plaats in de 3e Klasse A. Men wist zelfs de kampioen TYBB met 1-0 te verslaan. Het tweede elftal deed het helemaal prima en werd kampioen in de res. 1e Klasse HVB. Samen met de andere 1e Klasse-kampioenen PDK 2, Blauw Zwart 2, ADO 2, VELO 2 en Naaldwijk 2, moest men uit gaan maken wie er algeheel kampioen van de HVB werd. Het lukte TONEGIDO 2 om ook algeheel kampioen van de HVB te worden, een zeer knappe prestatie opzich. Dit kampioens-elftal bestond uit: J.v.d.Vliet, R.v.d.Weerdhof, G.v.d.Weerdhof, P.Wolfs, L.Zandbergen, B.SEbel, D.Lucas, Th.v.Beek, A.Pul, G.Kors, J.C.Philipsen (aanvoerder) en S.Brandt. Een mooi geschenk voor TONEGIDO tijden haar 25-jarig jubileum.

Seizoen 1949-1950

In het seizoen 1949-1950 zat alles bij TONEGIDO weer tegen. Het eerste elftal eindigde met 14 punten uit 18 wedstrijden op een voorlaatste plaats in de 3e Klasse A en dat betekende degradatiewedstrijden tegen VVP, SJC en GSV. AAnvankelijk leek het TONEGIDO weer te gaan lukken om de degradatie te ontlopen, in de laatste (thuis)wedstrijd moest er alleen nog gewonnen worden van VVP. Het liep allemaal echter anders want VVP won met maar liefst 5-0. Er volgde dus degradatie naar de 4e KLasse en dat zou TONEGIDO ook blijven t/m seizoen 1965-1966. Wel heugelijk nieuws was dat de club dit seizoen voor het eerst met maar liefst zeven senioren-elftallen in de competitie uitkwam.

Seizoen 1950-1951

In dit seizoen deed bij TONEGIDO de zaterdagmiddag-afdeling, onder de bezielende leiding van J.Meinesz, haar intrede. En hoe! Het zaterdag-elftal bleek voor de 4e Klasse HVB veel te sterk en werd zodoende kampioen.
Het eerste zondag-elftal eindigde in de middenmoot van de 4e Klasse A met 20 punten uit 22 wedstrijden. Archipel werd kampioen in deze Klasse. Het tweede elftal kon zich ternauwernood handhaven maar het vierde en vijfde elftal van TONEGIDO degradeerden. Het eerste junioren-elftal werd dit seizoen wel kampioen.
In dit seizoen begon TONEGIDO ook aan een dameshandbalafdeling en aan een volleybalafdeling. Bij de volleybalafdeling namen maar liefst vier teams deel aan de competitie, kortom de club groeide en groeide.

Seizoen 1951-1952

In het seizoen 1951-1952 ging het met het eerste elftal van TONEGIDO weer iets beter. Er werd in de 4e Klasse D, achter kampioen DRL, een verdienstelijke tweede plaats bereikt. Het tweede elftal degradeerde dit seizoen helaas naar de "afdeling". Het tweede junioren-elftal werd wel kampioen met de doelcijfers van maar liefst 120 voor en 11 tegen.

Seizoen 1952-1953

Het eerste elftal eindigde in seizoen 1952-1953 bovenaan in de 4e Klasse E, met 3 punten voorsprong op Stolwijk en de doelcijfers 73-25. Echter in de promotiewedstrijden versperde Alblasserdam de weg naar de 3e Klasse.
Door het populair maken van allerlei activiteiten binnen de vereniging, o.a. ook door het oprichten van een athletiekafdeling o.l.v. M.de Vries, groeide TONEGIDO uit tot een sportvereniging van over de 300 leden. De volleybalafdeling adeling was op dat moment zelfs de grootste van Nederland. Er werd voor een andere organisatievorm gekozen, iedere sportafdeling kreeg een eigen bestuur en verder kwam er één overlappend hoofdbestuur. Wel klonken er enkele waarschuwende woorden dat dit alles niet ten koste van de sfeer en intimiteit mocht gaan. Spoedig zou blijken dat de nieuwe afdelingen geen lang leven beschoren waren.

Seizoen 1953-1954

Het eerste elftal eindigde dit seizoen op een derde plaats in de 4e Klasse B, waarin Westlandia kampioen werd. Het eerste junioren-elftal won maar liefst 15 van de 17 wedstrijden maar werd toch geen kampioen, omdat het elftal vier verliespunten wegens het niet opkomen dagen opliep.

Seizoen 1954-1955

In het seizoen 1954-1955 eindigde het eerste elftal van TONEGIDO op een zesde positie in de 4e Klasse A. Aan het einde van dit seizoen trad G.van Thuijl af als voorzitter van de club en wordt hij bij zijn beëindiging, voor zijn vele activiteiten binnen de vereniging, tot Ere-voorzitter benoemd.
Bij de nevenafdelingen van TONEGIDO ontstond er een exodus op grote schaal. De athletiekafdeling ging ter ziele, bij de handbalafdeling werden het tweede herenteam en het damesteam teruggetrokken, en de volleybalafdeling scheidde zich af maar mocht de naam TONEGIDO wel behouden.

Seizoen 1955-1956

In het seizoen 1955-1956 bracht het eerste elftal van TONEGIDO het tot een derde plaats in de 4e Klasse A, waarin FC Lisse kampioen werd. Het tweede zaterdag-middagteam (de Valken-ploeg) presteerde iets, wat nog nooit eerder bij TONEGIDO was vertoond. Het werd n.l. voor de derde achtereenvolgende maal kampioen en promoveerde zodoende naar de res. 1e Klasse.

Seizoen 1956-1957

Het seizoen 1956-1957 verliep voor de senioren matig. Het eerste elftal wist zelfs ternauwernood de degradatie te ontlopen in de 4e Klasse C, ten koste van BMT. Dat betreft presteerde de jeugdafdeling bij TONEGIDO stukken beter. Het eerste junioren-elftal werd tweede achter kampioen HVV, het tweede junioren-elftal werd eindigde ook op een tweede plaats achter Postalia 2, maar het derde en vierde junioren-elftal werden beiden kampioen.
De zaterdagmiddag-afdeling beleefde in de jaren 1956 t/m 1960 haar hoogtepunt. Het tweede elftal speelde op een gegeven moment in de res. 1e Klasse en het eerste elftal in de standaard 2e Klasse. Zowel het eerste als het tweede elftal eindigde in dit seizoen op een tweede plaats.

Seizoen 1957-1958

In het seizoen 1957-1958 eindigde het eerste elftal van TONEGIDO op een zevende plaats in de 4e Klasse D, waarin Oudewater kampioen werd en Kranenburg degradeerde. In dit seizoen begon Jan de Roos de Toto "op te bouwen" binnen de vereniging.

Seizoen 1958-1959

Het eerste elftal van TONEGIDO werd dit seizoen ingedeeld in de 4e Klasse D. Het werd een moeilijk seizoen en men wist maar net de degradatie te ontlopen, ADS werd het kind van de rekening en degradeerd uit de 4e Klasse.
De heer J.Jansma werd in dit seizoen voorzitter van een geheel vernieuwd bestuur. Van de andere elftallen dit seizoen weinig bijzonderheden, alleen het splinternieuwe zesde elftal werd kampioen!

Seizoen 1959-1960

Weinig historie bekend van TONEGIDO in het seizoen 1959-1960. Wel weten we dat het eerste elftal o.l.v. nieuwe trainer Th.Smit niet best presteerde en uiteindelijk op een tiende plaats in de 4e Klasse A eindigde. Geel-Wit degradeerde uit deze 4e Klasse.

Seizoen 1960-1961

In het seizoen 1960-1961 eindigde het eerste elftal op een verdienstelijke vierde plaats in de 4e Klasse C, met slechts vier punten achterstand op kampioen RAVA. Het tweede elftal van TONEGIDO deed het nog beter en eindigde samen met PDK 2 op een eerste plaats. Het doelsaldo van TONEGIDO was wel beter dan die van PDK maar dit kon niet verhinderen dat PDK de beslissingswedstrijd met 1-0 won.

Seizoen 1961-1962

Het seizoen 1961-1962 was een succesvol seizoen voor TONEGIDO. Zowel het eerste- (met 5 punten voorsprong op BEC) als het tweede-elftal werden kampioen. De promotiewedstrijden van het eerste elftal tegen Lugdunum, VELO en Quick Steps leverde echter helaas geen succes op. Het tweede elftal promoveerde wel weer naar de KNVB. Het derde elftal van TONEGIDO eindigde op een derde plaats, met de kwaliteiten van dit team zag de toekomst voor TONEGIDO er rooskleurig uit. Ook het eerste junioren-elftal werd kampioen met maar liefst 29 punten uit 16 wedstrijden.

De historie van TONEGIDO wordt op onze site helemaal opnieuw herschreven. Later hier meer.........

Op 9 oktober 1966 sloeg het noodlot toe. Door toedoen van een pyromaan ging alles verloren. Vier maanden later stond er echter al een andere kantine en waren er ook weer kleedkamers voor de gasten en de eigen spelers.